บทที่ 20 คิดอะไรได้อย่างนั้น

จางเค่อฉินเป็นหัวหน้าทีมตำรวจปราบปรามอาชญากรรม อายุสี่สิบกว่าปี กำลังอยู่ในวัยแข็งแรง

วันนี้ทีมตำรวจปราบปรามอาชญากรรมของพวกเขาออกไปจับโจรอีกครั้ง แต่มีสมาชิกคนหนึ่งในทีมได้รับบาดเจ็บ

ยิ่งไปกว่านั้นยังบาดเจ็บที่มือขวาอีกด้วย!

สำหรับตำรวจคนหนึ่งแล้ว นี่เป็นการบาดเจ็บถึงชีวิต

หลังจากเกิดเรื่อง พวกเขาก็รีบพาตัวไปส่งโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดทันที

ตอนนั้นหลังจากที่หัวหน้าศัลยแพทย์เห็นอาการของผู้ป่วยก็พูดตามตรงว่า “รีบไปโรงพยาบาลใหญ่เถอะครับ พวกเรารักษาไม่ได้ เส้นเอ็นที่แขนของเขาเสียหายอย่างหนัก ถูกทำลายไปมาก ผมไม่กล้ารับประกันว่าจะรักษาเขาได้สำเร็จ ยิ่งไปกว่านั้นต่อให้รักษาสำเร็จก็ยังมีปัญหาเรื่องการฟื้นตัว ผมรับประกันไม่ไหว!”

เพราะเหตุนี้พวกเขาจึงนำตัวผู้ป่วยมาส่งยังโรงพยาบาลอันดับสองของจังหวัดอย่างร้อนใจ

ผู้ได้รับบาดเจ็บเป็นตำรวจที่ยอดเยี่ยมคนหนึ่ง ตอนนั้นคนร้ายอยู่ในสภาพบ้าคลั่ง คิดจะยิงสังหารตัวประกัน และเป็นเพราะการล้อมจับอย่างหนาแน่นของเขาจึงช่วยตัวประกันออกมาได้ ทั้งยังจับผู้ร้ายไว้ได้ด้วย

อู๋กัง ตำรวจปราบปรามอาชญากรรมอายุยี่สิบห้าปี สร้างผลงานได้อีกครั้ง!

เขาเพิ่งจบจากโรงเรียนนายร้อยตำรวจไม่กี่ปีก็ต้องเจอกับเหตุการณ์แบบนี้แล้ว แขนได้รับบาดเจ็บ

ถ้าจับปืนไม่ได้แล้วจะเป็นตำรวจได้อย่างไร?!

ชีวิตของเขาก็นับว่าจบสิ้นแล้ว

เมื่อคิดถึงตรงนี้ จางเค่อฉินพลันรู้สึกเสียใจ ดวงตาเต็มไปด้วยความร้อนรน ยืนเฝ้าอยู่หน้าห้องปฏิบัติการ สูบบุหรี่มวนแล้วมวนเหล้า

คิดไปคิดมาเขาก็ยังรู้สึกไม่วางใจ

เขายืดตัวขึ้นผลักประตูเดินเข้าไปในห้องปฏิบัติการโดยตรง ตอนนี้เฉินชางกำลังตรวจอาการผู้ป่วย

พยาบาลเห็นว่ามีคนเดินมาจึงรีบหยุดเขาไว้ “ญาติผู้ป่วยเชิญออกไปก่อนนะคะ ตอนนี้หมอกำลังตรวจอาการคนไข้”

จางเค่อฉินเห็นว่าผู้ที่กำลังตรวจคือเฉินชาง ไม่มีคนอื่นอีก!

ทันใดนั้นจางเค่อฉินพลันชะงักไป เอ่ยถามเสียงเบา “สวัสดีครับ ผมเป็นหัวหน้าทีมตำรวจปราบปรามอาชญากร หมอครับ นี่คือฮีโร่ของพวกเรา หัวหน้าของคุณล่ะครับ? หรือว่าหมออาวุโสล่ะ? ทำไมถึงมีแค่คนหนุ่มคนเดียว?”

พยาบาลชะงักไป “หัวหน้าของพวกเราไม่อยู่ที่แผนก ส่วนหมอท่านอื่นตอนบ่ายมีผ่าตัด ในเวลาสั้นๆ ยังมาไม่ได้ หมอเฉินเก่งมากนะคะ”

จางเค่อฉินยังคิดจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็ยังทนเอาไว้!

