บทที่ 301 ขอบคุณมากหมอจิ่ง!

บทที่ 301 ขอบคุณมากหมอจิ่ง!

ถูกต้อง! สือฉีไม่สบายใจ จะอย่างไรเมื่อไม่นานมานี้เขาก็เพิ่งถูกนักเรียนย้อนถามขณะกำลังบรรยาย! หากไม่ใช่เพราะนักเรียนคนอื่นช่วยเอาไว้คงกระอักกระอ่วนพิกล โชคดีที่เขาคนนี้หน้าด้านพอจึงเอาตัวรอดไปได้สำเร็จ คิดไม่ถึงว่าจะได้ยินชื่อนี้ในการรักษาร่วมอีกแล้ว!

เฉินชางคนนั้นเป็นเพียงหมอน้อยในแผนกฉุกเฉินไม่ใช่หรือ นี่เพิ่งผ่านไปได้ไม่กี่วัน! ทำไมไปที่ไหนก็ได้ยินแต่ชื่อเขา!

เมื่อคิดถึงตรงนี้ สือฉีก็มีสีหน้าเคร่งเครียด

ดั่งคำโบราณว่าไว้ ไม่กลัวไม่รู้จักสินค้าแต่กลัวการเปรียบเทียบสินค้า หากเป็นเช่นนี้ สือฉีจะต้องถูกเอาไปเปรียบเทียบกับเฉินชางแน่นอน

ยกแรกก็ถูกน็อคเอาท์ไปเรียบร้อยแล้ว คิดไม่ถึงว่ายังไม่ทันเตรียมตัวก็ต้องมา PK (ดวลเดี่ยว) กันต่อยกสองอีกแล้ว

…

ไม่นานสายโทรออกของจางจิ้นเฟิงก็มีคนรับ

เมื่อเฉินชางเห็นว่าเป็นสายโทรเข้าของจางจิ้นเฟิงก็รีบเอ่ยทันที “หัวหน้าจาง สวัสดีครับ”

จางจิ้นเฟิงรีบเข้าประเด็น “เสี่ยวเฉิน! คุณรีบมาที่แผนกสูติฯ ด่วนเลยค่ะ ชั้นแปด ห้องเบอร์สิบสอง เตียงยี่สิบ มีผู้ป่วยคนหนึ่ง เด็กในครรภ์ของเธอมีอาการน้ำเหลืองรั่วในช่องเยื่อหุ้มปอด ตอนนี้ของเหลวไปสะสมอยู่ที่ทรวงอก ต้องระบายน้ำในทรวงอกออกมาทันที คุณรีบมาดูหน่อยนะคะ!”

เฉินชางได้ยินดังนั้นก็รีบตอบรับทันที “ได้ครับหัวหน้า คุณรอสักครู่ ผมจะไปเดี๋ยวนี้!”

เฉินชางวางสายแล้วรีบวิ่งตรงไปยังห้องผู้ป่วยแผนกสูตินรีเวช

อีกด้านหนึ่ง ภายในห้องผู้ป่วยแผนกสูตินรีเวช จางเยียนพูดขึ้นว่า “หัวหน้า รองหัวหน้าแผนกศัลยกรรมทรวงอกของโรงพยาบาลตงต้าใกล้จะมาถึงแล้ว…รอก่อนดีไหมคะ”

จางจิ้นเฟิงเอาแต่จับจ้องไปยังภาพที่ปรากฏบนจออัลตร้าซาวด์และสัญญาณแต่ละอย่างที่ปรากฏให้เห็นโดยไม่พูดไม่จา

ไม่ถึงสามนาทีเฉินชางก็วิ่งเข้ามา “หัวหน้า”

จางจิ้นเฟิงเห็นเฉินชางเข้ามาแล้วก็รีบพูดขึ้นว่า “เสี่ยวเฉิน คุณรีบมาดูเร็วเข้า สภาพครรภ์เป็นแบบนี้ค่ะ คุณดูหน่อยว่ามั่นใจหรือเปล่า!”

