ตอนที่ 165
บทที่ 165 บรรณาธิการใหญ่อยู่เบื้องบน
October 22, 2026
บทที่ 165 บรรณาธิการใหญ่อยู่เบื้องบน
ซ่งเฉียงถูกไม้นี้ของเฉินชางทำเอาไร้ซึ่งคำพูด!
เขาโกรธจนแทบจะลุกเป็นไฟ! โกรธจนกัดฟันแน่น! โกรธจนไม่สนใจสุขภาพตับแล้ว!
ไอ้หมอนี่จะบ้าเกินไปแล้ว!
ไม่ได้การแล้ว เฉินชางคนนี้จะต้องเป็นขวากหนามแน่ หากไม่สั่งสอนเขาให้รู้สำนึกสักหน่อย เขาคงไม่รู้ว่าฝ่ายกิจการแพทย์ทำอะไรได้บ้าง!
ซ่งเฉียงหมุนตัวไป พูดกับหวังอีหานว่า “เสี่ยวหวัง โทรให้ผมอีกครั้ง คราวนี้เดี๋ยวผมพูดกับเขาเอง!”
หวังอีหานพยักหน้า โทรหาเฉินชางให้เขา
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นหลายครั้งค่อยมีคนรับสาย “ฮัลโหล? สวัสดีครับ”
คราวนี้หวังอีหานส่งโทรศัพท์ให้ซ่งเฉียงทันที “หัวหน้าซ่ง รับแล้วค่ะ”
ซ่งเฉียงรีบเดินเข้ามารับโทรศัพท์ “เฉินชาง ผมซ่งเฉียงนะครับ”
เฉินชางชะงักไปเล็กน้อย “อ้อ! หัวหน้าซ่ง สวัสดีครับ”
ซ่งเฉียงพยายามระงับเพลิงโทสะ “เฉินชาง คุณมาที่ฝ่ายกิจการแพทย์หน่อยครับ ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณ!”
เฉินชางส่ายหน้า “เรื่องนี้หรือครับ หัวหน้าแผนกซ่ง ผมเพิ่งเลิกเวรดึก คุณก็รู้ว่าเมื่อวานผมอยู่เวรดึก วันนี้เหนื่อยจนไม่ไหวแล้ว พรุ่งนี้แล้วกันครับ พรุ่งนี้ผมค่อยไปหาคุณนะครับ?”
ซ่งเฉียงได้ยินก็โกรธจนไม่รู้จะพูดอะไรจริงๆ “คุณก็คิดเอาเองแล้วกัน!”
เฉินชางพยักหน้า “ขอบคุณครับหัวหน้าแผนกซ่ง!”
ซ่งเฉียงตกตะลึง…เฉินชางคนนี้ทำสมองหายไปหรือไง?
ดูเอาเองเถอะมันหมายความว่าอย่างนี้หรือไง?
ซ่งเฉียงอับจนคำพูด เขาพบว่าไม้นี้ใช้กับเฉินชางไม่ได้ ปกติไม่ว่าใครเห็นตนก็ต้องพูดจาดีๆ มีแต่เฉินชางคนนี้ที่ไม่ยอมทำ! เมื่อวานอยู่ต่อหน้าเซี่ยงอิ๋งและคนไข้กลุ่มใหญ่ยังทำให้ตนดูแย่ วันนี้ก็…ก็ทำแบบนี้อีกแล้ว ไม่เห็นเขาอยู่ในสายตาจริงๆ
ได้!
เฉินชาง!
คุณเก่งมากใช่ไหม?
ผมจะดูซิว่าคุณจะเก่งได้ขนาดไหนกันเชียว!
เมื่อคิดถึงตรงนี้ ซ่งเฉียงก็พูดกับหวังอีหานโดยตรง “เสี่ยวหวัง คุณพิมพ์จดหมายตักเตือนให้ผมอีกฉบับนะครับ บอกว่าเฉินชางไม่รู้จักปรับปรุงตัว ท่าทีในการทำงานไม่ดีพอ ไม่มีจรรยาบรรณแพทย์…จึงเรียนมาเพื่อทราบโดยทั่วกัน และเพื่อเป็นการตักเตือน จึงขอลบคุณสมบัติการประเมินตลอดปีของเฉินชางออก เพื่อชดเชยการกระทำผิดนี้ และจะบันทึกเอาไว้ในประวัติ เพื่อให้ผู้ประเมินงานในภายหลังไตร่ตรองอย่างละเอียด!”
หวังอีหานตาค้างไปแล้ว
ต้องร้ายแรงขนาดนี้เลยหรือ
แค่ออกเวรก่อนเวลาต้องทำให้ร้ายแรงขนาดนี้เชียวหรือ
อีกอย่าง แผนกฉุกเฉินก็ไม่ได้พูดอะไรสักคำ ฝ่ายกิจการแพทย์จะวุ่นวายเกินไปหรือไม่
อย่างไรหวังอีหานเป็นพนักงานตัวเล็กๆ ที่เพิ่งย้ายมาแผนกธุรการครึ่งปี เธอเพิ่งเข้ามาทำงานที่โรงพยาบาล จึงต้องโอนย้ายมาที่ฝ่ายธุรการก่อน หัวหน้าพูดอย่างไรก็ต้องทำตามนั้น ยังจะทำอะไรได้อีกล่ะ อย่างไรเสียคนที่เซ็นรับรองก็เป็นหัวหน้า ไม่เกี่ยวอะไรกับเธอสักนิด!
แต่…เฉินชางคนนี้จะทำมึนเกินไปแล้ว ถึงกับท้าทายหัวหน้าฝ่ายกิจการแพทย์ต่อหน้าต่อตาเชียว!
ซ่งเฉียงหันมา ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว!
เฉินชาง หากวันนี้ผมไม่จัดการคุณ คุณคงไม่รู้ว่าอะไรคือฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ!
ประกาศเตือนสองฉบับต่อเนื่องยังไม่ทำให้ซ่งเฉียงสะใจพอ จึงยกโทรศัพท์ขึ้นมากดเข้าไปที่กลุ่มวีแชทซึ่งมีพนักงานหลายคนอยู่ในนั้นเพื่อแจ้งข่าวทั้งสอง อัพโหลดประกาศตักเตือนเฉินชางทั้งสองฉบับเข้าไป!
ตอนนี้ซ่งเฉียงทำให้เฉินชางมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วทั้งโรงพยาบาลโดยใช้เวลาเพียงพริบตาเดียว!
“เฉินชางคนนี้เป็นใคร?”
“ไม่รู้สิ เห็นว่าเป็นแผนกฉุกเฉิน…”
“อาจเป็นหมอน้อยที่เพิ่งเข้ามาใหม่หรือเปล่า?”