บทที่ 1495 ตับที่ยอดเยี่ยม!

เฉินชางรู้สึกว่าเขาถือว่าประสบความสำเร็จในโรงพยาบาลศูนย์ฉุกเฉินแล้ว อย่างน้อยตอนที่พี่สาวผู้ควบคุมลิฟต์เห็นเขาก็จะกดลิฟต์รอเขา คนทั่วไปไม่มีสิทธิพิเศษแบบนี้หรอกนะ มีแค่พวกผู้บริหารจึงจะมี แต่เฉินชางมี นั่นแสดงว่าในสายตาของทุกคน เขาเทียบเท่ากับผู้อำนวยการแล้วอย่างไม่ต้องสงสัยเฉินชางคิดถึงตรงนี้ก็รู้สึกว่าควรจะแสดงอำนาจ ไปคุยกับผู้อำนวยการอูสักหน่อยดีหรือไม่ ระหว่างที่คิดอยู่นั้นเอง เฉินชางก็มาถึงห้องสังเกตอาการแล้วตอนนี้ครอบครัวของซุนเจี้ยนอยู่กันพร้อมหน้า การเข้าเยี่ยมของห้องสังเกตอาการในแต่ละวันมีจำกัด ในสถานการณ์ทั่วไปจะไม่เกินหนึ่งชั่วโมง หลายเคสเยี่ยมได้แค่ประมาณสิบกว่านาทีเท่านั้น การที่ซุนเจี้ยนและฟ่านชิงหัวฟื้นพร้อมกัน ทำให้แผนกศัลยกรรมตับและถุงน้ำดีตื่นเต้นมาก ถึงอย่างไรการผ่าตัดที่สุดยอดแบบนี้ก็ถือกำเนิดขึ้นที่นี่ ในอนาคตพูดออกไปก็รู้สึกเป็นเกียรติ!หลังจากเฉินชางมาถึง ทุกคนต่างมองด้วยความเคารพ “สวัสดีครับศาสตราจารย์เฉิน!”พูดตามตรง ทุกคนเคารพนับถือเฉินชางจากใจจริง นี่คือการชื่นชมในความสามารถ! ซึ่งไม่เหมือนกับการชื่นชมเพราะตำแหน่ง แบบหนึ่งคือการยอมจำนน อีกแบบคือการยอมรับ เฉินชางพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะเดินเข้าไปหลังจากฟ่านชิงหัวเห็นเฉินชางก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที “ขอบคุณนะคะศาสตราจารย์เฉิน”คุณนายที่อายุเกือบหกสิบปีคนนี้มองเฉินชางอย่างเต็มไปด้วยความตื่นเต้น ถ้าไม่ได้เขา ครอบครัวของเธอต้องพังทลายลง “บุญคุณของคุณ ครอบครัวเราจะไม่มีวันลืมเลยค่ะ!”ซุนเจี้ยนเตรียมจะลุกขึ้น แต่ถูกเฉินชางกดเอาไว้ “ขอบคุณนะครับศาสตราจารย์เฉิน ขอบคุณที่ช่วยชีวิตผมเอาไว้”หลังจากได้คุยกับพวกเกาหรงฮว่าเมื่อครูนี้ เขาก็ตระหนักได้ถึงอันตรายที่ตนเผชิญอยู่แล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะศาสตราจารย์เฉิน ไม่เพียงแค่เขาที่จะไม่รอด ชีวิตของแม่เขายิ่งอันตรายพูดตามตรง! กล้าก้าวออกมารับการผ่าตัดเคสนี้ เฉินชางเองก็เสี่ยงมากหลังจากผ่าตัด ถ้าการผ่าตัดของฟ่านชิงหัวหรือซุนเจี้ยนคนใดคนหนึ่งล้มเหลว จะเป็นสถานการณ์ที่อันตรายมากแต่เฉินชางยังคงรับไว้ และยังทำสำเร็จด้วย!

เฉินชางยิ้ม “ถ้าจะขอบคุณก็ต้องขอบคุณแม่คุณครับ เธอเป็นแม่ที่ยิ่งใหญ่มาก!”

พ่อและภรรยาของซุนเจี้ยนล้วนมองฟ่านชิงหัวอย่างตื่นเต้นเธอเสียสละเพื่อครอบครัวนี้มามากเกินไปแล้วจริงๆ!ซุนเจี้ยนมองแม่อย่างซาบซึ้ง“นี่เป็นครั้งที่สองที่แม่ให้ชีวิตกับผม! ต่อไป ผมจะดูแลแม่เป็นอย่างดี แม่ไม่ต้องเป็นห่วง…”

ฟ่านชิงหัวมองลูกชายแล้วอดยิ้มไม่ได้ “เอาเถอะ เด็กโง่ แม่ทุกคนก็ต้องทำแบบนี้อยู่แล้ว”

ซุนเจี้ยนรับลูกไปอุ้ม พร้อมมองภรรยาจางหลิง “ที่รัก! ลูกเราชื่อซุนหมิงเอินดีไหม ครอบครัวเรามีหลายคนที่ต้องขอบคุณ!”จางหลิงพยักหน้า “ตามใจคุณเลย!”ซุนเจี้ยนอุ้มลูกขึ้นพร้อมพูดว่า“ลูกชาย ลูกจำไว้นะที่ลูกรอดมาได้ เพราะความช่วยเหลือจากหลายคน ลูกชื่อซุนหมิงเอินนะ!โตขึ้นมา พ่อไม่หวังให้ลูกประสบความสำเร็จใหญ่โตแค่ไหน ขอแค่ลูกเป็นคนดี”หลังจากเฉินชางดูตัวชี้วัดต่างๆ ของทั้งสองอย่างจริงจัง ก็จากไปอย่างวางใจสุดท้ายก็พ้นขีดอันตราย ชั่วช่วงเวลาหลังจากนี้ทั้งสองจะต้องพักฟื้นพวกเฉินชางกลับห้องทำงาน ก็เรียกทุกคนที่เข้าร่วมการผ่าตัดในวันนั้นมาเริ่มหารือเคสในช่วงบ่ายสำหรับการผ่าตัดเคสนี้ ต้องใช้ข้อมูลหลายอย่างมาประกอบการแบ่งปันและสรุปผลความจริงนี่คือขั้นตอนหลังการผ่าตัดที่ขาดไม่ได้ ทุกคนตื่นเต้นมาก!ในห้องทำงานเต็มไปด้วยความคึกคัก!