บทที่ 125 ทำไมคนมีพรสวรรค์ถึงชอบไปที่แผนกฉุกเฉิน!

สำเร็จแล้ว!

สำเร็จแล้วจริงๆ!

เฉินชางทำได้แล้ว!

ทุกคนผ่อนคลายลง ความรู้สึกรอดชีวิตหลังประสบภัยพิบัติเช่นนี้ช่างยอดเยี่ยมจริงๆ เหมือนตอนที่อยู่บริเวณหน้าผาไม่มีทางไปต่อ จู่ๆ ก็มีรถรางปรากฏ

การเย็บเส้นเลือดนั้นง่ายมาก แต่หากต้องการเย็บให้เร็วกลับเป็นเรื่องยาก! เพราะไม่เพียงแต่ต้องมีมือที่คล่องแคล่วอย่างยิ่งยวด ทั้งยังต้องเย็บเส้นเลือดให้แน่นหนาอีกด้วย!

ใครก็คิดไม่ถึงว่าเมื่อพบกับกระบวนการเย็บเส้นเลือดที่ทำให้หัวหน้าแผนกทั้งหลายลำบาก ผู้ที่ยื่นมือเข้าช่วยเหลือกลับเป็นหมอน้อยคนหนึ่ง! ทำให้พวกเขามีความรู้สึกนับหมื่นผสมปนเป และดีใจอย่างยิ่ง!

ไม่ว่าจะพูดอย่างไร ความปลอดภัยของชีวิตผู้ป่วยก็ถูกปกป้องไว้ได้อีกครั้งหนึ่งแล้ว

เถามี่อดทอดถอนใจกล่าวออกมาไม่ได้ “ยอดเยี่ยมจริงๆ! การเย็บครั้งนี้ดีมากจริงๆ!”

เถามี่เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านศัลยกรรมทรวงอกมาครึ่งชีวิตแล้ว ถือเป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้านการเย็บเส้นเลือดคนหนึ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เส้นเลือดบริเวณหัวใจ เขาประสบความสำเร็จทางด้านการเย็บเส้นเลือดเป็นอย่างดี ดังนั้นจึงมองออกว่าฝีมือของเฉินชางเมื่อครู่นี้สวยงามขนาดไหน!

เมื่อเห็นมืออันคล่องแคล่วของเฉินชาง เถามี่พลันเกิดความรู้สึกอิจฉาในใจ อาชีพอย่างศัลยแพทย์ ความพิถีพิถันถือเป็นพรสวรรค์จริงๆ

เฉินชางทอดถอนใจออกมา สำเร็จแล้ว…ตั้งสมาธิกระทั่งกลั้นลมหายใจมาเก้าสิบวินาที พยายามมาเก้าสิบวินาที สุดท้ายก็แลกมาด้วยความสำเร็จ

เฉินชางยิ้มผงกศีรษะกล่าว “โชคดีที่ไม่เป็นอะไรนะครับ!”

ทุกคนมองไปที่เฉินชางด้วยความพึงพอใจ แสดงท่าทียอมรับออกมา กระทั่งจางโหย่วฝูยังร่วมผงกศีรษะไปด้วย มองเฉินชางอย่างลึกซึ้ง

หลี่เป่าซานเป็นคนที่ดีใจที่สุด เฉินชางเป็นหมอน้อยในแผนกของตน ในสายตาของเขาก็เหมือนคนของตนเอง คนของตนเองยอดเยี่ยมจะไม่ลำพองใจได้อย่างไร?

ยังดีที่สวมหน้ากากอนามัยอยู่ มิฉะนั้นคงถูกคนอื่นพบ

หลี่เจี้ยนเหว่ยรู้สึกชื่นชมเฉินชางมาก จึงพยักหน้าแล้วพูดขึ้นว่า “อยู่ผ่าตัดด้วยกันก่อนสิครับ ดูให้มากเรียนรู้ให้มาก การผ่าตัดแบบนี้อาจพบแค่ไม่กี่ครั้งในชั่วชีวิต หาได้ยากจริงๆ”

เฉินชางพยักหน้า ยืนอยู่ในตำแหน่งผู้ช่วยเงียบๆ และคอยช่วยเหลือบางครั้ง

ความจริงก็เหมือนกับที่หลี่เจี้ยนเหว่ยบอก การผ่าตัดแบบนี้เป็นการฝึกฝนที่ดี เนื่องจากคุณไม่มีวันรู้เลยว่าผู้ป่วยเจออุบัติเหตุอะไรมา และตอนนี้จะทำอย่างไร

อะไรคือสิ่งที่เรียกว่าประสบการณ์?

