บทที่ 1514 เฉินชางออกโรง

เห็นฉากนี้ทุกคนพลันขมวดคิ้ว! ครอบครัวของคนไข้หลังคนไข้เสียชีวิต ขอปิดผนึกประวัติคนไข้ที่เกี่ยวข้องทันที บันทึกประวัติคนไข้สำคัญมาก นี่คือบันทึกการรักษาของแพทย์ และก็เป็นหลักฐานชั้นดีในการปกป้องตัวเอง!แต่บางครั้งการรักษาฉุกเฉินต้องแข่งกับเวลาจริงๆ มีใครบ้างที่ไม่มีปัญหากับการเขียนประวัติคนไข้? ไม่มีทางอย่างที่คิดจริงๆ!หลังพิจารณาเอกสารหลักฐานและฟังคำให้การ ก็ถูกพิจารณาว่าเป็นทางโรงพยาบาลมีความผิดที่เขียนประวัติคนไข้ไม่ได้มาตรฐาน หลังประกาศออกไป ครอบครัวของคนไข้ก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที เพราะนี่คือความจริงที่ปฏิเสธไม่ได้!ความจริงพวกเขาก็ไม่คิดว่าจะชนะโดยสมบูรณ์ แค่หวังจะได้ค่าชดใช้ ต่อให้ได้ไม่ถึงสองล้าน ได้เท่าไรก็เอาเท่านั้น! ข้อพิพาทในโรงพยาบาลก็เป็นแบบนี้ไม่ใช่หรือ เพราะได้ประโยชน์จึงมีความเป็นไปได้ต่างๆ แน่นอนว่ามีตอนที่แพทย์ต้องรับผิดชอบ ถึงขั้นมีไม่น้อยด้วยซ้ำ

บุคลากรทางการแพทย์ข้ามผ่านความสมบูรณ์แบบไม่ได้ แต่อย่างน้อยเขาก็พยายามสุดความสามารถ แต่คุณกลับแว้งกัด คุณใช้เงินที่ผิดศีลธรรมนี้ลงงั้นหรือ

และในตอนนี้ทนายความของแพทย์ก็เหมือนตระหนักถึงสถานการณ์นี้ไว้ก่อนแล้ว เขาลุกขึ้นพูดช้าๆ “ศาลที่เคารพ บันทึกประวัติคนไข้เป็นพื้นฐานทางกฎหมาย แต่เรื่องที่บันทึกประวัติคนไข้ของแผนกฉุกเฉินไม่สมบูรณ์เป็นเรื่องปกติ ผมเชื่อว่าไม่ว่าหมอฉุกเฉินคนไหนก็เข้าใจจุดนี้ดี ไม่ใช่ว่าหมอหลี่เยว่ไม่รับผิดชอบในงาน แต่เพราะแผนกฉุกเฉินมีการเปลี่ยนแปลงมากมายในพริบตา เรื่องต่างๆ ซับซ้อนเกินไป วุ่นวายเกินจะจัดการ”

“และคำสั่งแพทย์ที่อยู่ในประวัติคนไข้กลับพิสูจน์กระบวนการรักษาคนไข้ได้ชัดเจน ผมคิดว่านี่ไม่ใช่ความผิดครับ! อีกทั้งหมอหลี่เยว่ก็ทำบันทึกประวัติคนไข้เสร็จในเวลาที่กำหนด ผมจึงคิดว่าพวกเราควรตัดสินแบบยืดหยุ่น มิเช่นนั้นประวัติคนไข้ทั้งหมดในแผนกฉุกเฉินอาจถูกคนไข้เอาเป็นหลักฐานฟ้องร้องในชั้นศาล ด้วยเหตุนี้ควรอภัยให้หมอหลี่เยว่ได้ครับ”

จำต้องพูดว่าทนายจินมีความเข้าใจในการรักษาทางการแพทย์จริงๆ เข้าใจสถานการณ์ภายใน หยิบยกกฎต่างๆ ออกมาพูดได้ตามใจชอบ ที่ปรึกษากฎหมายของโรงพยาบาลค่าตัวไม่ถูกเลย ไหนเลยพวกเขาจะไม่ใช่มืออาชีพ

คำพูดของทนายจินทำให้ทุกคนในที่นั้นตาลุกวาว และผู้พิพากษาก็เริ่มครุ่นคิดถึงเรื่องนี้อย่างจริงจัง และในเวลานี้ทนายจินพลันยกคำถามหนึ่งขึ้นมา!

“ศาลที่เคารพครับ ผมมีข้อสงสัยหนึ่ง หวังว่าฝ่ายตรงข้ามจะตอบได้!”

“ฝ่ายตรงข้ามย้ำซ้ำๆ ว่าคุณหมอหลี่เยว่กับคุณหมอเวรปกติของแผนกฉุกเฉินไม่มีทักษะทางอาชีพที่เหมาะสม และเชื่อว่าการรักษาของแผนกฉุกเฉินมีปัญหา เรื่องนี้ไม่พูดถึงก่อน! แต่ผมอยากรู้ว่า ทำไมหลังคนไข้เสียชีวิต ลูกสาวกับลูกชายของคนไข้ไม่ทำการชันสูตรพลิกศพ?”

“เรื่องในครั้งนี้สาเหตุการตายของคนไข้ยังรอการตัดสิน ยังไม่รู้สาเหตุการตายที่แน่ชัด ผมเข้าใจได้ไหมว่าครอบครัวของฝ่ายตรงข้ามมีข้อสงสัยดังนี้”

“ข้อแรก ฝ่ายตรงข้ามปฏิเสธส่งคนไข้ที่อยู่ในภาวะอันตรายเข้า ICU ทั้งยังเพิกเฉยการตรวจแบบที่ค่อนข้างมุ่งเป้า ทำไมกันครับ?”

“ข้อสอง หลังคนไข้เสียชีวิต ครอบครัวคนไข้ยังไม่ทันชันสูตรพลิกศพ กลับฟ้องศาลว่าทักษะการวินิจฉัยของโรงพยาบาลไม่ได้มาตรฐาน เพราะอะไรครับ?”

สองคำถามนี้ชัดถ้อยชัดคำ!หลังทุกคนได้ยินก็พากันมองที่ฝั่งโจทก์ คนพวกนี้ล้วนเป็นครอบครัวของคนไข้ พวกเขาตอนคนแก่ยังมีชีวิตอยู่กลับดูแลตามมีตามเกิด พอคนแก่ตายไปกลับมาเสแสร้งแสดงความรัก สีหน้านี้น่ารังเกียจจริงๆ!ค่าบำรุงขวัญจากความเสียหายทางจิตใจห้าแสนกว่าหยวน… ไม่แน่พวกคุณคงแอบดีใจสินะ อย่างไรภาระก็จากไปแล้วเรื่องพัฒนามาถึงขั้นนี้กลายเป็นระดับจุดเดือดสูงสุดแล้ว ทั้งสองฝ่ายผลัดกันรุกผลัดกันรับไม่มีใครยอมใครแต่อาศัยเพียงปัญหาเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้สร้างความลำบากให้ทนายจินที่เทคนิคช่ำชองไม่ได้