ตอนที่ 288
บทที่ 289 หัวหน้าอันบุกทะลวงขีดจำกัดได้แล้ว!
October 22, 2026
บทที่ 289 หัวหน้าอันบุกทะลวงขีดจำกัดได้แล้ว!
เช้าตรู่วันจันทร์ตอนเปลี่ยนเวร หลี่เป่าซานมีข่าวมาแจ้งให้ทุกคนทราบ
“ผมมีข่าวดีจะแจ้งให้ทุกคนทราบครับ แผนที่แผนกฉุกเฉินของเราจะรับบุคคลกรมีความสามารถเข้ามาในแผนก ตอนนี้เราได้คนแล้ว ในครั้งนี้เรารับสมัครศัลยแพทย์ทรวงอกตำแหน่งรองหัวหน้าเข้ามาหนึ่งอัตรา แล้วก็มีศัลยแพทย์ด้านมือวุฒิปริญญาโทอีกหนึ่งอัตรา น่าจะเริ่มงานได้อย่างเร็วที่สุดภายในหนึ่งเดือน เมื่อถึงตอนนั้นแล้ว หน้าที่รับผิดชอบที่ทุกคนแบกรับไว้ก็น่าจะเบาลง”
เมื่อกล่าวมาถึงตรงนี้ หลี่เป่าซานก็มองเฉินชาง “โดยเฉพาะเสี่ยวเฉิน ระยะนี้คุณเหนื่อยมากจริงๆ รอบุคลากรใหม่ของเราเริ่มงานแล้ว คุณก็มีเวลาจัดสรรเวลาของตนเองได้แล้ว…
…เสี่ยวเฉินคุณต้องจัดตารางเวลาของตนเองให้เข้าที่สักหน่อย เพราะถึงยังไงคุณก็กำลังเรียนปริญญาโท จำเป็นต้องเรียนรู้สิ่งที่สำคัญอย่างแท้จริง อย่าเอาแค่วุฒิ วันข้างหน้าการศัลยกรรมหัวใจในแผนกฉุกเฉินของเราจะต้องพึ่งพาคุณ ภาระหน้าที่ของคุณหนักไม่เบาเลยนะครับ!”
นานๆ ทีหลี่เป่าซานจะอารมณ์ดีเช่นนี้ ทุกคนก็เลยต่างพากันหัวเราะออกมา
เมื่อเห็นว่าแผนกฉุกเฉินก้าวหน้าขึ้นทุกวัน อารมณ์ของทุกคนก็ดีขึ้นตาม
ส่วนหัวหน้าอันในช่วงนี้กำลังลุ่มหลงวิธีของเฉินชนิดที่เรียกว่าโงหัวไม่ขึ้น วันชาติปีนี้เขาไม่ได้ไปฉลองที่ไหนทั้งนั้น ซื้อขาหมู ซื้อตีนไก่มาให้ภรรยาทุกวัน ตั้งอกตั้งใจศึกษาและขบคิดวิธีของเฉิน
ในช่วงเช้ามีผู้ป่วยสองสามรายทยอยกันมา เฉินชางกับอันเยี่ยนจวินเข้าไปในห้องผ่าตัด เริ่มลงมือเย็บเส้นเอ็นเหมือนทุกวัน
วันนี้อันเยี่ยนจวินตัดสินใจว่าตนจะลงมือเย็บเส้นเอ็นด้วยวิธีของเฉินดูสักครั้ง เพราะถึงอย่างไรเสียช่วงเจ็ดวันที่ไม่ได้ไปไหนเขาก็ฝึกฝนมาตลอด คาดว่าจะบุกทะลวงทักษะนี้ได้แน่นอน!
ในครั้งนี้ ตนจะต้องทำให้เฉินชางมองตนด้วยมุมมองที่ต่างไปจากเดิมให้ได้!
