บทที่ 271 สิ่งนี้เป็นความเลื่อมใสศรัทธาในอาชีพของผม

บทที่ 271 สิ่งนี้เป็นความเลื่อมใสศรัทธาในอาชีพของผม

เมื่อได้ฟังคำพูดคำพูดของหลี่ฮุย ถานจงหลินก็ถึงกับพูดอะไรไม่ออก!

หัวหน้าออกคำสั่งหนึ่งคำ ลูกน้องวิ่งขาขวิด!

ตอนนี้ถานจงหลินเข้าใจอย่างลึกซึ้ง!

ใช่!

ผ่าตัดที่โรงพยาบาลประชาชนแห่งมณฑล ก็นับว่าเป็นชื่อเสียงเกียรติยศของโรงพยาบาลประชาชนแห่งมณฑล เป็นชื่อเสียงเกียรติยศของแผนกศัลยกรรมมือ แล้วก็เป็นเป็นชื่อเสียงเกียรติยศของหลี่ฮุย

หลี่ฮุยเป็นถึงระดับผู้อำนวยการของโรงพยาบาลที่จัดอยู่ในอันดับต้นของมณฑลและท้องถิ่น ตำแหน่งระดับนี้สามารถโยกย้ายไปทำงานในหน่วยงานได้หลากหลายหน่วยงาน

ปัจจุบันนี้ไม่ได้เคร่งครัดเรื่องที่ว่าจะต้องประจำหน่วยงานใดหน่วยงานหนึ่งขนาดนั้นแล้ว สามารถย้ายไปได้หมด ไม่ว่าจะเป็นงานด้านสาธารณสุข โรงพยาบาล โรงเรียน เป็นต้น

โรงพยาบาลที่มั่นคงแข็งแกร่ง ผู้อำนวยการที่ปรับตัวได้ทุกสถานการณ์

คุณดำรงตำแหน่งสามปี ผมดำรงตำแหน่งสามปี จะมีชื่อเสียงหรือไม่ได้ก็ช่วงสามปีนี้

ตำแหน่งผู้อำนวยการผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันไป ตำแหน่งแพทย์ยืนยงตลอดกาล

ดังนั้นช่วงที่รับผิดชอบหน้าที่นี้

มีใครบ้างไม่อยากสร้างผลงาน

เมื่อมีผลงานก็เป็นผลดีต่อตำแหน่งงานที่จะโยกย้ายไปในอนาคต

เรื่องสิงอวี่ครั้งที่แล้วก็ผ่านไปได้ด้วยดี หลี่ฮุยก็ได้หน้า ได้รับคำชมเชย

เมื่อเห็นว่าแผนกศัลยกรรมมือของโรงพยาบาลประชาชนแห่งมณฑล ‘เจริญรุ่งเรือง’ หลี่ฮุยก็ยิ้มจนหน้าบาน

ถ้าเรื่องนี้ผ่านไปด้วยดีอีก กัวจื้อหย่งจะต้องได้รับการสรรเสริญชมเชยจากกระทรวงศึกษาธิการ แล้วเขาหลี่ฮุยคนนี้ จะไม่ได้ชื่อเสียงได้อย่างไร

เมื่อถึงตอนนั้นแล้วก็คอยผสมโรงไปด้วย สำหรับเขาหลี่ฮุยคนนี้แล้ว เรื่องนี้นับว่าเป็นเรื่องดีเรื่องหนึ่ง!

ดังนั้นเมื่อได้ยินคำพูดของถานจงหลิน ปฏิกิริยาแรกของหลี่ฮุยก็คือปฏิเสธ!

ขาดคนก็หามา!

ขาดของก็ให้คนเอามาส่ง!

หลี่ฮุยมองถานจงหลิน กล่าวอย่างจริงจัง “เหล่าถาน จะต้องผ่าตัดที่โรงพยาบาลประชาชนแห่งมณฑล เรื่องนี้นับว่าเป็นชื่อเสียงเกียรติยศของคุณด้วยเหมือนกันนะครับ ตอนนี้สิ่งที่คุณขาดคืออะไร คนที่เราต้องการคือใคร โทรตามมา!”

ถานจงหลินเงยหน้ามองหลี่ฮุยด้วยสายตาลึกซึ้ง กล่าวอย่างจริงจัง “ถ้าเราขาดแพทย์ผู้นำทีมผ่าตัดล่ะครับ”

คำถามนี้ทำเอาหลี่ฮุยถึงกับชะงัก!

หลี่ฮุยกระแอมเล็กน้อย กล่าวด้วยเสียงหัวเราะ “คุณล้อเล่นอะไรเนี่ย ใครบ้างที่ไม่รู้ว่าหัวหน้าถานเป็นแพทย์ผู้เข้าร่วมทีมผ่าตัดรักษาสิงอวี่จนหายดี นอกจากคุณแล้วจะมีใครมาเป็นแพทย์ผู้นำทีมผ่าตัดได้อีก!”

