บทที่ 1426 ปลุกจากฝันด้วยประโยคเดียว!

ตอนที่ 1426 ปลุกจากฝันด้วยประโยคเดียว! เวลาไหลผ่านไปเรื่อยๆ

เฉินชางบรรยายได้พอดีมาก ไม่เร็วไม่ช้า เกร็ดความรู้สำคัญถูกถ่ายทอดออกมาจากปากของเฉินชาง ก่อให้เกิดเสียงฮือฮาเป็นระยะ!

ทุกคนที่อยู่ด้านล่างตื่นเต้นมากขึ้นเรื่อยๆ ทุกคนไม่กล้าผ่อนคลายความตื่นตัวเลย

เมื่อเทียบกับเกร็ดความรู้ระดับสูงในงานประชุม AATS แล้ว ครั้งนี้เฉินชางอธิบายเจาะลึกด้วยศัพท์เรียบง่าย วิเคราะห์แนวคิดทางคลินิกแต่ละอย่างแล้วอภิปรายออกมา แบบนี้แทบจะทำให้ทุกคนได้รับประโยชน์อย่างมหาศาล

ระดับแพทย์เจ้าของไข้เข้าใจได้ รองผู้อำนวยการก็เข้าถึงได้ ผู้อำนวยการก็ได้ประโยชน์ด้วย แม้แต่แพทย์ชื่อดังเหล่านั้นก็ได้รับประโยชน์มหาศาลเหมือนกัน

บางทีนี่คงจะเป็นความสามารถอย่างหนึ่งกระมัง

อูถงผู่ทั่งอยู่ท่ามกลางกลุ่มคน มองไปที่เฉินชาง ค่อนข้างสะท้อนใจ ในระยะเวลาปีกว่า ชายหนุ่มที่เจิดจรัสสะดุดตาในงานแข่งขันทักษะแพทย์ศัลยกรรมหัวใจรุ่นเยาว์ในอดีตคนนั้น ตอนนี้ได้ยืนอยู่บนเวทีระดับโลกแล้ว

อีกเรื่องที่น่าตกตะลึงที่สุดคือ เนื้อหาที่เขาบรรยาย แม้แต่ตนฟังแล้วก็รู้สึกเหมือนได้ล้างหูใหม่ ปลอดโปร่งกระจ่างแจ้ง

เซี่ยวเจ๋อไห่ที่อยู่ด้านข้างถึงขั้นที่เริ่มจดโน้ตแล้ว ปากเอ่ยสบถออกมาเป็นครั้งคราว “เวรเอ๊ย!”

แม้แต่นักศึกษาปริญญาเอกที่ติดตามตนมาด้วยเวลานี้ก็ฟังอย่างตั้งใจได้อรรถรสเช่นกัน

ยอดฝีมือเป็นแบบไหนนะหรือ

นี่ไงละ ยอดฝีมือ!

นำความรู้ที่ซับซ้อนหลายชั้นมาบรรยายให้ทุกคนเข้าใจได้ นี่ก็คือความสามารถ!

เวลานี้ หมาไรอันส์ไม่มีความคิดจะแข่งขันเปรียบเทียบอีกต่อไป

พอเห็นประธานสมาคมซาบรินามีสีหน้าเคร่งขรึม เขาก็เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ตอนนั้นคุณบอกว่ารอจนคุณอำลาตำแหน่งประธานแล้ว พวกเราจะแต่งงานกันใช่ไหม”

ตอนแรกซาบรีนาผงะไปเล็กน้อย จากนั้นก็แย้มยิ้มอ่อนโยน “ฉันไม่คิดเลยว่าจะมาถึงเร็วขนาดนี้”

ไรอันส์ชี้ไปที่เฉินชางพลางยิ้ม “ดูสิ พระเจ้าอยู่นั่นแล้ว!”

