บทที่ 1462 พิธีวิวาห์-ของขวัญเล็กน้อย!

วันที่สิบห้าสิงหาคม มีแดดจ้า

เฉินซางตื่นแต่เช้าตรู่ โทรไปหาพ่อแม่กับฉินเยว่ เฉินซางวางสายอย่างมีความสุขภายใต้เสียงบ่นจู้จี้ของเฉินต้าไห่

“เจ้าเด็กคนนี้ แกรีบกลับมาเร็วๆ หน่อย สองวันมานี้เยวเยวทำงานยุ่งจนไม่เหมือนเจ้าสาวแล้ว มีอย่างที่ไหนจะแต่งงานแล้วให้เจ้าสาวมาทำงานยุ่งขนาดนี้!”

“มีหลายเรื่องที่ฉันกับแม่แกก็ทำไม่ค่อยเป็น! มีหลายเรื่องที่ต้องให้คนอื่นเข้ามาช่วยจัดการ…”

พอบ่นจู้จี้อย่างที่ไม่เกิดขึ้นบ่อยนัก แต่แม่กลับหัวเราะอย่างเซ่อซ่าอยู่ตรงนั้น ดูเหมือนจะพอใจลูกสะใภ้ที่แสนรู้ความคนนี้

เขามื้อเช้าให้ตัวเอง ต้มบะหมี่ห่อหนึ่ง เติมไข่ไก่ลงไปสองฟอง ตอนที่กำลังค้นหาขาหมูแฮม จู่ๆ ก็สังเกตเห็นว่ามีโน้ตมากมายติดอยู่บนตู้เย็น

‘ฉันใส่เกี๊ยวน้ำแช่แข็งไว้ในตู้ นายจะกินก็เติมน้ำร้อนเข้าไปก็ใช้ได้แล้ว’

‘นมหมดอายุวันที่ยี่สิบสิงหาคม ถ้าหมดอายุแล้วห้ามดื่มเด็ดขาดนะ’

‘แฮมเย็นเปิดแล้วกินได้เลย หั่นไว้หมดแล้ว’

‘ฉันจัดการตู้เย็นเสร็จหมดแล้ว นายแค่เปลี่ยนมะนาวฝานก็พอ’

เฉินซางอ่านโน้ตพวกนี้ อดชะงักไปไม่ได้ เขานิ่งค้างอยู่นานพักใหญ่ ไม่รู้ว่าทำไมจมูกถึงค่อนข้างแสบเคืองขึ้นมา เขาหมุนตัวรอบหนึ่ง เหลียวมองไปรอบห้องพักแห่งนี้เล็กน้อย

สลิปเปอร์วางในตำแหน่งที่ตนคุ้นเคย ชุดนอนซักใหม่ยังคงมีกลิ่นหอมสะอาดติดอยู่… ทั่วทั้งห้องคล้ายจะชวนให้คนปลอดภัยสบายใจ

เฉินซางพบว่าชีวิตประจำวันของตนถูกแต้มเติมจนเต็มไปด้วยอีกฝ่ายโดยไม่ทันรู้ตัวเลย สิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่ทำให้คนเผลอหลงลืมไปได้ง่ายๆ เหล่านี้ อาจจะมาจากความรักที่หญิงสาวคนนี้มีต่อตน

เมื่อเปิดตู้เสื้อผ้าออก กลิ่นหอมสะอาดโชยปะทะหน้า เฉินซางสูดหายใจลึกๆ เฮือกหนึ่ง มองภาพถ่ายบนโต๊ะคอมพิวเตอร์ที่สะอาดเป็นระเบียบ ฉินเยว่ทำหน้าทะเล้น ยิ้มอย่างมีความสุขมาก

เผลอแวบเดียว อีกเดี๋ยวหญิงสาวคนนี้ก็จะกลายเป็นภรรยาของตนแล้ว เฉินซางอดใจไม่อยู่ หยิบภาพถ่ายขึ้นมา มองซ้ำไปซ้ำมา…

เป็นผู้หญิงที่ยอดเยี่ยมมาก!

เขากินข้าวล้างชาม จัดใส่ตู้ให้เรียบร้อย เปลี่ยนแผ่นมะนาวฝานในตู้เย็นใหม่ ฉินเยว่ชอบกลิ่นเฟรชๆ จากนั้น เฉินซางหยิบมือถือขึ้นมา โทรหาเจ้าของห้องพัก

“สวัสดีครับคุณหวัง ผมอยากจะซื้อห้องนี้ครับ”

เรื่องซื้อขายอพาร์ตเมนต์แบบนี้ หมาเยว่ฮุยถนัดมาก เฉินซางจึงยกเรื่องให้เขาจัดการ

ช่วงสาย จีเซี่ยงเจิ้งโทรหาเฉินซาง บอกว่าท่านผู้นำอยากพบเขา หลังจากทราบข่าวนี้ เฉินซางค่อนข้างประหม่า หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็ออกเดินทางไปหา

หลังจากถึงที่หมาย เฉินซางได้พักผ่อนครู่หนึ่ง ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาหา เฉินซางเงยหน้ามอง ผงะไปทันที

“ผู้อำนวยการจาง!”