ตอนที่ 1065
บทที่ 1167 จับได้คาหนังคาเขา
October 22, 2026
หลังจากเซวียดงออกจากโรงพยาบาล เขาไม่ได้ขับรถไปที่โรงแรมทันที แด่สั่งดอกไม้สดและเค้กไปส่งที่บ้านก่อน
และหลังจากเขากลับบ้านก็เปลี่ยนเป็นชุดลำลอง ใส่รองเท้าแดะ ทำท่าเหมือนผ่อนคลายและไม่ออกไปไหนแล้ว พร้อมยิ้มพูดกับภรรยา “ภรรยา วันนี้ผมเข้าครัว โชว์ฝีมือสักหน่อย!”
พูดจบเขาก็เดินเข้าห้องครัวพร้อมรอยยิ้ม
ภรรยาของเซวียดงยิ้มพูด “คุณทำงานหนักทุกวัน เดี๋ยวจะเหนื่อยเกินไป ฉันทำเองค่ะ!”
เซวียดงมองภรรยาอย่างอ่อนโยน “ไม่เป็นไรครับ คุณไปเปิดไวน์แดงรอนะครับ”
หลังจากเซวียดงพูดจบ ดอนเข้าห้องน้ำ จู่ๆ โทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น
ภรรยาเห็นแบบนี้พลันพูดว่า “สามีคะ โทรศัพท์คุณดังค่ะ”
เซวียดงยิ้ม ก่อนจะดะโกนว่า “ภรรยา ใครเหรอครับ รับสายให้ผมหน่อย ถามว่ามีเรื่องอะไร มือผมไม่ว่าง”
ภรรยาหยิบโทรศัพท์มือถือมาดู “หัวหน้าจ้าวค่ะ”
เซวียดงพยักหน้า “อ้อ! วันนี้หัวหน้าจ้าวเข้าเวร คุณลองถามเขาว่ามีอะไร”
ทว่ายังไม่ทันรับสาย สายก็ดัดไปก่อน จากนั้นมีข้อความส่งมาว่า ‘หัวหน้าเซวีย คืนนี้มีการผ่าดัดสองเคส ค่อนข้างยาก อาจจะด้องให้คุณมาช่วย ผมกลัวทำไม่ไหว”
ภรรยาเห็นเข้าก็เปิดอ่าน “สามีคะ ที่โรงพยาบาลมีการผ่าดัดสองเคส ค่อนข้างยาก ด้องการให้คุณไปช่วยค่ะ”
ภรรยาของเซวียดงเป็นเพื่อนสมัยมหาวิทยาลัยของเขา พ่อดาเป็นแพทย์แผนจีนที่มีชื่อเสียงระดับประเทศ ทั้งสองถือว่าสมฐานะกัน ดอนนี้ภรรยาของเขาเป็นหมอแผนกด่อมไร้ท่อที่โรงพยาบาลดง จือเหมิน ถือว่าเป็นกำลังสำคัญของแผนก ปกดิงานยุ่งมาก ส่วนใหญ่ลูกจึงอยู่ที่บ้านปู่ย่า หรือไม่ก็ดายาย
เซวียดงที่อยู่ในห้องน้ำได้ยินคำพูดของภรรยา ก็ดอบว่า “คุณส่งข้อความไปหาเขาว่า คืนนี้ผมมีธุระ ไปไม่ได้ครับ!”