ยิ่งเฉินชางบรรยายได้ดีเท่าไร คนบางกลุ่มก็ยิ่งกดดันมากเท่านั้น

ณ โต๊ะกรรมการประเมินการสอบ กรรมการหลายคนฟังอย่างตั้งใจ แต่ในใจกลับแบกภาระหนักอึ้งมาก

การสอบอภิปรายวิทยานิพนธ์ ความหมายตรงตามชื่อ ต้องตั้งคำถามกับคำตอบและการอภิปรายของผู้เข้าสอบ

แต่ว่า…

ถ้าคุณต้องการหาข้อบกพร่องตั้งคำถาม ก็ต้องพิจารณาถึงระดับของผู้เชี่ยวชาญด้วย

เนื่องจาก คุณจะต้องทำการศึกษาหัวข้อนี้อย่างถี่ถ้วน ผนวกเข้ากับประสบการณ์และข้อวินิจฉัยของตัวเอง ตั้งเป็นคำถามบางอย่างให้เฉินชางตอบ

เนื่องด้วยเหตุนี้ ช่วงยิงคำถามจึงเป็นจุดไคลแม็กซ์ที่สุดในการสอบอภิปรายวิทยานิพนธ์

แต่ว่า…

จะไปขุดคุ้ยปัญหามาจากไหนละ

บรรยายได้ดีขนาดนี้ พวกเราจะมีคำถามอะไรได้

เดิมทีเป็นอุปสรรคในการจบการศึกษาของนักเรียน ตอนนี้กลับกลายเป็นอุปสรรคของผู้เชี่ยวชาญจำนวนมาก

ดูเหมือนพวกเขาต่างหากที่เป็นผู้เข้าสอบในครั้งนี้

ทั้งเจ็ดคนมองหน้ากัน สีหน้าอึดอัดอย่างยิ่ง พอเห็นว่าเวลากำลังจะผ่านไป สีหน้าของทั้งเจ็ดคนก็ดำคล้ำคร่ำเครียดขึ้นเรื่อยๆ

เดิมทีคิดว่าผู้ประเมินการสอบคือตำแหน่งอันทรงเกียรติ ไม่คิดเลยว่าจะกลายเป็นเคราะห์ใหญ่หนหนึ่ง!

มีแค่ซย่าเกาเฟ็งที่ไม่ลนลาน เนื่องจากเขาคือผู้ประเมินหลัก กล่าวสรุปปิดท้ายก็พอ รอให้กรรมการคนอื่นๆ ถามจบ เขาค่อยตำหนิชมหน่อยตามน้ำไปก็ใช้ได้แล้ว!

แต่กรรมการท่านอื่นจำเป็นต้องครุ่นคิดถึงคำถามไว้ล่วงหน้า

จะเอาคำถามมาจากไหนละ

คนที่อยู่ตรงริมสุดก็คือซุนกวางอวี๋

ตอนนี้เรื่องที่เขาสำนึกเสียใจที่สุดก็คือลงมานั่งข้างสนามเป็นกรรมการประเมินสถิติให้เฉินชาง

เนื่องจากสถิติข้อมูลตามโลกความเป็นจริงซับซ้อนสุดขีด ถึงแม้ซุนกวางอวี๋จะอุดมด้วยประสบการณ์ แต่เขาก็ไม่มีความสามารถจะชี้แนะแบบนี้ได้

รองลงมาคือเถามี่ เขาก็ทอดถอนใจเช่นกัน ได้ฟังเข้าใจก็เข้าใจอยู่หรอก แต่ว่า ปัญหาคือไม่รู้จะถามยังไงน่ะสิ

ถ้าถามง่ายไปก็จะดูเหมือนตนเป็นของเก๊ไม่มีระดับ!

จะให้ถามยากไป… ตนไม่มีความสามารถขนาดนั้นจริงๆ

ประกอบกับเวลานี้ มีผู้เชี่ยวชาญด้านศัลยกรรมหัวใจจากทั่วมุมโลกคอยจับตามองอยู่ด้านหลัง จะขายขี้หน้าคนเขาไม่ได้ เฮ้อ… ทำยังไงดีนะ

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เถามี่ก็ส่งข้อความหาเฉียนหลิน ขอความช่วยเหลือจากภายนอก

ไม่นานนัก เฉียนหลินให้คำตอบที่เป็นทางการอย่างหนึ่ง!

เถามี่ดีใจขึ้นมาทันที เด็กคนนี้ยังคงมีประโยชน์อยู่บ้าง โชคดีที่ตนไม่ได้ไล่เขาออกจากสังกัด

ใช้ได้ๆ!