บทที่ 247 หวังอวี้ซานส่งคำขอเป็นเพื่อน

บทที่ 247 หวังอวี้ซานส่งคำขอเป็นเพื่อน

หวังอวี้ซานก็ชะงักเช่นกัน เพราะทุกคนต่างเห็นกับตาตนเองว่าฉินเสียงออกแบบแผนการปลูกถ่ายผิวหนังนั่น

สิ่งที่ฉินเสียงพูดหมายความว่าอย่างไรกันแน่

แม้แต่บรรดาหมอของโรงพยาบาลตงต้ายังก็ยังมองฉินเสียงด้วยสีหน้าประหลาดใจ หัวหน้า นี่คุณ หมายความว่าอะไร?

ฉินเสียงยิ้มเล็กน้อย ไม่ถือสาสายตาที่ทุกมองเขาเช่นนี้ เขาไม่ได้คิดจะนำไอเดียกับแนวคิดของเฉินชางไปเป็นของตนเองตั้งแต่แรก สำหรับเขาแล้ว ไม่มีความจำเป็นที่ต้องทำเช่นนั้นเลยจริงๆ

ทำเพื่อได้คำชมจะไปเกิดประโยชน์อะไร

เขา ฉินเสียง แพทย์ศัลยกรรมตกแต่งผู้สง่าผ่าเผยแห่งมณฑลตงหยาง รองประธานสมาคมแพทย์ผิวหนัง เขาจะสนใจอะไรกับสิ่งเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้

เขามีชื่อเสียงเกียรติยศมีมากพอแล้ว!

จะว่าไปแล้วถ้าคุณทำเช่นนนั้น แล้ววันข้างหน้ามีเคสที่จำเป็นต้องให้คุณออกแบบแผนการรักษาจริงๆ อีกครั้ง แล้วคุณออกแบบแผนรักษาที่ดีออกมาไม่ได้ จะไม่เท่ากับเป็นการตบหน้าตนเองอย่างนั้นหรือ

นี่คือสิ่งที่เรียกกันว่าโกหกหนึ่งคำต้องชดเชยด้วยคำโกหกอีกร้อยคำ

ในตอนนั้น ฉินเสียงไม่ได้คิดจะขโมยไอเดียแบบร่างแผนการปลูกถ่ายผิวหนังของเฉินชางจริงๆ เพียงแค่รู้สึกว่าจู่ๆ ก็มีไอเดียผุดขึ้นในหัวอย่างน่ามหัศจรรย์ ถึงได้เกิดความแนวคิดนี้ขึ้น

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ ฉินเสียงจึงกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ความจริงแล้ว ก่อนผ่าตัด ผมเชิญหมอเฉินมาที่โรงพยาบาลของเรา หวังจะให้เขาช่วยโต้วซินผู้ป่วยของเรา หมอเฉินมีพรสวรรค์ในด้านศัลยกรรมตกแต่งผิวหนัง และเชี่ยวชาญในการเย็บผิวหนังสำหรับการศัลยกรรมตกแต่งมากเป็นพิเศษ …

…ในการปลูกถ่ายผิวหนังเคสนี้ โต้วซินเป็นผู้ป่วยภายใต้การดูแลของแผนกเรา เราพยายามทำอย่างเต็มที่ที่จะช่วยผู้รายนี้ประหยัดค่าใช้จ่าย ส่วนหมอเฉินก็ตัดสินใจเข้ามาช่วยเคสนี้โดยไม่รับค่าตอบแทน และภายใต้เงื่อนไขเช่นนี้ หมอเฉินไม่ลังเลใจเลยสักนิดที่จะเข้ามาร่วมทีมผ่าตัดกับเรา…

…เมื่อวานนี้ หลังจากที่หมอเฉินมาถึงแผนกเรา ผมพาหมอเฉินไปดูอาการของผู้ป่วย หลังจากที่เขาดูอาการของผู้ป่วยแล้ว เขาก็เริ่มลงมือร่างแผนการรักษาบนใบหน้าของผู้ป่วย ผมบอกตามตรงเลยว่าในตอนนั้นผมไม่ได้สนใจอะไร ผมคิดว่าหมอเฉินกำลังวิเคราะห์ใบหน้าของผู้ป่วยในแง่ของศัลยกรรมตกแต่งอยู่”

ฉินเสียงเล่าตรงตามความจริงหนึ่งรอบ ไม่การเติมสีใส่ไข่ใดๆ ทั้งสิ้น ทุกสิ่งที่เล่าล้วนเป็นความจริงทั้งสิ้น

“ด้วยสาเหตุนี้ก็เลยเป็นสาเหตุที่ทำให้ในตอนนั้นผมคิดไอเดียแผนการปลูกถ่ายผิวหนังที่เฉียบแหลมออกมาได้ ความจริงแล้วเป็นเรื่องที่ค่อนข้างน่าอาย เพราะไอเดียเหล่านั้นเป็นผลงานของหมอเฉินทั้งหมด!”