เฉินชางพยักหน้า รีบเดินไปดูที่เครื่องอัลตร้าซาวด์ เขาจ้องมองอย่างละเอียดสองนาทีจากนั้นจึงใคร่ครวญอย่างจริงจัง ผ่านไปครู่หนึ่งค่อยเงยหน้าขึ้นแล้วพูดว่า “น่าจะไม่มีปัญหาครับ”

เมื่อเขาพูดเช่นนี้ออกมา ทุกคนที่อยู่รอบๆ พลันตกตะลึง

สือฉีรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย จะไม่มีปัญหาได้อย่างไร

สือฉีขมวดคิ้ว “เสี่ยวเฉิน คุณต้องรอบคอบหน่อยนะครับ”

เฉินชางเงยหน้ามองสือฉี พูดยิ้มๆ ว่า “ขอบคุณหัวหน้าสือที่ใส่ใจนะครับ”

สือฉีชะงักไปเล็กน้อย รู้สึกพูดอะไรไม่ออก

ผมไปใส่ใจคุณตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

สือฉีส่ายหน้า “พิจารณาจากอาการของผู้ป่วยแล้ว การเจาะแบบนี้ผมเพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรก ถ้าไม่ระวังจะทำให้ปอดและหัวใจของทารกในครรภ์เสียหาย ควบคุมได้ยากมาก!”

เฉินชางมองไปทางจางจิ้นเฟิงโดยไม่สนใจสือฉีอีก “หัวหน้าจาง มีแผนการรักษาอื่นไหมครับ”

จางจิ้นเฟิงส่ายหน้าก่อนทอดถอนใจครั้งหนึ่ง มองไปทางสองสามีภรรยาหยางซือฉี “เสี่ยวหยาง ตอนนี้วิธีเดียวที่จะช่วยเด็กได้ก็คือใช้วิธีที่ฉันว่า ต้องเจาะเข้าไป แน่นอนว่าต้องมีความเสี่ยง แต่พวกเราจะพยายามควบคุมความเสี่ยงให้ต่ำที่สุด ตอนนี้พวกคุณต้องรีบตัดสินใจแล้วค่ะ”

กล่าวจบจางจิ้นเฟิงก็หันไปมองจางเยียน “เสี่ยวจาง คุณไปเอาหนังสือยินยอมมาให้ยอดผู้ป่วยเซ็นชื่อด้วยค่ะ”

ตอนนี้เองจู่ๆ หมออัลตร้าซาวด์ก็พูดขึ้นว่า “รอไม่ได้แล้วครับ! หัวหน้า ต้องรีบแล้ว ความอดทนของเด็กต่ำลงเรื่อยๆ ต้องรีบดูดของเหลวให้เร็วที่สุด ไม่งั้น…ต่อให้ไม่รักษาก็ไม่รอด!”

เมื่อคำพูดนี้ถูกกล่าวออกมา หยางซือฉีพลันหน้าเปลี่ยนสี “เซ็น! ฉันจะเซ็น ฉันจะทำตามที่หัวหน้าจางบอก คุณต้องปกป้องลูกของเราให้สุดความสามารถนะคะ!”

จางจิ้นเฟิงพยักหน้า “คุณวางใจเถอะ พวกเราจะทำเต็มที่แน่นอน”

พูดจบจางจิ้นเฟิงก็มองไปที่เฉินชาง “เสี่ยวเฉิน คุณรีบไปเตรียมตัวเลยค่ะ”

เฉินชางพยักหน้า “หัวหน้าจาง ช่วยผมเตรียมอุปกรณ์เจาะช่องอกด้วยครับ”

พูดจบเฉินชางก็เดินไปข้างคนไข้ “คุณนอนราบลงเลยครับ…” จากนั้นจึงหันไปมองเฉิงซินที่อยู่ข้างๆ “เฉิงซิน ช่วยผมปรับเตียงหน่อยครับ พยายามเอียงประมาณสามสิบองศาถึงสี่สิบห้าองศา”

เฉิงซินรีบพยักหน้าแล้วเริ่มปรับเตียง ไม่นานทุกอย่างก็ถูกเตรียมการเรียบร้อย!

