ตอนที่ 1190
บทที่ 1293 เหลวไหล! ก่อเรื่อง?
October 22, 2026
อาบูดาบีน่าจะเป็นคำสรรพนามของคำว่าหรูหราสินะ
เฉินชางยืนอยู่ในโถงประชุม จู่ๆ ก็รู้สึกว่าที่แห่งนี้ไม่ว่าจะจัดงานอะไรก็ดูเหมาะสม
ในขณะที่ดูหรูหราประณีต กลับไม่ได้หวือหวาเกินไป
ไม่ได้ทองอร่ามแวววาว แต่กลับให้ความรู้สึกสูงส่ง!
อย่างที่เจิ้งกั๋วถานพูด วัสดุที่ใช้ตกแต่งที่นี่ แพงกว่าทองเสียอีก!
ทั้งโรงแรมลงทุนไปสามพันล้านดอลลาร์สหรัฐ และห้องประชุมนี้อาจยึดพื้นที่ประมาณหนึ่งในสิบ!
โถงประชุมที่สร้างด้วยเงินสองพันล้านหยวนเป็นอย่างไร แค่คิดก็คงรู้แล้ว!
เทคโนโลยีแสงและเงาสมัยใหม่ผสมผสานกับเทคนิคการแกะสลักแบบดั้งเดิมทำให้สถานที่นี้ให้ความรู้สึกเหมือนอยู่ในฝัน
ทว่าวันนี้ ที่นี่เป็นงานมหกรรมการแพทย์ ม่านแสงและสีของชื่อล้วนมีธีมเกี่ยวกับการพัฒนาทางการแพทย์
เจ้าหน้าที่จากองค์การอนามัยโลกและสหประชาชาติขึ้นเวทีเพื่อกล่าวสุนทรพจน์ ถือเป็นการเริ่มต้นการประชุมอย่างเป็นทางการ
อัตราส่วนพนักงานบริการของโรงแรมต่อแขกอยู่ที่หกต่อหนึ่ง ทำให้การประชุมครั้งนี้ดูเป็นระบบระเบียบ
หลังจากเริ่มการประชุม ตัวแทนจากบริษัทฟิลิปส์ประเทศเนเธอร์แลนด์เริ่มการแนะนำในวันนี้
การประชุมครั้งนี้ไม่ได้ใช้รูปแบบการประชุมแบบดั้งเดิมเหมือนในประเทศ
แต่เป็นรูปแบบงานเลี้ยงค็อกเทลที่ทุกคนเดินอยู่ในงาน มีกาแฟ ชา ค็อกเทล และเครื่องดื่มต่างๆ
เฉินชางคิดว่าเหล่าหม่าจะต้องชอบการประชุมแบบนี้อย่างแน่นอน
งานมหกรรมการแพทย์จะจัดขึ้นที่นี่เป็นเวลาสองวัน หลังจากพิจารณาเสร็จ จะจัดนิทรรศการที่ประเทศจีนเป็นเวลาหนึ่งเดือน
ทันทีที่การประชุมเริ่มขึ้น ฟิลิปส์ก็ได้ดึงดูดความสนใจของทุกคนด้วยเทคโนโลยีการถ่ายภาพอัลตราซาวนด์สีรุ่นล่าสุด
เฉินชางที่นั่งอยู่ด้านล่างมองภาพการสุนทรพจน์บนเวทีเหมือนคิดอะไรอยู่
ตอนนี้เอง เสียงอันไพเราะเสียงหนึ่ง็ดังขึ้นข้างหู
“ฟิลิปส์กับซีเมนส์จะได้รางวัลชมเชยได้เพียงรางวัลเดียว”
ภายใต้ความสงสัย เฉินชางหันมองจึงเห็นว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่ข้างๆ ชุดเดรสตัวเล็กรัดรูปเผยให้เห็นรูปร่างของเธออย่างชัดเจน
ทว่าในสายตาของเธอเต็มไปด้วยความสง่า อ่อนโยนและดูสบายตา
ที่สำคัญคือเธอพูดภาษาจีน
เฉินชางยิ้ม “ผมไม่ได้สนใจเท่าไร”
หญิงสาวดูเหมือนอายุไม่น้อยแล้ว แต่ยังคงมีเสน่ห์ เธอเผยรอยยิ้มบางๆ “คุณคือเฉินชางใช่ไหมคะ!”
เฉินชางอึ้ง คิดไม่ถึงว่าตนจะมีชื่อเสียงขนาดนี้
“ใช่ครับ คุณคือ…”
“เมิ่งหวั่นหรงค่ะ” หญิงสาวยิ้มพูด
ผู้ที่จะเข้าร่วมการประชุมแบบนี้ได้ต้องรวยหรือมีเกียรติอย่างแน่นอน เรียกว่าเป็นเบื้องหลังของงานนิทรรศการ หลังจากนั้นจึงเป็นมหกรรมแสดงผลิตภัณฑ์อย่างแท้จริง
การประชุมทุกครั้งจะดึงดูดบริษัทและกลุ่มบริษัทต่างๆ มากมาย ถึงอย่างไรการถือกำเนิดของเทคโนโลยีใหม่จะนำไปสู่การแข่งขันต่างๆ
ใครจะไม่อยากได้สิทธิบัตรหรือตัวแทน
เฉินชางพลันพูดว่า “สวัสดีครับ คนงามดั่งชื่อ”
เมิ่งหวั่นหรงเจอเฉินชางครั้งแรก แน่นอนว่าเธอได้ยินเมิ่งซีพูดถึงหลายครั้งแล้ว
จึงมีภาพจำที่ไม่เลวต่อเฉินชาง
“ความจริงที่ฉันมาวันนี้ก็เพราะสิทธิบัตรของคุณ!” เมิ่งหวั่นหรงพูดตรงมาก
เฉินชางยิ้มอย่างอึดอัด
ถ้าเป็นก่อนหน้านี้ เขาอาจจะเตรียมขาย แต่หลังจากได้คุยกับเจิ้งกั๋วถาน ตอนนี้เฉินชางมีความคิดที่มากกว่านั้น
เฉินชางขานรับว่าครับ “ผมแพงมากนะครับ”
เมิ่งหวั่นหรงยิ้ม “หืม? บังเอิญ…ฉันรวยมากด้วยสิ!”
หลังจากพูดจบ ทั้งสองก็ชะงักไป!
เฉินชางรู้สึกว่าการสนทนาเมื่อครู่นี้เหมือนบทละคร
เหมือนคุยราคาค่าเลี้ยงดู