เมื่อกล่าวมาถึงตรงนี้ ฉินเสียงก็สบตาเฉินชาง สายตาของเฉินชางเต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกชื่นชม

“พูดได้ว่าการปลูกถ่ายผิวหนังในเคสนี้ ตั้งแต่ต้นจนจบล้วนเป็นผลงานของหมอเฉิน ไม่ว่าจะเป็นการออกแบบ การปลูกถ่ายผิวหนัง การเย็บผิวหนัง ทั้งหมดนี้ในทุกขั้นทุกขั้นตอนได้ผลลัพธ์ที่สมบูรณ์แบบ!…

…แล้วก็มีแค่หมอเฉินคนเดียวเท่านี้ที่ทำตามแผนที่ร่างไว้ได้อย่างสมบูรณ์ที่สุด”

คำพูดทั้งหมดของฉินเสียง ทำเอาทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็ถึงกับพูดอะไรไม่ออก

ทุกคนต่างจับจ้องไปที่เฉินชาง หมอที่ทั้งหนุ่มทั้งหล่อทั้งสง่าคนนี้ เป็นชายหนุ่มที่ใบหน้ายิ้มแย้มอ่อนน้อมถ่อมตนตลอดเวลา

หวังอวี้ซานเชื่อแล้วว่าเป็นเฉินชาง และเหตุผลที่เชื่อว่าเป็นเฉินชางก็ไม่ใช่เพราะสิ่งอื่นใด แต่เป็นเพราะความมั่นใจที่เฉินชางมีต่อแผนการปลูกถ่ายผิวหนังที่ออกแบบไว้ ตลอดช่วงเวลาผ่าตัดตั้งแต่ต้นจนจบ เฉินชางกับฉินเสียงแทบจะไม่ได้พูดคุยอะไรกัน แต่เฉินชางปลูกถ่ายผิวหนังได้อย่างราบรื่น เย็บผิวหนังด้วยความมั่นใจ รวมถึงการแก้ไขรายละเอียดปลีกย่อยเล็กๆ เหล่านั้นแบบเฉพาะหน้าได้ ไม่มีตรงไหนเลยที่ไม่บ่งบอกเขาว่าหมอหนุ่มคนนี้ไม่ธรรมดา

แต่สิ่งที่หวังอวี้ซานคิดไม่ถึงก็คือ แผนการปลูกถ่ายผิวหนังนี้ไม่ได้ผ่านการระดมความคิดจากคนหมู่มากมาก่อนก็ถูกร่างออกมาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว สิ่งนี้มากพอที่จะบ่งบอกได้ว่าเฉินชางมีศักยภาพกับพรสวรรค์ในด้านการปลูกถ่ายผิวหนัง ความรู้ความสามารถในด้านนี้ของเขาจะต้องอยู่ในขั้นที่เรียกว่าแตกฉานแล้วอย่างแน่นอน

ฉินเสียงยิ้มเล็กน้อยพร้อมนำปรบมือ “มาครับทุกท่าน ขอเสียงปรบมือให้กับหมอเฉินผู้แบ่งปันเทคนิคในการปลูกถ่ายผิวหนังให้กับทุกท่านในวันนี้หน่อยครับ”

เฉินชางไม่ได้รู้สึกประหม่า ถ้าฉินเสียงไม่ยอมรับ เขาเองก็ไม่พูดอะไร แต่หากตนจำเป็นต้องลุกขึ้นมา เฉินชางก็ไม่ได้รู้สึกขลาดกลัว

เฉินชางลุกขึ้นด้วยความมั่นใจ หลังจากที่แนะนำตัวแล้ว เฉินชางก็พูดเข้าประเด็นเลย เริ่มอธิบายการปลูกถ่ายผิวหนังในวันนี้

อธิบายตั้งแต่การเลือกผิวหนังที่จะนำมาปลูกถ่าย รวมทั้งหลักในการออกแบบแผนการปลูกถ่ายผิวหนัง เฉินชางอธิบายได้ชัดเจนทะลุปรุโปร่งทุกรายละเอียดปลีกย่อยในการลงมือทำแต่ละขั้นตอน เขาอธิบายตั้งแต่เรื่องของกายวิภาคศาสตร์มนุษย์ไ ปจนถึงการศัลยกรรมตกแต่งใบหน้า อธิบายหลักการในการปลูกถ่ายผิวหนังจนถึงระยะเวลาที่แผลจะหายสนิท

แค่เฉพาะเรื่องการออกแบบ เฉินชางก็ใช้เวลาอธิบายไปครึ่งชั่วโมงแล้ว ซึ่งทุกคนก็ตั้งใจฟังตลอดครึ่งชั่วโมงนั้น

หนึ่งในบรรดาผู้ฟัง ไม่ใช่แค่ฟังเพียงอย่างเดียว แต่มีการพูดคุยเสนอความคิดเห็นส่วนตัวด้วย พูดในในสิ่งที่ตนเองกังขากับสิ่งที่ตนเองคิดออกมา ส่วนเฉินชางทำหน้าที่อธิบายไขข้อข้องใจ

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หวังอวี้ซาน ไม่ทราบว่าเพราะสาเหตุใด หรือเป็นเพราะกำลังครุ่นสิ่งเหล่านี้อยู่ในใจจริงๆ ก็เป็นไปได้ เขาถามคำถามที่ไม่เกี่ยวข้องกับการปลูกถ่ายผิวหนังในครั้งนี้เยอะมาก แต่เฉินชางก็ยังให้คำตอบที่น่าพึงพอใจกับเขาได้

เวลาแต่ละนาที แต่ละวินาทีผ่านไปอย่างรวดเร็วดุจสายน้ำ หลังจากที่อธิบายขั้นตอนสุดท้ายในการปลูกถ่ายผิวหนังแล้ว ทุกคนต่างก็ปรบมือเสียงดังกึกก้องขึ้นอีกครั้ง

เพราะเฉินชางคลายข้อสงสัยต่างๆ นานามากมายในใจให้กระจ่างได้ อีกทั้งเฉินชางก็ไม่ได้หวงแหนซ่อนเร้นคำตอบใดๆ กลับให้ข้อเสนอะแนะกับแนวคิดหลายข้ออย่างเปิดเผยตรงไปตรงมา ถึงขั้นที่ทำให้แนวคิดเกี่ยวการปลูกถ่ายผิวหนังในภายภาคหน้าของคนเหล่านั้นขยายกว้างมากยิ่งขึ้น