ตอนที่ 1046
บทที่ 1149 โรคประหลาด
October 22, 2026
หลังจากเฉินชางเห็นหมี่ตี้ก็รีบลุกขึ้นมาถาม “สวัสดีครับ ฟิล์ม MRI ออกหรือยัง”
หมี่ตี้ส่ายหน้า คล้ายจะยังก้าวออกจากเงามืดที่ถูกสวีจื่อหมิงสลัดไม่ได้ “ยังค่ะ มีคนต่อแถวรอเยอะเกินไป ฉันยื่นใบนำทางแล้ว ต้องรอคิว”
เฉินชางเงียบไปครู่หนึ่ง “โอ้…ถ้างั้น คุณผู้หญิงครับ คุณรู้จักหัวหน้าสวีไหม”
หมี่ตี้ผงะไป “หัวหน้าสวีเหรอคะ”
เฉินชางพยักหน้า “ใช่ ก็คือ…ผู้ชายที่คุณกอดก่อนหน้านั้น”
หมี่ตี้ถอนหายใจ ไม่พูดอะไรอีก
ผ่านไปพักหนึ่ง เธอเงยหน้ามองจางหย่วน “คุณรังเกียจฉันขนาดนี้เลยเหรอ”
จางหย่วนตะลึงงัน เอ่ยไปตามสัญชาตญาณ “แน่นอนว่าไม่!”
หมี่ตี้ถามต่อ “ฉันสวยไหม”
จางหย่วนพยักหน้า “อืม!”
หมี่ตี้ถามอีก “เสียงฉันเพราะไหม”
จางหย่วนพยักหน้าอีกครั้ง “อื้อ!”
เฉินชางตะลึงไปแล้ว เขารีบลุกเดินออกมา เขาคิดว่าสถานการณ์ค่อนข้างเกินการควบคุมของเขาแล้ว
หมี่ตี้ว่า “ฉันชอบคุณ คุณล่ะชอบฉันไหม”
จางหย่วนหน้าแดงซ่านขึ้นมาทันที
“นี่…จะเร็วเกินไปหน่อยแล้วมั้ง!”
เฉินชางยืนอยู่ด้านข้าง มองหญิงสาว มุ่นคิ้วเป็นปม
เขาคิดว่า…หญิงสาวคนนี้น่าจะมีปัญหาแล้ว!
ต้องมีปัญหาทางสมองแน่!
แต่จะมีปัญหาที่ส่วนไหน ตอนนี้เฉินชางก็ยังบอกไม่ได้
จางหย่วนกับหมี่ตี้เหมือนจะคุยกันอย่างมีความสุขมาก บทสนทนาออกทะเลไปเรื่อยๆ แล้ว
เฉินชางเดินไปที่ห้องน้ำ เปลี่ยนชุดออก เตรียมจะเรียกจางหย่วนไปพักด้วยกัน แต่พบว่าจางหย่วนคุยกับหมี่ตี้ถูกคอมากขึ้นเรื่อยๆ
หมี่ตี้กับจางหย่วนนั่งอยู่ที่โต๊ะ “เธอสวยไหม”
จางหย่วนส่ายหน้า “ไม่สวย”
หมี่ตี้ร้องโอ้ “งั้นคุณชอบอะไรในตัวเธอล่ะ”
จางหย่วนคิดเล็กน้อย “ถ้าคุณให้ผมบอก ผมก็บอกไม่ได้หรอก แค่รู้สึกว่าตอนที่อยู่กับเธอทุกครั้งมีความสุขมากเลย…”
หมี่ตี้ใคร่ครวญเงียบๆ “แล้วทำไมคุณไม่บอกเธอไปล่ะว่าคุณชอบเธอ”
จางหย่วนเอ่ยด้วยรอยยิ้มขมขื่น “พอชอบใครสักคนก็มักจะรู้สึกว่าตัวเองต่ำต้อยมาก มักจะรู้สึกว่าตัวเองดีไม่พอ ไม่เก่งมากพอ ผู้ชายน่ะหวังให้ตัวเองอยู่บนจุดสูงสุดกันทั้งนั้น อยากปกป้องคนที่ตัวเองรักได้ อยากกลายเป็นฮีโร่ของเธอ”
หมี่ตี้ส่ายหน้า “อันที่จริงผู้หญิงส่วนใหญ่อาจจะไม่ต้องการเรื่องพวกนี้ก็ได้”
จางหย่วนชะงักไป “งั้นสิ่งที่คุณต้องการคืออะไร”
หมี่ตี้เอ่ยอย่างจริงจัง “ความจริงใจและความกล้า”
เฉินชางมองท่าทีของหมี่ตี้แล้วดูไม่เหมือนว่าจะเป็นผู้ป่วยจิตเวชเลย ความคิดแจ่มใส สื่อสารคล่องแคล่ว ทุกอย่างปกติดีมาก
พอเป็นแบบนี้เฉินชางจึงขมวดคิ้วขึ้นมา
ในเวลานี้เอง เสียงแจ้งเตือนระบบดังขึ้น
[ติ๊ง! ช่วยวินิจฉัยและรักษาโรคให้หมี่ตี้ ดำเนินการรักษารวมถึงแก้ไขภาวะหลงผิด หลังเสร็จสิ้นภารกิจ จะได้รับรางวัล: ความเชี่ยวชาญองค์ประกอบกายวิภาคระบบประสาท]
หลังจากได้ยินเสียงแจ้งเตือนของระบบประสาท เฉินชางตาสว่างขึ้นมาทันที เป็นอาการทางโรคจริงๆ ด้วย!
หลังจากหมี่ตี้ออกไปแล้ว ดูเหมือนจางหย่วนจะมีหลายเรื่องอยู่ในใจ
“มหาเทพ ผมรู้สึกอยู่ตลอดเลยว่าหมี่ตี้คนนี้แปลกๆ! แต่แปลกยังไงผมก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน!” จางหย่วนขมวดคิ้วเอ่ยออกมา
“ตอนที่ผมคุยกับเธอ คุยกันหลายเรื่องมาก รวมไปถึงความทรงจำในช่วงสั้นๆ และความทรงจำระยะยาว เธอจำได้แจ่มชัดทุกอย่าง ความสามารถในการวิเคราะห์และประมวลผลก็ดีมาก ไม่มีอาการเหมือน ที่ผู้ป่วยควรมีเลย”