เฉินชางมองไปรอบๆ เมื่อพบว่าไม่มีใครเป็นผู้ช่วยได้เลยก็เลื่อนสายตามองไปยังสือฉี “หัวหน้าสือ คุณช่วยมาเป็นผู้ช่วยผมได้ไหมครับ”

สีหน้าสือฉีเปลี่ยนไปโดยพลัน กล่าวด้วยแววตามืดครึ้ม “ผมไม่เห็นด้วยกับแผนการผ่าตัดนี้ ดังนั้นผมจะไม่ให้ความร่วมมือ”

จางจิ้นเฟิงชะงักไป คิดไม่ถึงว่าสือฉีจะทำเช่นนี้ ถึงกับตกตะลึงจนตาค้างไปชั่วขณะหนึ่งเลยทีเดียว กระทั่งหัวหน้าแผนกทั้งหลายที่อยู่รอบๆ ก็ยังตะลึงพรึงเพริด

ไม่เห็นด้วยกับแผนการรักษาหรือ

จางจิ้นเฟิงแทบจะด่าออกมา!

ไอ้คนขี้ขลาดนี่กลัวเกิดปัญหาแล้วจะส่งผลกระทบกับตัวเองสินะ

ช่างเป็นคนไร้อนาคตจริงๆ!

ถึงกระนั้นก็ยังต้องรักษาหน้าอยู่ จางจิ้นเฟิงจึงทำได้เพียงแค่นหัวเราะอย่างเย็นชา “มาค่ะ เสี่ยวเฉิน ฉันจะช่วยคุณเอง”

ตอนนี้เองอยู่ๆ ก็มีชายคนหนึ่งวิ่งเข้ามา

“หัวหน้าจาง สวัสดีครับ ผมจิ่งหราน รองหัวหน้าแผนกศัลยกรรมทรวงอกของโรงพยาบาลตงต้า” ชายหนุ่มแต่งตัวสะอาดสะอ้านท่าทางคล่องแคล่วปราดเปรียวคนหนึ่งเดินเข้ามา เป็นคนประเภทที่ว่าเพียงเห็นครั้งแรกก็จดจำได้!

จางจิ้นเฟิงชะงักไปเล็กน้อยก่อนเผยยิ้มออกมา “อืม สวัสดีค่ะหัวหน้าจิ่ง! เดี๋ยวฉันจะอธิบายสถานการณ์ให้ฟังนะคะ”

เมื่อจางจิ้นเฟิงอธิบายสถานการณ์ให้ฟังอย่างละเอียดแล้วก็มองไปทางจิ่งหราน “หมอจิ่ง คุณมีความเห็นอย่างไรคะ”

จิ่งหรานขมวดคิ้วเล็กน้อย “ยากครับ! แต่เป็นแผนการรักษาที่ดีที่สุดแน่นอน”

สือฉีได้ยินดังนั้นก็อดพูดไม่ได้ว่า “หัวหน้าจาง ดูสิครับ คุณจะฟังหมอน้อยคนเดียวไม่ได้นะครับ รองหัวหน้าแผนกของโรงพยาบาลตงต้ายังพูดแบบนี้ ผมว่าคุณระวังหน่อยดีกว่า!”

จิ่งหรานกวาดตามองไปด้านข้างทำให้เห็นเฉินชางยืนอยู่ด้วยพอดี ดวงตาของเขาพลันสว่างวาบ “หมอเฉิน?”

เฉินชางพยักหน้าทักทาย “ไม่ทันแล้วครับ เตรียมเริ่มเถอะ หมอจิ่ง คุณมาเป็นผู้ช่วยผมหน่อยนะครับ”

เฉินชางเรียกคนอื่นแล้วคนอื่นไม่ช่วย แต่หากเรียกจิ่งหรานมาช่วยได้ เขาคิดว่าค่อนข้างสะดวกเลยทีเดียว เพราะถึงอย่างไรก็เคยมีประสบการณ์กันมาแล้ว แต่เมื่อคนอื่นได้ยินกลับ…รู้สึกแปลกๆ

จางจิ้นเฟิงแปลกใจอยู่บ้าง เสี่ยวเฉินคนนี้…นิสัยช่างเป็นเอกลักษณ์จริงๆ ถึงกับเรียกใช้รองหัวหน้าแผนกของโรงพยาบาลตงต้าเชียว!

ส่วนสือฉีก็หัวเราะ คิดในใจว่า คุณคิดว่าคุณเป็นใคร กล้าเรียกใช้รองหัวหน้าแผนกของโรงพยาบาลอื่นเลยหรือ! น่าหัวเราะจริงๆ

แม้กระนั้นสิ่งที่ทำให้ทุกคนตกตะลึงก็เกิดขึ้นแล้ว