ตอนที่ 1088
บทที่ 1190 ตระกูลของคนเขาทำงานหนักกันมาหลายรุ่นหลายสิบปี
October 22, 2026
บทที่ 1190 ตระกูลของคนเขาทำงานหนักกันมาหลายรุ่นหลายสิบปี คุณอาศัยอะไรถึงทำงานหนักสิบปีแล้วจะเหนือกว่าได้!
สตูดิโอเมืองจำลองไม่ได้ตั้งอยู่ในเขตเมืองหลวง แต่ตั้งอยู่ในเขตฟางวานที่ห่างออกไปไม่กี่กิโลเมตร
ทางสตูดิโอก่อสร้างเป็นเมืองขนาดใหญ่แห่งหนึ่งสำหรับถ่ายทำภาพยนต์
มีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยตรวจตรารอบด้าน ไม่ปล่อยให้ใครผ่านเข้าไปง่ายๆ
เฉินชางและฉินเยว่เข้าสู่ด้านในพร้อมกับทีมงาน
ฉินเยว่เหลียวซ้ายแลขวา กระตือรือร้นอยากทดลองดู
ใครๆ ก็เคยฝันอยากเป็นดารากันทั้งนั้น ฉินเยว่เองก็เช่นกัน นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้สัมผัสกับสิ่งเหล่านี้ จึงราวกับกลายร่างเป็นเจ้าหนูจำไมไปแล้ว
ทีมงานที่มากับพวกเขาไม่ใช่แค่คนสองคนเท่านั้น แต่เป็นหนึ่งกลุ่มใหญ่!
ถึงขั้นที่อาจบรรยายว่าเป็น ‘กองถ่ายขนาดเล็ก’ ได้เลย!
ฉีเซินก็มาด้วยเหมือนกัน ฉีเซี่ยงเจิ้งอยากให้เขากระชับความสัมพันธ์กับเฉินชางเข้าไว้
การจัดองค์ประกอบถ่ายทำพวกนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับพวกเขาเลย อีกทั้งประธานฉีก็บอกสั่งการไว้ว่าต้องให้ความสำคัญกับคุณภาพอย่างถึงที่สุด
ทำให้ตากล้องทุ่มเทถ่ายอย่างสุดชีวิต
อีกอย่างคือ!
ใช้ตากล้องถ่ายทำพร้อมกันถึงสามคน
คอสตูม เมคอัพ รวมถึงสไตลิสต์ล้วนไม่ใช่ปัญหาเลย
พอเห็นว่ามีการถ่ายทำ คนส่วนหนึ่งก็ขยับเข้ามาล้อมวงดู
แม้จะบอกว่ายังไม่เปิดทำการอย่างเต็มรูปแบบ แต่ในเมื่อฉีเซี่ยงเจิ้งพาคนเข้าไปได้ คนอื่นก็ย่อมพาคนเข้าไปได้เหมือนกัน
พอเห็นเฉินชางกับฉินเยว่ห้อยโหนบนสลิงถ่ายภาพอย่างอลังการมีชั้นเชิง!
ทุกคนก็คิดว่าเป็นการถ่ายทำภาพยนตร์จริงๆ!
เนื่องจากหน้าตาของเฉินชางและฉินเยว่ดูเหมือนดารามาก ประกอบกับมีทีมงานครบครันขนาดนี้ ทุกคนก็ยิ่งมั่นใจขึ้นไปใหญ่
แต่ว่าสองคนนี้คงเป็นหน้าใหม่แน่ๆ
ไม่เป็นมืออาชีพเลยสักนิด!
ในเวลานี้เอง นักแสดงหนุ่มรุ่นเยาว์หน้าใหม่คนหนึ่งมองคนทั้งสองพลางถอนหายใจ
“หน้าใหม่สมัยนี้ จริงๆ เลยนะ…เฮ้อ!”
ตอนที่พวกเขากำลังโพสต์ท่าอยู่กลางอากาศ จู่ๆ ฉินเยว่ก็ทนไม่ไหว หลุดหัวเราะดังลั่นขึ้นมา
เฉินชางจ้องมองฉินเยว่ กลั้นหัวเราะไม่ไหวเหมือนกัน
ทั้งสองหัวเราะอยู่กลางอากาศเช่นนี้ ไม่มีมาดเลยสักนิด
แต่ตากล้องที่อยู่ด้านล่างกลับอุทานขึ้นมาอย่างอดใจไม่อยู่ “ดี! แบบนี้แหละ! ทำต่อไปครับ!”
“ใช่! ใช่แล้ว!”
ฉากนี้ทำให้หนุ่มน้อยถอยหายใจอีกครั้ง ส่ายหน้าเล็กน้อย
นี่มันถอยหลังลงคลองเกินไปแล้ว!
เลวร้ายเกินไปแล้ว!
นักแสดงไม่เป็นมืออาชีพ แต่ตากล้องก็ยังชมว่าดีงั้นเหรอ!
ผู้กำกับสมองมีปัญหาหรือเปล่า
หลังจากตากล้องและผู้กำกับอย่างฉีหลินที่อยู่ด้านหลังถ่ายทำเสร็จก็โบกมือร้องขึ้นว่า “พักกองๆ”
จากนั้นเฉินชางและฉินเยว่ก็ลงมาจากกลางอากาศ พวกเขารู้สึกเหมือนได้เหาะเหินข้ามกำแพงจริงๆ
ฉินเยว่มีความสุขมาก เธอยิ้มกว้างแล้ว
เฉินชางเห็นฉินเยว่มีความสุข ในใจเขาก็มีความสุขมากเช่นกัน
พูดกันตามตรงคือฉินเยว่มีความสุข เขาก็มีความสุขด้วย
ปกติแล้วเขาไม่มีเวลามาอยู่กับเธอเลย ตอนนี้มีเวลาแล้ว ย่อมสมควรใช้เวลากับเธอให้ดี
“ฮ่าๆ เมื่อกี้คุณแสดงได้ดีมากเลย! เหมือนจอมยุทธ์ใหญ่ตัวจริงไม่มีผิด!”
เฉินชางถาม “ถ้างั้นคุณขำทำไม”
ฉินเยว่เอ่ยว่า “คุณแสดงสมบทบาทเกินไป ฉันเลยอยากหัวเราะไง”
ฉินเยว่มองเฉินชางด้วยแววตาที่เปี่ยมความนับถือ “คุณสอนฉันบ้างสิ! ต้องแสดงยังไง”
เฉินชางยิ้มออกมา “ได้สิ! ตอนกลางคืนมาหาผมที่ห้อง แล้วผมจะสอนคุณเอง”
หลังพูดจบ เฉินชางก็ลุกไปเข้าห้องน้ำ
อยู่ในช่วงพัก ฉินเยว่นั่งอยู่ด้านข้าง ในเวลานี้เอง นักแสดงหนุ่มน้อยก่อนหน้านี้พลันเดินเข้ามาหาฉินเยว่
“เป็นผู้หญิงอยู่ข้างนอกก็ระวังตัวบ้างสิ!”