บทที่ 117 ความรู้สึกขอบคุณของเซียวเถียนฮวา

ห้องพักใหม่ไม่ได้สว่างและกว้างขวางเหมือนตอนแรก พื้นที่ก็เล็กลง แต่ทิศทางรับแดดและลมไม่เลวเลย เขาใช้เวลาทั้งบ่ายกว่าจะเก็บของเสร็จ จากนั้นช่วงเย็นจึงไปที่คลินิกของจางจื้อซิน

ตอนเที่ยงวันต่อมา โทรศัพท์ของเฉินชางดังขึ้น

“พี่กินข้าวหรือยัง?”

เมื่อได้ยินเสียงก็รู้ทันทีว่าเป็นเฉินหลัว น้องชายของตน เสียงของเฉินหลัวเบาและเร็วเหมือนที่เป็นมา

เฉินชางและเฉินหลัวได้รับสืบทอดหน้าตามาจากแม่ ทำให้ดูสวยและหล่อในเวลาเดียวกัน

“เพิ่งกินไปน่ะ นายจะกลับบ้านเมื่อไหร่?”

เฉินหลัวหัวเราะ “อีกแป๊บแล้วกันครับ ระยะนี้ผมติดตามหัวหน้ากลุ่มคนหนึ่ง มีแสดงทุกวันเลย เมื่อวานผมยังได้พูดบทออกกล้องประโยคหนึ่งด้วย! ผมลองไปถามแล้ว ละครเรื่องนั้นจะออกฉายท้ายปี! เป็นละครฟอร์มยักษ์ชื่อ ตระกูลชาวยุทธ์ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันนะครับว่าฉากที่ผมแสดงจะได้ออกฉายหรือเปล่า”

เฉินหลัวไม่เคยพูดเรื่องความทุกข์กับคนอื่น แม้จะเคยถูกตีตอนเรียนก็ยังยิ้มกลับบ้านมาบอกว่าต่อยชนะ

เฉินชางพูดว่า “เหนื่อยมากหรือเปล่า? มีเงินพอใช้ไหม? ดูแลสุขภาพด้วยนะ อย่ากินอะไรมั่วๆ ล่ะ!”

เฉินหลัวหัวเราะเสียงดัง “พี่ครับ พี่ยังไม่รู้จักผมอีกหรือ ไปที่ไหนผมก็เอาชนะคนอื่นเขาได้ตลอด คุณน้าที่ทำงานเบื้องหลังเห็นผมท่าทางไม่เลว ตอนถึงเวลาพักกินข้าวกล่องก็มักจะให้ขาไก่ผมเพิ่ม ผมรู้สึกว่าตัวเองอ้วนขึ้นด้วยซ้ำ!”

“อีกอย่างช่วงนี้ผมโชคดีมากเลยนะครับ สองเดือนมานี้ทำเงินได้ไม่น้อย ผมไปดูมาแล้วมีห้าพันกว่าหยวนเลย ค่าครองชีพปีนี้ก็ไม่ต้องขอพ่อขอแม่แล้ว”

“จริงสิพี่ วันนี้ผมว่าจะถามอะไรพี่หน่อย เรื่องกู้เงินช่วยค่าเทอมน่ะครับ…”

ตั้งแต่เด็กๆ เฉินหลัวก็มีความเป็นอิสระสูง เขาเริ่มทำงานพาร์ทไทม์ตั้งแต่มัธยมปลาย แม้จะเกเรแต่ก็ขอเงินพ่อแม่น้อยมาก หากจะพูดถึงเรื่องการใช้เงิน เฉินหลัวยังรู้จักใช้ยิ่งกว่าเฉินชางอีก

ค่าเรียนที่สถาบันนิเทศศาสตร์แพงมาก เฉินหลัวทำได้เพียงใช้เวลาช่วงหยุดเรียนไปหาเงินเพิ่ม จากนั้นก็ต้องอาศัยการกู้เงินเพื่อการศึกษา ภาระทางบ้านจะได้ไม่หนักนัก

เฉินชางได้ยินดังนั้นก็รีบพูดขึ้นทันที “นายไม่ต้องไปกู้เงินหรอก ฉันมีเงินอยู่”

ตอนนี้ในมือของเฉินชางมีเงินอยู่ไม่น้อย ประมาณสามหมื่นห้าหมื่นหยวนได้ ส่วนใหญ่เป็นเงินที่พี่เสี้ยวให้มา ส่วนเงินของประธานเจิ้งยังอยู่ในตลาดหุ้น เฉินชางไม่รู้ว่าระบบจัดการอย่างไร แต่ก็ได้รับกำไรมาบ้างเป็นบางครั้ง

กำไรนี้เท่ากับเงินรางวัลที่เฉินชางได้รับ…ไม่ขาดไม่เกินแม้แต่นิดเดียว

เฉินชางคิดอย่างละเอียด รู้สึกขอบคุณพวกเขาจริงๆ กระทั่งรู้สึกราวกับนี่ไม่ใช่ความจริง ระยะเวลาสั้นๆ เพียงหนึ่งเดือนก็หาเงินได้ถึงขั้นที่ว่าหากเป็นตัวเขาเมื่อก่อนใช้เวลาสองสามปีก็ยังหาไม่ได้

