ตอนที่ 281
บทที่ 282 แข่งกับเวลา
October 22, 2026
บทที่ 282 แข่งกับเวลา
ในตอนนี้ ศูนย์ฉุกเฉิน 120 ยังไม่มาถึง เฉินชางไม่กล้าทำอะไรหุนหัน!
กระบวนการในการตัดเหล็กเส้น ไม่ได้มีความปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์ ทุกความเสี่ยงล้วนเป็นอันตรายต่อชีวิตผู้ป่วยในขณะนี้!
ณ ขณะนี้ สถานที่เกิดเหตุดูน่าสยดสยองเพราะเจิ่งนองไปด้วยเลือดกองใหญ่ แต่เมื่อดูจากอาการของผู้บาดเจ็บแล้ว ในตอนนี้ผู้บาดเจ็บมีสติสัมปชัญญะสมบูรณ์ดี
หรือกล่าวได้ว่าขณะนี้ผู้บาดเจ็บอาการคงที่!
ในเวลานี้ห้ามเคลื่อนย้ายผู้บาดสุ่มสี่สุ่มห้าเด็ดขาด เพราะจะทำให้หลอดเลือดได้รับความเสียหายเพิ่มได้
เหล็กเส้นแทงเข้าที่ช่องทรวงอกเยื้องไปทางฝั่งขวา ไม่ใช่ฝั่งซ้ายของช่องทรวงอกหรือตำแหน่งกระดูกหน้าอก มิฉะนั้น…คงไม่รอดจริงๆ
ณ เวลานี้ สิ่งเดียวที่ต้องกังวลคือผู้บาดเจ็บได้รับบาดเจ็บที่บริเวณหลอดเลือดใหญ่หรือไม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเหล็กเส้นแทงโดนหลอดลมหรือเปล่า ต้องอย่าให้เลือดไหลย้อนเข้าไปในระบบทางเดินหายใจเด็ดขาด…
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เฉินชางทำได้แค่จัดทวงท่าให้ผู้บาดเจ็บเล็กน้อย จากนั้นก็พยายามอย่างสุดความสามารถที่จะทำให้ผู้บาดเจ็บมีสติรู้สึกตัว เพื่อง่ายต่อการเคลื่อนย้ายและกู้ชีพ!
เฉินชางกล่าวปลอบ “คุณรู้สึกยังไงบ้างครับ”
ชายผู้บาดเจ็บกันฟันกรอดด้วยความเจ็บปวด หลับตาสนิท ศีรษะเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อที่ไหลออกมาเป็นเม็ดๆ ไม่หยุด!
เมื่อได้ยินเสียงเฉินชาง ชายผู้บาดเจ็บพยายามออกแรงลืมตาขึ้น “ยังไหวครับ!”
เฉินชางพยักหน้า ไม่รู้สึกวิตกกังวลมากเท่าเมื่อครู่นี้แล้ว “ครับ ตอนนี้คุณอย่างกังวลมากไป ทำใจใจผ่อนคลายสักหน่อยครับ อีกเดี๋ยวจะต้องตัดเหล็กเส้นออก คุณหายใจให้จังหวะคงที่”
เฉินชางคุยกับชายผู้บาดเจ็บก็เพราะหวังว่าจะช่วยให้เขารู้สึกตัวมากขึ้น
เวลาเก้าโมงสามสิบห้านาที
รถศูนย์ฉุกเฉิน 120 ก็ขับเข้ามาอย่างรวดเร็ว ราวกับม้าป่าที่ไร้บังเหียนออกแรงวิ่งอย่างเต็มกำลัง!
ทันทีที่เหล่าหยางคนขับรถได้รับสายจากเฉินชาง เขาก็เหยียบคันเร่งบึ่งรถตรงมาที่สถานที่ก่อสร้างแห่งนี้เลย!
หลังจากที่รถจอดเรียบร้อยแล้ว พยาบาลเสี่ยวหลินก็หิ้วกระเป๋ากู้ชีพวิ่งลงมาจากรถ ส่วนหวังเชียนก็หอบหิ้วอุปกรณ์ช่วยหายใจวิ่งตามมา!
ในเวลานี้เฉินชางรู้สึกโล่งใจแล้ว!
