บทที่ 1512 ผมปกป้องคุณได้!

เรื่องราวควรเริ่มเล่าจากเมื่อสองสามวันก่อน!

ชายชราคนหนึ่งอาเจียนเป็นเลือด จึงถูกส่งมาชุบชีวิตที่แผนกฉุกเฉินที่หก สรุปการวินิจฉัยโรคเคสแอดมิทคือ เลือดออกในทางเดินอาหาร, ช็อกแบบเสียเลือด, ปวดท้อง, ตับอ่อนอักเสบเรื้อรัง? ปอดติดเชื้อ?

หลังแอดมิท หลี่เยวส่องกล้องตรวจกระเพาะให้คนไข้ด้วยตัวเอง พบว่ามีแผลที่ด้านหลังของลำไส้ส่วนต้นบริเวณที่เชื่อมต่อกับกระเพาะอาหาร และผนังด้านหน้าของบริเวณนั้นยังมีแผลใหญ่ลึก ด้านในเห็นฝ้าขาวและมีลิ่มเลือดปกคลุม สถานการณ์ของคนไข้ค่อนข้างร้ายแรง ทั้งยังเป็นเพศชายวัยชรา มีแผลลึกที่ด้านหลังของลำไส้ส่วนต้นบริเวณที่เชื่อมต่อกับกระเพาะอาหาร เห็นชัดว่าหลอดเลือดขาด ดังนั้นจึงใช้คลิปหนีบหนีบห้ามเลือด

อย่างไรเสียชายชราก็มีเลือดออก กลัวที่สุดก็คือฮีโมโกลบินจะพลันลดฮวบจนเกิดอันตราย โชคดีที่การผ่าตัดราบรื่น หลังผ่าตัดกลับห้องผู้ป่วยได้อย่างปลอดภัย ทั้งยังให้อยู่ดูอาการแผนกฉุกเฉิน ถึงแม้สถานการณ์ของคนไข้มั่นคงแต่มีอาการที่พ่วงมาด้วยค่อนข้างมาก หลี่เยวกำชับหลายครั้งแล้วว่า คนไข้อาจเป็นตับอ่อนอักเสบ อาการไม่คงที่ ทางที่ดีควรส่งไปห้องสังเกตอาการ แต่ชายชราในสภาพนี้เข้าห้องสังเกตอาการต้องใช้เงินหลักหมื่นต่อวัน ครอบครัวไม่เห็นด้วยแม้แต่น้อย จึงได้แต่ต้องเตรียมห้องผู้ป่วยธรรมดาให้

หลี่เยวในฐานะแพทย์ผู้รับผิดชอบเป็นห่วงคนไข้มาก แต่ของอย่างโรคภัยไม่มีทางเป็นไปตามอย่างที่ใจคุณต้องการ หลี่เยวไม่มีทางจับตาดูคนไข้ตลอด 24 ชั่วโมงในหนึ่งวัน แต่คนไข้หมดสติกะทันหันในวันที่สามหลังการผ่าตัด ศีรษะหงายขึ้น ดวงตาจ้องมองไปทางด้านซ้าย ร่วมกับสูญเสียการควบคุมปัสสาวะ!

หลี่เยวรีบตรวจความดันเลือดของคนไข้ได้ 70/110 mmHg

หลี่เยวเห็นดังนั้นก็รีบส่งห้องฉุกเฉินเพื่อเตรียมเริ่มกู้ชีพ แต่ในระหว่างส่งตัวคนไข้พลันได้สติ เรียกก็ตอบรับ อาการคงอยู่ 1-2 นาที เวลานี้หลี่เยวปรึกษาครอบครัวอีกครั้ง กำชับครอบครัวคนไข้ว่าส่งไปห้องสังเกตอาการจะดีกว่า แต่ครอบครัวคนไข้ยังคิดว่านี่เป็นแค่หากการกำเริบแบบฉับพลันไม่ได้ใส่ใจ ครอบครัวคนไข้ไม่ให้ความสำคัญแม้แต่นิดเดียว!

ทางฝั่งหลี่เยวร้อนใจแต่ก็จนปัญญา เจอกับสถานการณ์แบบนี้ทุกคนก็ร้อนใจกันทั้งนั้น แต่เวลานี้ครอบครัวคนไข้ไม่แม้แต่หาคนดูแลสักคน ในเที่ยงวันที่สามหลังเหตุการณ์นี้ คนไข้หมดสติ ครอบครัวของฝ่ายตรงข้ามมากินข้าวเที่ยงเป็นเพื่อนชายชราก็เห็นเหตุการณ์นี้พอดี! คนไข้บอกว่าคอและแขนขาของชายชราแข็งทื่อชั่วขณะ ไม่ได้นานมากแค่ราวหนึ่งนาทีก็หายแข็งทื่อ ร่วมกับสูญเสียการควบคุมปัสสาวะ

ได้ยินคำพูดนี้หลี่เยวตกใจจนหน้าเปลี่ยนสี ตอนนั้นครุ่นคิดว่าอาจมีเลือดไหลจำนวนมากอีกรอบ เขารีบส่งไปที่ห้องฉุกเฉินเพื่อชดเชยของเหลว ลดกรด และรักษาอาการช็อก ตอนนั้นมีความดันเลือดแค่ 55/42 mmHg!

แต่ภายใต้สถานการณ์แบบนี้… ลูกชายกับลูกสาวกลับต่างคนต่างยุ่ง นานครั้งจะมาสักรอบ บอกกินข้าวเป็นเพื่อนพ่อ แต่ความจริงคือหยิบบัตรอาหารที่พ่อได้มาตอนเข้าโรงพยาบาลมากินข้าวที่โรงพยาบาล จำต้องพูดว่าถ้ากาแฟของโรงอาหารพยาบาลรสชาติไม่เลว ไม่งั้นพวกเขาคงไม่มาดื่มคนละแก้วทุกวัน

ในคืนวันนั้นเองลูกของคนไข้กลับบ้านไปนอนหมดแล้ว! ไร้คนดูแล! ทั้งยังไม่ยอมส่งไป ICU มิหนำซ้ำดึกดื่นคืนนั้นคนชราพลันหมดสติเสียชีวิตไป