กําหมัดแน่น วางใจไม่ได้!

เคร่งเครียด!

ร้อนใจ!

เขาไม่ต้องการให้ต้นอ่อนที่ยังไม่เติบโตเช่นนี้มาทำให้เสียเวลา

ทันใดนั้นเขาคิดจะโทรศัพท์หาคนคนหนึ่ง นั่นคือรองผู้อำนวยการโรงพยาบาลประชาชนแห่งมณฑล

เขายืดตัวขึ้น เดินออกไปด้านนอกอย่างร้อนใจ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสาย

ไม่นานอีกฝ่ายก็รับสาย “หัวหน้าจาง มีอะไรให้ช่วยหรือครับ?”

จางเค่อฉินรีบพูด “ครับ รองผู้อำนวยการหวัง สวัสดีครับ ตอนนี้ผมมีเรื่องให้ช่วยจริงๆ สมาชิกคนหนึ่งของผมถูกปืนล่าสัตว์ยิงแขน หัวหน้าศัลยแพทย์ที่โรงพยาบาลอื่นบอกว่าการเย็บเส้นเอ็นเป็นเรื่องยากมาก ตอนนี้ผมส่งเขามาที่โรงพยาบาลอันดับสองแล้วครับ”

หวังสี่ซิงกล่าวต่อ “โรงพยาบาลอันดับสอง? อันเยี่ยนจวินแผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลอันดับสองหรือหัวหน้าแผนกอันมีความสามารถทางด้านศัลยแพทย์ค่อนข้างยอดเยี่ยมเลยนะครับ”

จางเค่อฉินพูดอย่างร้อนใจ “พยาบาลของพวกเขากล่าวว่าตอนนี้หัวหน้าแผนกอันกำลังผ่าตัดอยู่ ลงมาไม่ได้ พวกเขาไม่มีหมอที่เหมาะสม คุณส่งมาสักคนเถอะครับ พวกเราปล่อยให้เขาทรมานไม่ได้แล้ว”

หวังสี่ซิงพยักหน้า “ได้ครับหัวหน้าจาง คุณอย่าเพิ่งร้อนใจ พวกเราจะส่งคนไปเดี๋ยวนี้!”

จางเค่อฉินได้ฟังก็เอ่ยขึ้นด้วยความยินดี “ส่งผู้เชี่ยวชาญมานะครับ! จะต้องเป็นผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทางนะครับ เขายังอายุน้อย ยังไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร จะปล่อยให้เรื่องนี้ถ่วงเวลาเขาไม่ได้!”

หวังสี่ซิงตอบรับ “ผมจะไปแจ้งผู้อำนวยการหลิวของพวกเราให้นะครับ เขามีความสามารถด้านศัลยแพทย์ ผมจะให้เขาไปตอนนี้เลย! คุณอย่าเพิ่งร้อนใจไป”

จางเค่อฉินได้ฟังก็รู้สึกยินดีขึ้นโดยพลัน

“ได้ครับ รบกวนรองผู้อำนวยการหวังแล้วจริงๆ รบกวนจริงๆ ต่อไปถ้ามีเรื่องอะไรให้พูดมาได้เลยนะครับ!”

หลังจากขอบคุณไปหลายครั้ง เขาก็วางโทรศัพท์ไป

จางเค่อฉินเกิดความหวังในใจ

ผู้อำนวยการมาช่วยผ่าตัดด้วยตนเอง จะต้องสำเร็จแน่นอน ใช่ไหม?

ในใจของจางเค่อฉินเต็มไปด้วยความหวัง!

ใช่!

เขาต้องไปติดต่อกับผู้อำนวยการทางนี้สักหน่อย ถึงอย่างไรที่นี่ก็เป็นโรงพยาบาลนอก จำเป็นต้องทักทายทางนี้ให้ดี

เมื่อคิดถึงตรงนี้จางเค่อฉินก็หันกลับไปมองห้องปฏิบัติการ พูดกับตำรวจสองคนที่อยู่หน้าประตูว่า “ดูแลเสี่ยวอู๋ให้ดี ถ้ามีอะไรให้รีบรายงานทันที!”