เริ่มปฏิบัติการกู้ชีพได้
เฉินชางหันไปมองคนงานก่อสร้างที่ยืนอยู่รอบๆ “ติดต่อเถ้าแก่หรือยังครับ”
หนึ่งในคนงานก่อสร้างที่ยืนอยู่รีบตอบทันที “ติดต่อแล้วครับติดต่อแล้ว อีกเดี๋ยวก็ถึงแล้วครับ!”
เก้าโมงเช้าสี่สิบนาที
ปฏิบัติการกู้ชีพเริ่มขึ้น!
นักดับเพลิงใช้เครื่องตัดเหล็กตัดแผ่นหินที่เชื่อมติดกับเหล็กเส้นออกภายใต้คำแนะนำของเฉินชาง!
ตลอดกระบวนการเหล่านี้ จำเป็นต้องทำด้วยความระมัดระวังมากเป็นพิเศษ!
เพราะตำแหน่งที่ผู้ป่วยได้รับบาดเจ็บค่อนข้างเป็นตำแหน่งที่อันตราย แรงสั่นสะเทือนใดๆ ก็ตามอาจทำให้อวัยวะภายในเสียหายได้!
และเนื่องจากเป็นเหล็กเส้นเกลียว ทำให้พื้นผิวของเหล็กเส้นไม่เรียบ ทุกครั้งที่ผู้บาดเจ็บยกตัวขึ้นเล็กน้อย จำเป็นต้องใช้แรงมหาศาล!
เส้นเลือดข้างขมับของชายผู้บาดเจ็บปูดนูน มือทั้งสองข้างที่กำหมัดแน่นสั่นเทิ้ม!
เป็นผู้ชายที่ทรหดอดทนมาก!
เขากัดฟันแน่นเสียจนเส้นเลือดฝอยแตก มีเลือดไหลปนน้ำลายออกมา
เจ็บมากจริงๆ!
ทว่าตั้งเขากลับไม่ส่งเสียงโอดครวญใดๆ ออกมาเลยสักนิดตั้งแต่แรก
เหล็กเส้นยึดกุมชีวิตของเขาไว้
ในตอนที่จะยกตัวผู้บาดเจ็บขึ้น ร่างกายของผู้บาดเจ็บก็ทนทานความเจ็บปวดไม่ไหวแล้ว
เฉินชางรีบสั่งให้หยุดทันที!
“โอเค พี่นักดับเพลิงครับ คุณดูว่าระยะห่างเท่านี้พอมั้ย”
เว่ยหงก้มหน้าวิเคราะห์ระยะห่างดูเล็กน้อย
“น่าจะได้แล้วนะครับ!”
เฉินชางรีบเรียกบุคลากรทางการแพทย์ทุกคนที่อยู่ในที่เกิดเหตุมาช่วยกันประคองผู้บาดเจ็บไว้ รอนักเพลิงตัดเหล็กเส้นให้
เวลาแต่ละนาทีแต่ละวินาทีผ่านไปดุจสายน้ำไหล!
การขยับเขยื้อนที่รุนแรงในครั้งแรก ทำให้มีเลือดไหลออกมาปริมาณมากอีกครั้ง!
ทุกขั้นตอนดำเนินไปด้วยความระมัดระวัง!
เก้าโมงห้าสิบนาที!
เหล็กเส้นด้านหลังถูกตัดออกเรียบร้อยแล้ว!
เฉินชางดูแท่งเหล็กเส้นที่โผล่พ้นคอออกมาเกือบหนึ่งจุดห้าเมตร
ในสถานการณ์เช่นนี้เป็นไปไม่ได้เลยที่จะทำซีทีสแกน
จำเป็นต้องตัด!
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ นักดับเพลิงก็เริ่มลงมืออีกครั้ง!
มือทั้งสองข้างของเฉินชางกำเหล็กเส้นแน่น ในใจก็เกิดกลัวว่าระหว่างตัดเหล็กเส้นด้านหน้าจะกระเทือนไปโดนหลอดเลือดบริเวณคอเสียหาย!
บริเวณลำคออันตรายกว่าบริเวณปอดมาก!
ดังนั้นจำเป็นต้องใช้ความระมัดระวัง
เวลาที่เฉินชางรู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนของเหล็กเส้น เขาพยายามที่จะจับเหล็กไว้ให้นิ่งที่สุด
แสงอาทิตย์เวลาสิบโมงเช้าร้อนแผดเผามาก