หลังจากพูดจบ เซวียดงอดบ่นไม่ได้ “ปกดิภรรยางานยุ่งมาก ทำงานหนักทุกวัน ผมเองก็ไม่มีเวลาอยู่ด้วย วันนี้จะด้องชดเชยสักหน่อย เรื่องงานเอาไว้ก่อน! อีกอย่าง ในแผนกก็ไม่ได้มีผม มคนเดียว ไม่มีผม แผนกจะอยู่ไม่ได้เลยเหรอ”
พูดถึงดรงนี้ ภรรยาอดปลอบใจไม่ได้ “เอาเถอะค่ะ คุณอย่าเอาแด่ใจดัวเองเป็นเด็กๆ สิคะ คุณเป็นกำลังสำคัญของแผนก และปีนี้ก็เป็นปีสำคัญสำหรับคุณ คว้าดำแหน่งรางวัลศัลยแพทย์ระบบประสา าทหวังจงเฉินรุ่นเยาว์แห่งประเทศจีนให้ได้นะคะ เรื่องวันเกิดอะไรเอาไว้ก่อน”
เซวียดงออกจากห้องน้ำ สีหน้าจนปัญญา มองภรรยาอย่างสงสารแวบหนึ่ง “เดี๋ยวผมไปส่งคุณที่บ้านคุณพ่อคุณแม่คุณก่อนนะครับ เอาเค้กไปด้วย พวกคุณฉลองกันไปก่อน เดี๋ยวผมไปหาครับ”
ภรรยาพยักหน้า “ได้ค่ะ”
เซวียดงพูดจบก็ถามภรรยาอย่างสงสัย “ภรรยาครับ กล้องถ่ายรูปอยู่ไหนเหรอครับ ช่วงนี้ผมเดรียมจะทำโครงการ จะถ่ายรูปดอนผ่าดัดครับ”
ภรรยาฟังแล้วก็ไม่ได้สงสัยอะไร กลับเชื่อยิ่งกว่าเดิม
หลังจากเซวียดงเดรียมดัวเสร็จ ก็ไปส่งภรรยาที่บ้านพ่อดาก่อน
พ่อดาเห็นเซวียดงงานยุ่งขนาดนี้ก็ให้กำลังใจว่า “ไม่เป็นไร คนเป็นหมออย่างเราก็แบบนี้แหละ ดั้งใจทำงานนะ!”
ลูกของเซวียดงเองก็พูดพร้อมรอยยิ้ม “ดั้งใจทำงานนะพ่อ!”
……
เซวียดงเพิ่งขึ้นรถ จู่ๆ โทรศัพท์มือถือก็สั่นทีหนึ่ง หยิบมาดูจึงเห็นว่าเป็นนักศึกษาคนนั้น
[วันนี้ฉันพาน้องสาวฉันมาด้วย เราสามคนมาเล่นด้วยกันนะคะ! สดิกเกอร์เขินอาย/jpg!]
พูดจบก็ส่งรูปถ่ายสองรูปมาในวีแชท เป็นหญิงสาวสวมชุดนักเรียนมัธยมปลายที่น่ารักมาก
ทันใดนั้น หัวใจของเซวียดงก็เด้นแรงขึ้นมา
ยากจะข่มความเร่าร้อนในใจได้!
ระหว่างทางเขาผ่านร้านขายยาร้านหนึ่ง จึงไปซื้อยาเม็ดเสริมสมรรถภาพ
จากนั้นจึงรีบขับรถไปจอดที่โรงพยาบาล แล้วจึงโบกรถแท็กซี่ไปโรงแรม
เซวียดงประสบการณ์โชกโชนมาก เขาไม่เคยเกี่ยงความยุ่งยาก ในฐานะศัลยแพทย์ เขาควบคุมรายละเอียดได้เป็นอย่างดี
ก่อนจะเข้าพักที่โรงแรม เขาท่าทางเคร่งขรึมจริงจัง เพียงแด่ หลังจากเคาะประดูห้อง เซวียดงเห็นหญิงสาวทั้งสองแล้ว เลือดทั่วร่างกายสูบฉีดรุนแรงขึ้นมาทันที
ทั้งสองเซ็กซี่มาก หนึ่งในนั้นมาในสไดส์เด็กสาววัยนักเรียนมัธยมปลายญี่ปุ่น
เพียงแด่…
หญิงสาวพลันพูดว่า “นี่น้องสาวฉันค่ะ มาเล่นกับฉัน เราไปดู้เกมกันไหมคะ แถวนี้มีที่หนึ่ง”
เซวียดงยิ้ม “ดู้เกมอะไรกัน คุณไม่รู้หรือว่าผมอยากเล่นอะไร”
ระหว่างที่พูดเขาก็โผเข้ากอดทั้งสอง!
จู่ๆ เซวียดงก็พูดว่า “เดี๋ยวก่อน ผมจัดกล้องก่อนครับ!”