เฉินหลัวอดหัวเราะไม่ได้ “พี่ครับ พี่ไม่ต้องทำอะไรหรอก พี่มีเงินเดือนนิดเดียว รีบหาพี่สะใภ้สักคนเถอะ เดี๋ยวผมโตไปเป็นดาราแล้วจะซื้อบ้านให้พี่เอง”

เฉินชางพูดว่า “ไม่ ฉันพูดจริงจังนะ ก่อนหน้านี้ฉันได้เลื่อนตำแหน่งแล้ว ได้เป็นพนักงานบรรจุในโรงพยาบาลอันดับสองแล้ว หลายวันก่อนยังคุยกับพ่อแม่อยู่เลย ตอนนี้ฉันมีรายได้มากขึ้น ก่อนหน้านี้ก็มีผ่าตัด คนไข้เขาก็ให้มาหลายหมื่นหยวน ฉันไปทำแผลให้สวีรั่วอวิ๋นอะไรนั่นมาน่ะ”

เมื่อได้ยินชื่อสวีรั่วอวิ๋น เฉินหลัวก็เบิกตากว้าง ทั้งสองเริ่มพูดคุยซุบซิบกันทันที

หลังจากโอนเงินหนึ่งหมื่นให้เฉินหลัวแล้วก็ถูกเฉินหลัวโอนกลับมาทันที นี่ทำให้เฉินชางรู้สึกหัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ได้ เด็กคนนี้ดื้อจริงๆ เลย!

หลังจากนอนตอนเที่ยงไปครู่หนึ่ง ตอนบ่ายก็ไปยังคลินิกศัลยกรรม

……

……

หลังจากเสี้ยวเถียนฮวาทำศัลยกรรมไปแล้วก็เริ่มทำงานอย่างรวดเร็ว หาคนมาทำเครื่องหมายการค้าโดยใช้หน้าตาของตนเองเป็นแบบ

เสี้ยวเถียนฮวามีธุรกิจใหญ่โตมากมาย ไม่ใช่เพียงคอกหมูเท่านั้น ยังมีผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวกับเนื้อหมูอยู่ด้วย ซึ่งทำยอดขายในมณฑลตงหยางได้ไม่เลวเลย

เมื่อเห็นเครื่องหมายการค้าอยู่บนบรรจุภัณฑ์ของตน เสี้ยวเถียนฮวาก็รู้สึกว่าความปรารถนาในใจประสบผลสำเร็จ!

หลายวันนี้ข่าวศัลยกรรมของเสี้ยวเถียนฮวาแพร่กระจายออกไปไวดุจไฟป่า พวกเพื่อนๆ และเพื่อนสนิทผู้หญิงของเธอเห็นผลแล้วก็รู้สึกอิจฉา นี่ทำให้เสี้ยวเถียนฮวารู้สึกราวกับใบหน้าส่องแสงได้

อย่างไรเสียการถูกผู้หญิงด้วยกันอิจฉาก็ถือเป็นเกียรติอย่างหนึ่ง!

ระหว่างผู้หญิงด้วยกัน หากความสัมพันธ์ดีก็ดีไป แต่ต่อให้ความสัมพันธ์ดีอย่างไรก็ยังอดเปรียบเทียบกันไม่ได้ โดยเฉพาะเรื่องความสวยงามเป็นสิ่งที่ผู้หญิงให้ความสนใจที่สุด ทุกคนเห็นเสี้ยวเถียนฮวาทำศัลยกรรมจนสวยขนาดนี้ก็อิจฉาจนตาร้อน

สองสามวันมานี้เสี้ยวเถียนฮวาไม่ว่างเลย หลังจากจัดการเรื่องเครื่องหมายการค้าเสร็จแล้วก็ทำการตลาดต่อ โดยไปโฆษณาในโทรทัศน์ช่องของตงหยาง ไปออกรายการโทรทัศน์ทุกวัน มีนักข่าวไปที่โรงงานของเสี้ยวเถียนฮวาแทบจะทุกวันเว้นวัน

ใบหน้าหลังศัลยกรรมของเสี้ยวเถียนฮวาเข้าคู่ได้ดีกับชุดกี่เพ้าชั้นสูง ผมทำเป็นทรงที่ดูแล้วใจดี แต่งหน้าเล็กน้อย ไม่ทันไรก็มีความโดดเด่นขึ้นมา!

นักข่าวเป็นหญิงสาวที่อายุไม่เยอะ อายุเพียงยี่สิบกว่าปี เธออดกล่าวชมไม่ได้ว่า “ประธานเสี้ยวถือเป็นผู้ที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงจริงๆ นะคะ ครอบครัวร่ำรวย ธุรกิจประสบความสำเร็จดี แล้วยังมีหน้าตาสวยงามขนาดนี้ด้วย ดีจริงๆ เลยค่ะ!”

หากคำพูดนี้ถูกนำมาพูดเมื่อครึ่งเดือนก่อน เสี้ยวเถียนฮวาจะต้องคิดว่าอีกฝ่ายประจบประแจงแน่นอน กระทั่งอาจคิดว่าอีกฝ่ายพูดไร้สาระโดยไม่ลืมหูลืมตา

แต่ตอนนี้ไม่เหมือนกันแล้ว! เธอคิดว่าคำพูดของอีกฝ่ายคือความจริง! ชมว่าเธอสวยเหมือนนางฟ้าก็เป็นความจริง!