ด้วยเหตุนี้ หลังจากที่เข้ามาในห้องผ่าตัด อันเยี่ยนจวินขันอาสาทันที “เสี่ยวเฉิน ให้ผมเย็บเถอะ? คุณคอยชี้แนะผม”
เฉินชางพยักหน้า “โอเคครับ”
เฉินชางเปิดดูกระดานภารกิจของตนเอง เมื่อเห็นว่าในตอนนี้ตนเย็บเส้นเอ็นไปสี่ร้อยเก้าสิบเก้าเคสแล้ว ขาดอีกแค่หนึ่งเคสก็จะบรรลุเป้าหมาย และในขณะเดียวกัน ก็ยังบรรลุเป้าหมายขนาดเล็กได้ด้วย เฉินชางอยากรู้ว่าถ้าบรรลุเป้าหมายขนาดเล็กนี้แล้วตนจะได้รางวัลอะไรกันแน่
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เฉินชางก็ไม่ได้รีบร้อนอะไร อย่างไรภายวันนี้เขาจะต้องทำภารกิจสำเร็จแน่
หลังจากที่ยาชาออกฤทธิ์แล้ว อันเยี่ยนจวินก็เริ่มลงมือเย็บเส้นเอ็น
เมื่อเห็นสภาพเส้นเอ็นที่ฉีกขาดเสียหาย อันเยี่ยนจวินพยายามลืมเทคนิคการเย็บเส้นเอ็นที่เคยร่ำเรียนมา แล้วหวนคิดถึงวิธีการของเฉิน พิจารณาแนวทางรักษาจากสภาวะของผู้ป่วยว่าควรจะเย็บแบบไหนดี
ส่วนเฉินชางยืนดูอยู่ข้างๆ ช่วงระยะเวลานี้หัวหน้าอันฝึกฝนเรียนรู้อยู่ตลอด แต่ไม่รู้ว่าทำไมทักษะการเย็บเส้นเอ็นไม่ก้าวหน้า เฉินชางจึงพยายามหาสาเหตุ
แต่คิดอย่างไรก็คิดไม่ตก เฉินชางรู้สึกว่าฝีมือการเย็บเส้นเอ็นของหัวหน้าอันใช้ได้เลยทีเดียว เลือกวิธีเย็บได้ชาญฉลาดไม่เลว แต่ทำไมถึงยังไม่ก้าวไปถึงระดับปรมาจารย์สักที
เฉินชางประหลาดใจมาก!
ถึงแม้จะบอกให้ตนเป็นผู้ชี้แนะ แต่การฝึกฝนวิธีเย็บนี้ สุดท้ายแล้วก็ต้องอาศัยการตัดสินใจของตัวหัวหน้าอันเองอยู่ดี
ณ ขณะนี้ การผ่าตัดเย็บซ่อมแซมเส้นเอ็นได้เริ่มขึ้นแล้ว อันเยี่ยนจวินเริ่มเย็บเส้นเอ็น
ฝีมือการเย็บเส้นช่ำชองไร้ที่ติ ทุกขั้นทุกตอนเป็นระเบียบแบบแผน เฉินชางจับตาดูอย่างละเอียดใส่ใจ
ในที่สุดเฉินชางก็พอจะจับอะไรบางอย่างได้บ้างแล้ว!
เฉินชางดีใจในทันใด หาเจอแล้ว!
ในที่สุดก็รู้แล้วว่าเป็นเพราะอะไร
หัวหน้าอันเย็บตามแบบแผน…มากเกินไป!
ถูกต้อง!
หัวหน้าอันปฏิบัติตามแบบแผนมาจนเกินไป จึงทำให้ขาดจิตวิญญาณ
สิ่งนี้น่าจะเกี่ยวข้องกับลักษณะนิสัยของหัวหน้าอัน
หัวหน้าอันเป็นคนที่ปฏิบัติตามระเบียบแบบแผนอย่างคร่งครัด รวมถึงการวินิจฉัยและการรักษาโรคก็เช่นกัน เขาปฏิบัติตามกฎของโรงพยาบาลอย่างเคร่งครัดเสมอมา น้อยครั้งมากที่จะละเมิดกฎ
เช่นเดียวกันกับการเย็บเส้นเอ็น หัวหน้าอันก็ยึดตามระเบียบแบบแผนที่ถูกกำหนดไว้เช่นกัน!
หัวหน้าอันเข้าใจวิธีการเย็บเส้นเอ็นอย่างลึกซึ้ง จนถึงตอนนี้ ทักษะการเย็บเส้นเอ็นวิธีของเฉินก็ก้าวหน้าขึ้นมาก
แต่หัวใจสำคัญของวิธีของเฉินคืออะไร