ถานจงหลินมองหน้าหลี่ฮุย กล่าวอย่างจริงจัง เน้นชัดทุกถ้อยทุกคำ “ผู้อำนวยการหลี่ครับ เราก็รู้จักกันมาหลายปีขนาดนี้แล้ว คุณเองก็รู้ว่าผมเป็นคนอย่างไร ถ้าผมทำได้ผมไม่มีทางปัดความรับผิดชอบ ถ้าทำไม่ได้ก็ไม่มีทางที่จะเอามาพูดเป็นเรื่องล้อเล่น…

…สิ่งที่ผมพูดเป็นความจริงทั้งนั้น ผ่าตัดเคสนี้ ผมรับประกันผลไม่ได้ ตอนนี้ทางเดียวที่ผมคิดออกก็คือหมอเฉินโรงพยาบาลอันดับสอง ฉะนั้นเรื่องย้ายโรงพยาบาลเป็นเรื่องที่จำเป็นต้องทำครับ”

คำพูดเหล่านี้ที่ถานจงหลินพูดออกไปจำเป็นต้องใช้ความกล้าหาญ การที่หัวหน้าคนหนึ่งยอมรับว่าตนเองสู้คนอื่นไม่ได้ จำเป็นต้องมีจิตใจที่แข็งแกร่งมาก

หลี่ฮุยชะงักทันใด แต่ก็ยังคงอยากจะยืนหยัดในแนวคิดเดิมต่ออีกสักหน่อย “เอ่อ…หมอเฉินมาที่นี่ไม่ได้หรือครับ”

ถานจงหลินส่ายหน้า “ตอนนี้หมอเฉินติดเคสผ่าตัดอยู่ครับ ถ้าจะรอให้ผ่าตัดเสร็จแล้วค่อยมาที่นี่จะเป็นการสิ้นเปลืองเวลาเปล่าๆ ถ้าพลาดช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการรักษาไป ต่อให้หมอเฉินมาถึงแล้วก็ไม่มีความหมายอะไรแล้ว พวกเราทำหน้าที่ส่งตัวผู้ป่วยไปที่นั่น ส่วนโรงพยาบาลอันดับสองก็เตรียมอุปกรณ์ไว้พร้อม วิธีนี้เป็นแผนการรักษาที่ยอดเยี่ยมที่สุดแล้ว…

…อีกทั้งยังรับประกันได้อีกด้วยว่าจะได้แผนการรักษาที่ยอดเยี่ยมที่สุด แล้วก็ไม่กระทบช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการรักษาด้วย ดังนั้นนี่เป็นวิธีที่ดีที่สุด และผมจะเข้าร่วมผ่าตัดด้วยแน่นอน”

เมื่อกล่าวมถึงตรงนี้ ถานจงหลินก็กล่าวเสริมขึ้นอีกด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ผู้อำนวยการหลี่ครับ ผมรู้ว่าคุณคิดยังไง แต่เวลานี้ชีวิตของผู้ป่วยสำคัญที่สุด! พวกเราเป็นหมอนะครับ ไม่ใช่สิ่งอื่น…”

หลี่ฮุยชะงักอยู่สองสามวินาที แล้วจึงถอนหายใจออกมา กล่าวว่า “คุณไปดำเนินการเถอะ ส่วนรองอธิบดีเหอผมอธิบายเอง”

ถานจงหลินพยักหน้า เขาโทรไปที่แผนกฉุกเฉินโรงพยาบาลอันดับสอง เตรียมรถของศูนย์ฉุกเฉิน 120 เพื่อส่งตัวผู้ป่วยไปที่นั่นได้ทันเวลา

ความจริงแล้วการที่ถานจงหลินทำสิ่งนี้ได้ไม่ใช่เรื่องง่าย

ต้องเจรจากับผู้อำนวยการโรงพยาบาลที่มีเจตแฝงในการช่วยผู้ป่วยให้ยอมส่งตัวผู้ป่วยไปยังอีกโรงพยาบาล

ถ้าทำเพื่อชื่อเสียงเกียรติยศของตนเอง เขารักษาผู้ป่วยเองก็ยังได้ ไม่ต้องไปคิดถึงเรื่องแผนการรักษาที่ยอดเยี่ยม

เพราะว่าต่อให้เป็นถานจงหลินเป็นผู้รักษา แล้วหลังจากผ่าตัดเสร็จผลรักษาออกมาได้ไม่ดี ชื่อเสียงเกียรติยศก็ยังเป็นของเขาอยู่

เพราะในหน้าหนังสือพิมพ์จะระบุว่าผู้ป่วยตกอยู่ในอันตราย ได้รับบาดเจ็บสาหัส และแพทย์ก็ได้พยายามรักษาอย่างสุดความสามารถแล้ว

นี่เป็นข่าวในด้านดี!