บทที่ 1482 ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียว!

ไม่นาน! แพทย์เวรปกติของแผนกโรคตับก็ลงมา เขาเริ่มวางแผนรักษาแบบมุ่งเป้ายิ่งขึ้นกับคนไข้ แต่เวลานี้เฉินชางยังมีเรื่องสำคัญอีกอย่างที่ต้องทำ! ซึ่งเกี่ยวกับน้ำจับเลี้ยงไม่มียี่ห้อนี่แต่ตอนที่เฉินชางค้นหายี่ห้อนี้ เขาพบว่ามันได้รับคำวิจารณ์ในแง่ดีสูงมาก! นี่คือเครื่องดื่มจับเลี้ยงที่ผลิตเองในร้านแฟรนไชส์ร้านหนึ่งในตลาดกลางคืนทางตะวันตกของเมือง กล่าวว่าเป็นร้านเก่าแก่ร้อยปี จับเลี้ยงก็เป็นเอกลักษณ์ของร้าน ความจริงเปิดมาไม่ถึงยี่สิบปี แต่ต้องกล่าวว่าร้านมีลูกค้าเยอะมาก!เฉินชางเปิดแอปวิจารณ์แอปหนึ่ง หลังค้นหาร้านนี้ก็อดส่ายหน้าไม่ได้ทันที เพราะส่วนใหญ่ในนั้นเป็นคำวิจารณ์ในแง่บวก!“น้ำจับเลี้ยงนี่มีเอกลักษณ์มาก น่าเสียดายที่เจ้าของไม่เอาขึ้นตลาด ไม่งั้นคงได้เงินเป็นกอบเป็นกำ เป็นบริษัทที่มีคุณธรรมมาก!”“ใช่ ผมคิดว่าน้ำจับเลี้ยงนี่อร่อยจริงๆ ที่สำคัญคือกินแล้วชื่นใจกว่าหวังเหลาจี๋อีก วันก่อนผมปวดฟัน หลังดื่มเจ้านี่ไปสองสามขวดไม่ต้องพูดถึง ได้ผลดีจริงๆ!”

“ถูก! ฉันก็ด้วย วันนั้นร้อนจนฉันไม่สบายตัว ดื่มเจ้านี่ไปแล้วรู้สึกดีไม่เลวจริงๆ…”

คำวิจารณ์มากมายเหมือนของปลอมอย่างยิ่ง! เขาไม่ได้อะไรที่เป็นประโยชน์กลับมา! แต่เฉินชางรู้สึกว่าต้องมีอะไรบางอย่างอยู่ในนั้น! อยากตรวจสอบส่วนประกอบ ภายในโรงพยาบาลทำไม่ได้แน่นอน จำเป็นต้องส่งไปองค์กรตรวจสอบเฉพาะทาง เฉินชางก็จนใจมาก จำต้องรอพรุ่งนี้เช้าคืนนั้นเฉินชางนอนหลับไม่สนิท ขบคิดตลอดคืนว่ามีอะไรที่เกิดผลแบบนี้เมื่อกินรวมกับเหล้าบ้าง ทั้งทำลายเยื่อเมือกกระเพาะ แถมยังทำลายการทำงานของตับ!หรือจะเป็นยาจีน? ในคืนนี้ เฉินชางแพทย์ศัลยกรรม นักเรียนจบการศึกษาด้านการรักษาเฉพาะทาง… อ่านงานวิจัยสมัยใหม่กับทฤษฎียาจีนตลอดทั้งคืนเฉินชางไม่เชื่อว่า ‘น้ำจับเลี้ยงนี้ไม่มีผลข้างเคียง’ปัดเรื่องปริมาณยาแล้วคุยเรื่องความเป็นพิษเลยถือว่าเป็นอันธพาลดื่มน้ำอัดลมทุกวันป่วยได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น อย่างไรน้ำจับเลี้ยงก็เป็นตำรับยาจีนใช้ยาจีนไม่เหมาะสมก็เกิดปฏิกิริยาเป็นชุดได้เช่นกันแต่ทว่า… เฉินชางตรวจสอบตลอดทั้งคืน พบว่าไม่ว่าบริษัทเครื่องดื่ม JBD หรือหวังเหลาจี๋หรือเหอจีเจิ้งก็ไม่มีข้อมูลพวกนี้นี่ก็แปลกแล้ว!สุดท้าย ตอนเปลี่ยนเวรช่วงเช้า ตอนที่แพทย์เวรปกติชี้แจงอาการป่วยของคนไข้ยาชนิดหนึ่งก็สะกิดใจเฉินชาง“ไอบูโพรเฟน [1]!” “พาราเซตามอล!”จริงด้วย! เฉินชางตื่นเต้นจนเกือบกระโดดขึ้นมาทุกคนในแผนกเห็นดังนั้นก็มีสีหน้ามึนงง! แพทย์เวรปกติพลันอึกอักเล็กน้อยหรือตัวเองพูดอะไรผิดไปหรือ นึกถึงตรงนี้เขาก็ยิ่งเครียดขึ้นมาแต่เวลานี้เฉินชางกระแอมไอ รอจนทุกคนส่งเวรแล้วก็รีบร้อนจากไปเฉินชางติดต่อสำนักงานควบคุมอาหารและยา! ฝ่ายตรงข้ามมีองค์กรตรวจสอบคุณภาพ!เฉินชางหยิบน้ำจับเลี้ยงไม่รู้ชื่อนี้วิ่งตรงไปที่สำนักงานควบคุมอาหารและยาห่างกันเกือบหนึ่งปี ตอนที่เฉินชางมาที่นี่อีก อธิบดีโหวเวยกั๋วออกมาต้อนรับเขาด้วยตัวเอง!โหวเวยกั่วมองคนหนุ่มผู้นี้… บางทีตอนนี้ตัวเองควรเรียกฝ่ายตรงข้ามว่า ศาสตราจารย์เฉิน!เพราะความสามารถของชายหนุ่มคนนี้ไม่ได้ด้อยไปกว่าตัวเอง!“ศาสตราจารย์เฉิน มาแต่เช้าเชียว มีเรื่องอะไรหรือครับ”โหวเวยกั๋วชงชาให้เฉินชางด้วยตัวเองเฉินชางบอกขอบคุณก่อนพยักหน้าบอก“อืม ผมมีเรื่องจริงๆ เพ้ย! อธิบดีโหว ตอนนี้ผมจำเป็นต้องให้คุณช่วยหาองค์ประกอบของสารพาราเซตามอลรวมถึงยาแก้อักเสบชนิดไม่ใช่สเตียรอยด์ [2] ในน้ำจับเลี้ยงนี้ทีครับ”โหวเวยกั่วพยักหน้า