บทที่ 1504 ศาสตราจารย์เฉินทำได้!

คำพูดของเติ้งเกาหย่วนทำให้ทุกคนอึ้งไปจริงๆ!

เยว่เลี่ยงยิ่งเบิกตาโพลงพูดอะไรไม่ออก เขาไม่รู้ว่าทำไมเติ้งเกาหย่วนถึงยอมเลือกวิธีที่มีความเสี่ยงของเฉินชาง ยิ่งไปกว่านั้นเขาไม่เชื่อว่าเฉินชางจะรักษาให้หายได้ ไม่มีทาง! ประสบการณ์การผ่าตัดสิบกว่าปีบอกเขาว่าคนไข้คนนี้ไม่ได้รักษาได้ง่ายๆ วิธีการดูดของเหลวในถุงน้ำออกเป็นวิธีที่ง่ายที่สุดและได้ผลที่สุดทันใดนั้นเยว่เลี่ยงไม่พอใจขึ้นมา เขารู้สึกว่าผู้นำพวกนี้เชื่อใจเฉินชางเกินไปแล้ว เยว่เลี่ยงถึงขั้นมีความรู้สึกว่าความจริงตนเป็นตัวเอกในนิยาย เต็มไปด้วยความทะเยอทะยานแต่ไม่มีที่ให้แสดงความสามารถ และพวกเฉินชาง อวี่หย่งกัง เป็นตัวร้าย ส่วนเติ้งเกาหย่วนกลับแยกแยะไม่ได้ ตนหวังดีต่อเขาแท้ๆ เขากลับไม่รู้เต็มใจที่จะเชื่อเฉินชางที่มีชื่อเสียงมากกว่าจนปัญญา ถ้าเกิดปัญหาขึ้นพวกคุณจะยังอวดดีได้อยู่ไหม คิดว่าการผ่าตัดเป็นเรื่องล้อเล่นหรือ หรือคิดว่าเป็นการท้าทายสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ การผ่าตัดไม่ได้มีปาฏิหาริย์บ่อยๆ หรอกนะ เยว่เลี่ยงยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกไม่ยุติธรรมเติ้งเกาหย่วนเซ็นชื่อเสร็จ เฉินชางพยักหน้าพร้อมพูดว่า “เลขาเติ้ง คืนนี้พวกคุณกลับก่อนเถอะครับ เราจะตรวจร่างกายก่อนผ่าตัดให้เสร็จก่อน พรุ่งนี้ผมจะติดต่อพวกหัวหน้าหู อวนปัง สมาชิกสภาวิทยาศาสตร์เซวียเจิ้งเริ่นมาผ่าตัดกับผม คุณทำงานของคุณอย่างสบายใจไม่ต้องกังวลนะครับ”

เติ้งเกาหย่วนได้ยินแบบนี้ก็โล่งอกไปที “ขอบคุณศาสตราจารย์เฉินนะครับ! เสี่ยวอวี่หายดีเมื่อไรผม… ผมจะจัดงานเลี้ยงขอบคุณคุณด้วยตัวเอง”

เฉินชางยิ้ม “ดึกมากแล้ว กลับไปพักผ่อนเถอะครับ ตรงนี้มีเราอยู่”

เติ้งเกาหย่วนพยักหน้าพาภรรยากลับบ้าน ระหว่างทางเติ้งเกาหย่วนตื่นเต้นเล็กน้อย ถ้าเป็นอย่างที่เฉินชางพูดจริงๆ หลังจากการผ่าตัดประสบความสำเร็จ ไม่เพียงแค่หายเป็นโรคซึมเศร้าเท่านั้น ยังถือว่าเป็นเรื่องดีสำหรับเติ้งเกาหย่วน เขาจะทุ่มเทกับการทำงานได้อย่างเต็มที่แล้วภรรยาที่นั่งอยู่บนที่นั่งข้างคนขับเองก็รอคอยอย่างกระวนกระวาย เธอมองเติ้งเกาหย่วนแล้วอดถามไม่ได้ “ที่รัก โรคซึมเศร้าของเสี่ยวอวี่จะหายได้จริงๆ ใช่ไหมคะ”

“หายได้ครับ! ต้องหาย! ศาสตราจารย์เฉินรักษาคนมาเยอะมาก อีกอย่างเสี่ยวอวี่ไม่ได้เป็นโรคซึมเศร้า เป็นเพียงแค่หนึ่งในอาการของโรคที่เขาเป็นอยู่! เขาต้องหายแน่ๆ! ที่รักคุณไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ ที่ผ่านมา… คุณลำบากมามากแล้ว”

“ลำบากอะไรล่ะ ขอแค่ให้ทุกคนในครอบครัวแข็งแรงปลอดภัยก็พอแล้ว”เป็นความจริงที่ว่า ไม่ว่าจะเป็นผู้นำระดับประเทศหรือประชาชนทั่วไป มีสิ่งหนึ่งที่มีค่าที่สุดนั่นคือสุขภาพร่างกายที่แข็งแรงช่วงเช้าวันถัดมา เฉินชางโทรหาเซวียเจิ้งเริ่นด้วยตัวเอง“สมาชิกสภาวิทยาศาสตร์เซวียครับ มีการผ่าตัดเคสหนึ่งต้องการความช่วยเหลือจากคุณ คุณพอจะมีเวลาไหมครับ”“เมื่อไรครับ”“เริ่มบ่ายสามวันนี้ครับ”“ได้ครับ ผมไปแน่นอน!”หลังจากเซวียเจิ้งเริ่นวางสายก็ตื่นเต้นกับคำเชิญของเฉินชางเล็กน้อยภาพการช่วยเหลือชาวปากีสถานครั้งก่อนยังคงตราตรึงใจเขา เฉินชางเก่งมากจริงๆ!หลังจากเรื่องนั้นเซวียเจิ้งเริ่นก็รู้สึกดีกับเฉินชางขึ้นมาก ถึงอย่างไรเฉินชางก็ได้ให้ความรู้หลายอย่างกับเขาอย่างแท้จริง

หัวหน้าหลายคนให้ความสำคัญกับการผ่าตัดของเติ้งอวี่อย่างมาก หัวหน้าทุกคนของแผนกศัลยกรรมประสาทมากันอย่างพร้อมหน้า และยังมีหัวหน้าแผนกจักษุวิทยา ผู้นำโรงพยาบาล รวมถึงอู๋ถงฝู่ก็ให้ความสำคัญมาก ถึงอย่างไรก็เป็นลูกชายเพียงคนเดียวของเลขาเติ้ง

เยว่เลี่ยงเองก็อยู่ตรงนั้น แต่… เขาถูกมองข้ามเพราะตำแหน่งของทุกคนที่อยู่ตรงนี้ล้วนไม่ธรรมดา