ตอนที่ 1218
บทที่ 1322 ธุรกิจแผงลอยของหมอ
October 22, 2026
เฉินชางเรียกโจวหงกวงออกมา
“หัวหน้าโจว ขอบคุณครับ!” เฉินชางฟื้นคืนรอยยิ้มตามปกติ
โจวหงกวงส่ายหน้าเล็กน้อยบอกตามตรง “ผมต่างหากที่ควรขอบคุณ”
“ผ่านไปนานเท่าไรกัน ตอนนี้ผมไม่กล้าเรียกคุณว่าเสี่ยวเฉินแล้ว!”
โจวหงกวงอดถอนใจบอกไม่ได้
การปลูกถ่ายตับใช้เวลาค่อนข้างยาวนาน เวลานี้ใกล้ค่ำแล้ว
หลังทั้งสองพูดคุยกันครู่หนึ่งที่ห้องทำงาน เฉินชางก็พลันถาม “เรื่องสภาวิทยาศาสตร์เป็นยังไงบ้างครับ”
โจวหงกวงยิ้มบอก “ตอนแรกช่วงนี้ฉันสับสนเรื่องนี้มาโดยตลอด แต่ตอนนี้…จู่ๆ ฉันก็หายร้อนรน เพราะฉันเหมือนเจอเรื่องที่ตัวเองควรทำแล้ว
เสี่ยวเฉิน หลังจากวันนี้ไป ครั้งหน้าที่เจอกันผมจะเรียกคุณว่าศาสตราจารย์เฉิน วันนี้จะเป็นวันสุดท้ายที่ผมเรียกคุณว่าเสี่ยวเฉิน
บางทีถ้าโรงพยาบาลมีการผ่าตัดปลูกถ่ายตับละก็ ผมจำเป็นต้องให้คุณช่วย”
เฉินชางพยักหน้ายิ้มบอก “ถ้ามีเวลาผมจะไปครับ!”
โจวหงกวงโล่งอก “ตกลง มีประโยคนี้ของคุณก็พอแล้ว!”
เวลานี้ทุกคนใกล้เลิกงาน
เฉินชางเรียกเหอจื้อเชียน เกาหรงฮว๋า กับโจวหงกวงไปเดินตลาดนัดกลางคืนที่อยู่ไม่ไกลด้วยกัน
ข้างถนนมีร้านรวงไม่น้อย ของกินเล่นเยอะกว่าเมื่อก่อนมาก
ทั้งสี่คนหาร้านปิ้งย่างนั่ง เฉินชางสั่งเซตบำรุงธาตุหยางของชายวัยกลางคนกับเบียร์หนึ่งกล่อง
มองอาหารมาเสิร์ฟ เหล่าหัวหน้าอาวุโสก็สบตากัน พอใจมาก
หรือต้องพูดว่าผู้ชายเข้าใจผู้ชายด้วยกันเองดีที่สุด!
สั่งอาหารร้อนแล้ว ร้านปิ้งย่างไม่มีอาหารเย็น เฉินชางเลยลุกไปซื้อเนื้อตุ๋นจากร้านข้างๆ เสียเลย
เมื่อมาถึงร้าน เห็นเถ้าแก่ยุ่งมาก
หลังเห็นเฉินชางเขาก็ยิ้มถาม “คุณหมอเลิกงานแล้วเหรอ”
เฉินชางพยักหน้า “ทำเนื้อให้ผมหน่อยครับ”
เถ้าแก่หัวเราะเล็กน้อย “คุณหมอเฉิน คุณมาหั่นเองเถอะ คุณหั่นเก่งกว่าผม!”
ทุกคนหัวเราะขึ้นมาทันที
เฉินชางก็ไม่ถือสา อ้อมไปสวมถุงมือแล้วก็เริ่มหั่นเนื้อทันที
เฉินชางเห็นตับพลันน้ำลายสอ
ไหนๆ ก็ไหนๆ เขาหั่นตับไปไม่น้อย
เฉินชางหั่นเพลินแล้ว!
นี่คือทักษะมีดของอู๋ เป็นทักษะผ่าตัดขั้นเทพ!
ไม่ว่าดิบหรือสุกต่างก็ได้อารมณ์
เฉินชางหั่นเพลิดเพลินจนหั่นตัดหลายชิ้นจนหมด
หลังหั่นเสร็จก็รู้สึกตัว เฮ้อ มันมือไป!
แต่…
เมื่อเงยหน้าถึงรู้ตัวว่าโดยรอบมีคนกลุ่มใหญ่กำลังจ้องมองตัวเองอยู่
“เถ้าแก่! ตับ…ยกตับถาดนี้ให้ผมเถอะ ผมเอาหมดเลย!”
“อย่าสิพี่ชาย แบ่งให้พวกเราหน่อย!”
“จริงด้วย นายดูฝีมือมีดนี่สิ เป็นพ่อครัวที่ดีที่สุดที่ฉันเคยเห็นมาเลย!”
…
เฉินชางตะลึงทันที
แม้แต่เถ้าแก่ที่ขายเนื้อตุ๋นก็อึ้งกิมกี่
เฉินชางพลันปลื้มปีติ!
ในที่สุดเขาก็เจออาชีพรองในชีวิตของตัวเองแล้ว
ถ้าคุณพ่อเฉินต้าไห่รู้ว่าตัวเองอยู่ในเมืองหลวงอันห่างไกลยังพัฒนาฝีมือของตระกูลเฉินได้ก้าวไกลแบบนี้ จะต้องดีใจจนผัดกับแกล้มสองจานกินสำราญกับเหล้าเหมาไถหนึ่งจินแน่นอน
เฉินชางดื่มเบียร์ คึกคักฮึกเหิม
ไหนๆ แล้วก็หั่นลำไส้ หูหมู ขาหมู ปอด…เริ่มงานในวันนี้
ทักษะมีดของเฉินชางเรียกคนมุงดูไม่น้อย
เถ้าแก่เห็นเฉินชางขายเนื้อของตัวเองหมดแล้ว ในใจก็หลากร้อยอารมณ์ ดึงบุหรี่ออกมานั่งยองจุดสูบที่ด้านนอก หดหู่หาใดเปรียบ
เขาล้วงเงินหนึ่งร้อยหยวนออกมาจากในกระเป๋า หลังลังเลเป็นนานก็เปลี่ยนเป็นธนบัตรสิบหยวนห้าใบแล้วส่งให้เฉินชาง
“คุณหมอเฉิน คุณเก็บไว้ ลำบากคุณแล้ว!”
เฉินชางเอาเงินห้าสิบหยวนกลับมาที่ข้างโต๊ะอาหาร หยิบเบียร์แช่เย็นหนึ่งขวดขึ้นมา เดินรอบพวกเขาสามคนหนึ่งรอบ เบียร์ก็ลงท้องหมด