บทที่ 251 การเย็บเสื้อผ้าจุดชนวนความคิดอันล้ำลึก

บทที่ 251 การเย็บเสื้อผ้าจุดชนวนความคิดอันล้ำลึก

มณฑลตงหยางเป็นมณฑลเก่าแก่ในเขตภาคกลาง เมืองอันหยางเป็นเขตพื้นที่ค่อนข้างพิเศษและมีความเป็นเอกลักษณ์

การพัฒนาในด้านอุตสาหกรรมหนักมีความถดถอยเพราะขาดการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ส่วนอุตสาหกรรมเบาถึงจะมีการส่งเสริมด้านการพัฒนาอยู่ แต่อัตราความเร็วในการพัฒนาก็ยังอยู่ระดับที่สร้างความวิตกกังวลในกับผู้คน สำหรับการพัฒนาของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวยังคงล้าหลัง

เพื่อที่จะเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมช่วงระยะเวลาไม่กี่ปีมานี้ ธุรกิจที่สร้างมลพิษส่งผลกระทบกับสิ่งแวดล้อมรุนแรงถูกย้ายไปตั้งอยู่นอกเมืองใหญ่กันหมด

…

ผู้ป่วยสองรายที่เฉินชางรับมาเป็นผู้หญิงทั้งคู่ อายุประมาณห้าสิบปี

ผู้ป่วยนั่งสงบเงียบมากอยู่ตรงนั้น ไม่มีเสียงกรีดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดแต่อย่างใด และไม่มีเสียงโอดครวญชวนเวทนา ราวกับเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจนเคยชินแล้ว ดูสงบเยือกเย็นอย่างเห็นได้ชัด

ถึงจะดูไม่ตื่นตระหนก แต่สุดท้ายเมื่อต้องเข้าโรงพยาบาล บาดแผลที่ใหญ่ขนาดนี้ก็ยังคงทำให้กังวลใจอยู่ดี

สีหน้าของทั้งสองค่อนข้างเป็นกังวล ริ้วรอยเหี่ยวย่นบนหน้าผากขมวดมุ่นเข้าด้วยกัน ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

ในตอนที่เฉินชางเตรียมจะทำแผลให้ผู้หญิงที่ดูมีอายุ เขาอดถามด้วยความสงสัยไม่ได้ว่า “ต้าเจี่ย[1] ไม่เจ็บหรือครับ”

ต้าเจี่ยชื่อฟ่านอวิ๋นสยา เมื่อได้ยินคำถามของเฉินชาง เธอชะงักเล็กน้อย แล้วจู่ๆ ก็หัวเราะออกมา “จะไม่เจ็บได้ไงกันคะคุณหมอ!”

ฉินเยว่ยืนเป็นลูกมืออยู่ข้างๆ “ต้าเจี่ย คุณห้าวหาญมากจริงๆ! ถ้าฉันเป็นแบบนี้ฉันร้องไห้ไปตั้งนานแล้ว”

ฟ่านอวิ๋นสยาหัวเราะออกมาอีกครั้ง มองมือตนเองที่บาดแผลลึกจนถึงกระดูก แล้วก็ถอนหายใจออกมา จากนั้นก็มองฉินเยว่พร้อมกับกล่าวขึ้นว่า “สมัยนี้ดีขึ้นเยอะแล้ว ฉันจำได้ สมัยฉันอายุเท่าคุณหมอ สมัยยุคเก้าศูนย์ เครื่องจักรในโรงงานยังเป็นเครื่องเก่า เกือบจะทุกวันจะต้องได้ยินว่ามีคนบาดเจ็บ อุบัติเหตุนิ้วขาดเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นประจำ สมัยนี้เทคโนโลยีพัฒนาแล้ว ระบบความปลอดภัยก็สูงขึ้น!…

…แล้วนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่นิ้วมือฉันบาดเจ็บ มือข้างซ้ายเคยเย็บเส้นประสาทไปสองหน เย็บเส้นเอ็นไปหนึ่งหน แต่มือขวาบาดเจ็บครั้งนี้เป็นครั้งแรก”

เมื่อกล่าวมาถึงตรงนี้ ฟ่านอวิ๋นสยาก็ถอนหายใจออกมา “บาดเจ็บเนี่ย ยังไงก็ต้องเจ็บ แต่ที่สำคัญคือ กังวลเรื่องอาการที่ส่งผลกระทบกับร่างกายภายหลังการรักษา…

…มือข้างซ้ายของฉันตอนนี้ไม่มีแรง ปลายนิ้วมือสองนิ้วชาอยู่ตลอด เวลาทำอาหารมือข้างซ้ายทำได้แค่จับหูหม้อหูกระทะ ยกไม่ไหว มีบางครั้งคิดจะเขย่ากระทะเวลาผัดอาหารก็ทำไม่ได้ ทำงานที่ใช้กำลังไม่ได้ นี่ก็ผ่านมาตั้งหลายปีแล้ว ก็ยังไม่มีแรงแบบนี้ ฉันค่อนข้างกังวลว่ามือข้างขวาจะเกิดอาการแบบเดียวกันนี้หรือเปล่า”