ประสบการณ์ก็คือบทเรียนที่คนอื่นนำมาให้จากการเดินทางอ้อม

การเรียนแพทย์ย่อมต้องการประสบการณ์ แต่ว่า…ประสบการณ์นี้คุณไม่อาจออกไปสั่งสมด้วยตัวเอง จะต้องเรียนรู้เท่านั้น ทั้งยังใช้ความรู้นี้เป็นดั่งกระจกสะท้อนได้ นั่นเพราะความล้มเหลวของคุณอาจแลกมาด้วยชีวิตผู้อื่น

ตอนนี้เอง อยู่ๆ เถามี่ก็พูดขึ้นว่า “เส้นเลือดเกิดการหดเกร็ง!”

เฉินชางพลันหน้าเปลี่ยนสี เถามี่เห็นดังนั้นจึงยิ้มออกมาเล็กน้อย “ไม่ต้องเครียดไป”

กล่าวจบก็หันไปพูดกับนางพยาบาลว่า “ขอผ้าชุบน้ำเกลืออุ่นด้วยครับ”

……

“ขอปาปาวารีนไฮโดรคลอไลด์[1]สองจุดห้าเปอร์เซ็นด้วยครับ!”

ไม่กล่าวไม่ได้ว่าเถามี่เป็นหัวหน้าแผนกอาวุโสที่มีประสบการณ์สูงจริงๆ เขาหยุดอาการเส้นเลือดหดเกร็งโดยหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดผลข้างเคียงที่สำคัญไปได้ เฉินชางเห็นดังนั้นพลันรู้สึกหัวใจพองโตและหลงใหล

บางครั้ง การต่อสู้กับอาการป่วยก็เหมือนกับการส่งทหารออกไปสู้รบ เมื่อได้โอกาสก็ต้องจัดการให้แม่นยำ

ภาพที่เห็นเมื่อครู่นี้ก็เหมือนกับการประมือกันของยอดฝีมือ เมื่อเห็นกระบวนท่าของศัตรูก็รีบแก้ทาง ทำให้เฉินชางรู้สึกเลือดในกายพลุ่งพล่าน!

……

ยืนหยัดไปได้หลายชั่วโมง ในที่สุดการผ่าตัดก็สำเร็จ!

พยาบาลกล่าวว่า “ความดันเลือด 110/70 หัวใจเต้นห้าสิบเอ็ดครั้งต่อนาที…ผู้ป่วยปลอดภัยแล้วค่ะ!”

หลังจากกล่าวประโยคนี้จบ ทุกคนจึงพากันยิ้มออกมา

เฉินชางทอดถอนใจ เขาได้รับประโยชน์มากมายจริงๆ ฝีมือที่หัวหน้าแผนกเหล่านี้แสดงออกมาทำให้ตนต้องตื่นตะลึงจริงๆ

[ติ๊ง! ภารกิจของเถามี่สำเร็จ ได้รับรางวัล: คุณสมบัติพิเศษของทักษะการเย็บเส้นเลือด: หนาแน่น!]

เฉินชางรู้สึกยินดีโดยพลัน!

ยังดีที่ทักษะการเย็บเส้นเลือดเป็นทักษะขั้นพื้นฐาน จะได้ไม่ต้องไปเสียเวลาไปกับขั้นตอนการฝึกฝนในพื้นที่เสมือน

หลังจากซึมซับไปหลายวินาที เฉินชางก็รู้สึกว่าสภาวะของตนเปลี่ยนไปเล็กน้อย ดูท่าทางต่อไปการเย็บเส้นเลือดคงเป็นทักษะที่ตนใช้แสดงความสามารถได้อีกทักษะหนึ่งแล้ว

หนาแน่นและเย็บอย่างรวดเร็ว คุณสมบัติพิเศษทั้งสองนี้ยอดเยี่ยมจริงๆ

[ติ๊ง! ค่าความรู้สึกดีของหลี่เป่าซาน +10]

[ติ๊ง! ค่าความรู้สึกดีของหลี่เจี้ยนเหว่ย +5]

[ติ๊ง! ค่าความรู้สึกดีของเถามี่ +10]

[ติ๊ง! ค่าความรู้สึกดีของจางโหย่วฝู +5]