บทที่ 1456 ฉันจะสร้างผลงานแล้ว!

บทที่ 1456 ฉันจะสร้างผลงานแล้ว! ณ สนามบิน อาบาเต๋มองเฉินชาง เอยด้วยรอยยิ้ม “ศาสตราจารย์เฉิน ดีใจมากที่ได้รู้จักคุณ รอถึงช่วงงานแต่งของคุณ พวกเราจะไปร่วมอวยพรแน่นอน!” เฉินชางยิ้มนิดๆ “ท่านรองอาบาเต๋ ประเทศชาติสำคัญกว่านะครับ!”เฉินชางไม่อยากให้คนกลุ่มนี้ไปเลยจริงๆ ถึงอย่างไรในปากีสถานก็ยังมีกองกำลังติดอาวุธอีกมากมาย แถมยังมีผู้ศรัทธาเคร่งศาสนาอีก ถ้าเห็นว่าในงานเลี้ยงของตนมีของต้องห้ามบางอย่าง แบบนี้จะกระอักกระอ่วนเอาได้ ในขณะที่กำลังจะขึ้นเครื่อง เลขาของอาบาเต๋ก็วิ่งเข้ามาหาอย่างร้อนรน“ท่านครับ มีสายเข้า” อาบาเต๋รับมือถือไป มองสายเรียกเข้า ขมวดคิ้วทันที หลังจากเขาเดินแยกออกมาไกลแล้วก็เอยว่า “อาบาเต๋พูดสายครับ เกิดอะไรขึ้น” “ท่านรองประธานาธิบดีอาบาเต๋ สถานการณ์ของมิสเตอร์ฮันนิฟอร์ดยังไม่พ้นระยะอันตราย สถานการณ์ค่อนข้างซับซ้อนครับ”เพียงประโยคเดียวก็ทำให้อาบาเต๋ตะลึงไปทันที! เรื่องที่ทำลงไปในครั้งนี้ ทำให้กระอักกระอ่วนสุดๆ ไปเลยจริงๆ! แต่ว่า… ไม่มีทางเลือกแล้วจริงๆ! “ศาสตราจารย์มอร์แกนก็อยู่ด้วยแล้วไม่ใช่หรือ” อาบาเต๋อดถามไม่ได้ในเวลานี้ เสียงของอัลวินแว่วขึ้นมา “ให้พวกศาสตราจารย์เฉินชางกลับมาลองดูเถอะ…” ตอนนี้อัลวินเองก็หมดหนทางแล้ว “แล้วทางประเทศจีน…” “ฉันจะติดต่อเอง!” หลังจากวางสาย อาบาเต๋ถอนหายใจอย่างจนปัญญาเฮ้อ! ทำแบบนี้จนได้ แต่ก็ช่วยไม่ได้ สถานการณ์ของฮันนิฟอร์ดพิเศษเกินไป อาบาเต๋ฝืนทำหน้าหนาเดินเข้าไปหาทุกคนที่กำลังเตรียมขึ้นเครื่อง “รอเดี๋ยวครับ!” ทุกคนชะงักเท้าหันกลับมาทันที มองอาบาเต๋ที่วิ่งเข้ามาอย่างร้อนรน“ศาสตราจารย์ทุกท่านครับ ตอนนี้มีผู้ป่วยคนหนึ่งที่สถานการณ์ค่อนข้างอันตราย ตอนนี้จำเป็นต้องให้ทุกท่านช่วยแล้ว”หลังจากได้ยินประโยคนี้ ทุกคนก็ไม่ได้ต่อต้านมากมายแต่สีหน้าของเฉินชางและเฉิงกั่วเทากลับเกิดการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย หนึ่งชั่วโมงต่อมา!รถยนต์หลายคันแล่นเข้าโรงพยาบาลเขตกองทัพ หลังจากเจี่ยเจิงวางสายก็สบถออกมาทันที“ไอ้พวกบัดซบเนรคุณ! พวกเราให้ความช่วยเหลือมากมายขนาดนี้ ผลคือคิดจะเขี่ยเราทิ้ง!”พอจางเฉาจากกระทรวงการบินและอวกาศเห็นสถานการณ์ก็เอยยิ้มๆ ว่า“เอาน่า ใจเย็นๆ หน่อย เรื่องนี้ก็อยู่ในความคาดหมายของคุณอยู่แล้วนี่อย่างไรเสียฮันนิฟอร์ดก็เป็นบุคคลสำคัญขนาดนี้ ไม่ว่าอย่างไรอัลวินก็คงอยากจะควบคุมเอาไว้จริงสิ อีกฝ่ายว่าอย่างไรบ้าง ทำไมจู่ๆ ถึงมาแจ้งพวกเรากะทันหันล่ะ” จางเฉาถามด้วยความสงสัยเจี่ยเจิงได้ยินก็ดีใจขึ้นมา “หลังจากพบตัวฮันนิฟอร์ด สถานการณ์ค่อนข้างอันตราย อีกฝ่ายให้การรักษาไม่ได้”“เลยได้แต่มาขอการสนับสนุนจากทีมช่วยเหลือของพวกเรา! ข้อเสนอของอีกฝ่ายคือ”“ถ้าหากช่วยรักษาฮันนิฟอร์ดได้สำเร็จ อีกฝ่ายจะให้ความร่วมมือในการวิจัยเครื่องยนต์รุ่นใหม่ของพวกเรา”“จะเปิดเผยเทคนิคให้ พวกเราส่งผู้เชี่ยวชาญไปได้” พอได้ยินประโยคนี้ จางเฉาตื่นเต้นขึ้นมาทันที!“เยี่ยมเลย! แบบนี้ดีเหลือเกิน แต่ว่า… จะช่วยได้แน่หรือ?” จางเฉาถามอย่างค่อนข้างกังวลเจี่ยเจิงได้ยินก็เอยขึ้นอย่างมีความสุขว่า “คุณน่ะไม่รู้อะไร ตอนนี้ปรากฏอัจฉริยะคนหนึ่งขึ้นในอุตสาหกรรม”“การแพทย์ประเทศเรา ศาสตราจารย์เฉิน เฉินชางไงล่ะ! ครั้งนี้ ซีดิสตกอยู่ในสภาพนอนเป็นผักไปแล้ว”“แต่ศาสตราจารย์เฉินชางก็ช่วยลากกลับมาได้!” พอจางเฉาฟังจบก็มีสีหน้าฉงนทันที “จริงหรือ?”เจี่ยเจิงยิ้ม “ผมจะโกหกคุณได้หรือ เอาละ ผมจะรายงานเรื่องนี้ต่อท่านผู้นำสักหน่อย!”สิบนาทีผ่านไป เจี่ยเจิงวางสาย จากนั้นก็ต่อสายตรงหาเฉินชางด้วยสีหน้ายินดี“ศาสตราจารย์เฉิน ท่านผู้นำสูงสุดสั่งให้คุณทำการรักษาฮันนิฟอร์ดเป็นอย่างดี หลังจากทำสำเร็จ พอกลับมาถึงจะมีรางวัลให้”