ทันใดนั้น ผู้หญิงคนนี้ยื่นมือข้างซ้ายออกมาพร้อมกล่าวต่อ “คุณหมอดูนิ้วมือฉันสิคะ ทุกวันนี้เหยียดตรงไม่ได้เลย ออกแรงนิดหน่อยก็เจ็บ ฉันเคยไปตรวจมาแล้ว คุณหมอที่ตรวจบอกว่าเป็นพังผืด แล้วก็มีอาการเส้นเอ็นอักเสบ โรคคนแก่ ให้รีบเกษียณได้แล้ว…

…คุณหมอบอกว่าอย่าปล่อยให้ตนเองบาดเจ็บที่มืออีก ไม่งั้นเดี๋ยวไม่มีแรงอุ้มหลาน ฉันคิดแล้วก็รู้สึกกังวล”

หลังจากที่เย็บเส้นประสาทกับเส้นเอ็นไปแล้ว ส่วนใหญ่มักจะมีอาการที่ส่งผลกระทบภายหลัง ผู้ป่วยหลายรายหลังจากเส้นประสาทได้รับความเสียหาย ถึงจะได้รับการรักษาแล้ว เส้นประสาทก็กลับมาทำงานได้ไม่เท่าเดิม มักจะมีอาการเหน็บชาเกิดขึ้น

การเย็บเส้นเอ็นก็มักพบอาการเช่นนี้เหมือนกัน หลังจากฟื้นตัวแล้วมักเกิดพังผืด ซึ่งสร้างความทรมานมากกว่าอาการเส้นเอ็นอักเสบมาก ยืดเหยียดได้ไม่เต็มที่ ใช้ชีวิตอย่างมีขีดจำกัด ถึงขั้นที่ไม่มีเรี่ยวแรง สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นอาการที่พบได้บ่อย

ถึงแม้ว่าเฉินชางกับฉินเยว่จะเย็บเส้นเอ็นมาหลายเคส รู้ถึงอาการผิดปกติหลังการรักษา แต่ถึงที่สุดแล้วก็ยังไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อน…จึงไม่รู้ว่าอาการที่เกิดขึ้นให้ความรู้สึกอย่างไร

คำกล่าวที่ว่าเจ็บป่วยมานานจนกลายเป็นแพทย์ที่ดี คำกล่าวนี้ใช่ว่าจะไม่มีเหตุผล ถึงอย่างไรเสียคุณก็พอเข้าใจอาการของโรคอยู่บ้าง

เฉินชางอดถอนหายใจไม่ได้ โรคภัยไข้เจ็บบางโรคก็เป็นเช่นนี้ จะว่าสาหัสก็ไม่ แต่ก็เป็นโรคที่มีความยุ่งยากในการรักษามาก

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อระดับความเชี่ยวชาญมีจำกัด มีความรู้ความเข้าใจในการเย็บเส้นเอ็นไม่มากพอ สมัยยุคเก้าศูนย์ การเย็บเส้นเอ็นด้วยเทคนิคเย็บแบบมัดหกปมแบบสมัยนี้ยังไม่มีในประเทศ ในเมืองอันหยางยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลย

ในเวลานี้ จู่ๆ ฟ่านอวิ๋นสยาก็กล่าวขึ้นว่า “คุณหมอ โรงงานที่ฉันทำงานมักมีคนได้รับบาดเจ็บที่เส้นเอ็นบ่อยๆ ฉันมีเพื่อนร่วมงานคนหนึ่ง ตอนที่เพื่อนคนนี้ไปหาหมอที่โรงพยาบาลบังเอิญเจอแพทย์ผู้เชี่ยวชาญที่มาจากเมืองหลวงพอดี ได้ยินว่าวิธีการเย็บเส้นเอ็นของทังผลลัพธ์ดีมาก อาการของเพื่อนตอนนี้ฟื้นตัวได้ดีมาก คุณหมอคุ ณเย็บแบบทังเป็นมั้ยคะ”

ปัจจุบันนี้อินเทอร์เน็ตพัฒนาไปไกลมาก ข้อมูลข่าวสารต่างๆ ก็แพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว ประชาชนได้ความรู้ต่างๆ เยอะมาก

เมื่อเฉินชางได้ยินเช่นนั้น เขาก็หัวเราะออกมา “ต้าเจี่ย ต้าเจี่ยรู้ลึกมากจริงๆ ครับ”

ฟ่านอวิ๋นสยายิ้มเขินอาย “ไอ้หยา ต้าเจี่ยก็แค่ถามไปเรื่อย อาการบาดเจ็บพวกนี้กลายเป็นโรคเรื้อรังของพวกเราไปแล้ว ก็เลยเข้าใจอาการพวกนี้มากหน่อย…