บทที่ 1374 ไรอันส์ตกใจจนฉี่แตก?

ตอนที่ 1374 ไรอันส์ตกใจจนฉี่แตก? ไรอันส์มองเฉินชาง กะพริบตาปริบๆ เก๊กต่อไป! ดูสิว่าคุณจะเก๊กได้อีกนานแค่ไหน! สุดท้ายก็ต้องให้ผมเข้าไปช่วย

ตอนนี้เอง… เฉินชางเริ่มแล้ว! เขาหยิบมีดผ่าตัดขึ้นมา พร้อมกับหัวใจที่เต้นเบาๆ มีดกรีดลงเบาๆ ผ่าห้องหัวใจบนขวาออก! รอยแผลไม่ใหญ่มาก!

ในเวลาเดียวกัน เฉินชางก็ได้ทำการ ‘ปรับตำแหน่งของไฟล่องหน’ ตามเอกลักษณ์ของเขา! และตอนนี้เอง บริเวณลิ้นหัวใจไตรคัสปิดปรากฏขึ้นแล้ว ชั่วขณะนี้ ทุกคนในงานต่างฮือฮา ‘ทักษะปรับไฟ’ แบบนี้อีกแล้ว เก่งกาจเกินไปแล้ว

ไรอันส์ขมวดคิ้วกลืนน้ำลาย แอบยิ้มเยาะในใจ ฝืนต่อไป!

ทว่า… ตอนที่เฉินชางรับคีมสำหรับจับเข็มเย็บแผลมา ได้ใช้พอลิเตตระฟลูออโรเอทิลีน[1]เย็บติดหลอดเลือดเวนาคาวาด้านบนอย่างต่อเนื่อง จากนั้นก็กรีดตามยาวที่ด้านนอกส่วนต้นของหลอดเลือดเวนาคาวาด้านบน เชื่อมหลอดเลือดเวนาคาวาด้านบนกับขอบล่างของหลอดเลือดแดงปอดด้านขวาโดยเบี่ยงไปทางขวา

ตอนเชื่อม เฉินชางใช้เส้นด้ายพอลิโพรไพลีนเย็บติดอย่างต่อเนื่อง เย็บแบบเว้นระยะที่ขอบด้านหน้า… มีการใช้เทคนิคการเย็บหลายเทคนิค! นี่คือความภาคภูมิใจของไรอันส์ไม่ใช่หรือ

ทุกคนในงานฮือฮาขึ้นมาอีกครั้ง! นี่แหละที่เรียกว่าฉากตบหน้า!

ไรอันส์เหงื่อไหลลงจากหน้าผาก สีหน้าค่อยๆ ตึงเครียดขึ้นมา! นี่…การผ่าตัดกึ่งฟอนแทนที่ตนปรับปรุงไม่ใช่หรือ

จุดสำคัญของการผ่าตัดก็คือการใช้พอลิเตตระฟลูออโรเอทิลีนเย็บปิดหลอดเลือดเวนาคาวาด้านบนอย่างต่อเนื่อง อีกทั้งการเย็บและการซ่อมยากมาก!

เฉินชางเอาการเย็บด้วยวิธีต่างๆ มารวมกัน และยังไวขึ้นกว่าเดิมด้วย! ไม่ว่าจะยากแค่ไหน แต่จะยากเท่าการผ่าตัดโดยที่หัวใจไม่หยุดเต้นของเฉินชางหรือ

และตอนนี้ เฉินชางเปิดแผลตรงหัวใจเล็กกว่าคุณ! ตอนเฉินชางดำเนินการ หัวใจยังเต้นอยู่! การเย็บของเฉินชางไวกว่า! การซ่อมด้วยแผ่นปะของเฉินชางใช้เวลาไม่ถึงห้าสิบวินาที! เฉินชาง…

ศาสตราจารย์ไรอันส์รู้สึกถูกกระทบกระเทือนจิตใจ! เหงื่อไหลจากศีรษะลงไปยังหลังและกางเกง ไรอันส์หายใจถี่ขึ้น แรงขึ้นและยาวขึ้นเรื่อยๆ! สีหน้าก็ซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ

ตอนนี้เอง พยาบาลอดเตือนไม่ได้ “คุณไรอันส์!”

หลังจากไรอันส์ถูกเตือนก็ตกใจ หันไปยิ้มอย่างสุภาพบุรุษกับพยาบาล “มีอะไรหรือเปล่าครับ!”

พยาบาลลังเลครู่หนึ่ง “คุณไรอันส์ กางเกงของคุณเปียก ให้ฉันเปลี่ยนกางเกงให้ไหมคะ”

ไรอันส์ไม่ได้เปลี่ยนชุดผ่าตัด ยังคงอยู่ในชุดสีเขียว! หลังจากเหงื่อไหลลงไป ทำให้กางเกงและแผ่นหลังเปียก ดูเหมือน…ฉี่รดกางเกง

วิสัญญีแพทย์ได้ยินแบบนี้ก็หันไปดู พอเห็นกางเกงไรอันส์เปียกก็ส่ายหน้าทันที! ศาสตราจารย์ไรอันส์ตกใจจนฉี่ใส่กางเกงงั้นหรือ!?

ทันใดนั้น จู่ๆ วิสัญญีแพทย์ก็อึ้งงันไป! และตอนนี้เอง ทุกคนที่ดูการผ่าตัดอยู่ต่างเห็นกางเกงของอาจารย์ไรอันส์… ทันใดนั้น ทุกคนต่างถอนหายใจ!

ศาสตราจารย์เฉินผ่าตัดได้ดีเกินไปแล้ว ทำเอาอาจารย์ไรอันส์ตกใจจนฉี่รดกางเกง! เกินไปหรือเปล่า ทว่าพวกเขาก็ถือว่าเข้าใจศาสตราจารย์ไรอันส์ได้ ถึงอย่างไรใครเจอเรื่องแบบนี้ก็คงกังวล

ศาสตราจารย์เฉินดูการผ่าตัดเพียงแค่เคสเดียวก็เรียนวิธีการผ่าตัดมาสองวิธีแล้ว และเป็นการผ่าตัดที่ดำเนินพร้อมกันอีกด้วย หลังจากนั้น อีกฝ่ายกลับไวกว่า เก่งมากแต่หัวไม่โล้น จะไม่ให้กลัวได้อย่างไร

สุดท้ายจู่ๆ เฉินชางก็ชะลอความเร็วลง พร้อมพูดกับไรอันส์ว่า “ศาสตราจารย์ไรอันส์ ผมคิดว่า ตรงนี้ใช้ช่องว่างหลังการซ่อมแซมด้วยเยื่อหุ้มหัวใจเหมาะสมกว่าแผ่นปะ คุณคิดว่าอย่างไรครับ”

ไรอันส์อึ้งไปทันที ทำไมจู่ๆ เฉินชางถึงเลิกเก๊ก ไรอันส์ตอบสนองไม่ทันนัก

“อ้อ…ครับ…ครับ! ดีครับ ดีครับ คุณพูดถูก!” ไรอันส์ตอบอย่างเหนื่อยล้าเล็กน้อย

เฉินชางยิ้ม “ผมเองก็รู้สึกว่าศาสตราจารย์ไรอันส์เก่งมาก!”

สวีจื่อหมิงกระตุกมุมปาก! ศาสตราจารย์เฉินนะศาสตราจารย์เฉิน! คุณเป็นคนดีหน่อยเถอะ… ไรอันส์ตกอยู่ในสภาพนี้แล้วคุณยังไม่ปล่อยเขาไปอีก จิตใจอำมหิต!