ตอนที่ 321
บทที่ 322 ยิ้มการค้า!
October 22, 2026
บทที่ 322 ยิ้มการค้า!
ในตอนที่ทุกคนเห็นภาพที่ปรากฏบนหน้าจอต่างก็ตกตะลึงจนนิ่งค้างไปแล้ว!
แบบนี้ก็ได้เหรอ
มีอะไรแบบนี้ด้วยเหรอ
ทางด้านจิ่งหรานที่ยามปกติมีสีหน้าเข้มงวดจริงจังและค่อนข้างเย็นชา ตอนนี้ถึงกับหลุดปากอุทานออกมาว่า ให้ตายเถอะ!
“ให้ตายเถอะ! จริงๆ เลย!”
เพียงประโยคเดียว ดึงดูดสายตาทุกคน ทำให้ทุกคนพากันหันมามองทางเขา
หยางหลินชะงักไป เธอมองจิ่งหรานแล้วพูดว่า “หัวหน้าจิ่ง คุณเดาได้แล้วหรือคะ”
กระทั่งหมอส่องกล้องก็ยังแปลกใจ “นี่ ถ้าจะวิเคราะห์ออกมาก็ค่อนข้างยากเลยนะครับ น่าจะเดาได้ยากอยู่นะครับ”
ถูกต้อง แม้เงาดำจะมีลักษณะพิเศษ แต่หากจะเดาให้ถูกว่านี่คือยุงตัวหนึ่งก็ดูจะเพ้อฝันไปสักหน่อย
ถูกต้อง!
ในส่วนลึกของหลอดลมด้านซ้ายของผู้ป่วย มีซากยุงอยู่ตัวหนึ่ง!
สิ่งแปลกปลอมที่อยู่ในหลอดลมด้านซ้ายก็คือยุงตัวนี้
ตัวการแท้จริงที่ทำให้คนไข้หญิงไอก็คือมันนั่นเอง!
ใครจะไปคิดว่าสิ่งแปลกปลอมที่อุดอยู่ในหลอดลมจะเป็นยุงตัวใหญ่ตัวหนึ่ง มันพิสดารเกินไปแล้วจริงๆ
จิ่งหรานหน้าแดง “ไม่ใช่ว่าผมเดาได้ แต่เป็นหมอเฉินต่างหากครับ!”
เมื่อเขากล่าวออกมาเช่นนี้ทุกคนก็พากันมองไปทางเฉินชางโดยพลัน
เขาคือใคร?
เขามาจากไหน?
เขายอดเยี่ยมขนาดนี้เลยหรือ?
คำถามยอดฮิตทั้งสามปรากฏในสมอง คนทั้งสามต่างมีท่าทีมึนงง
เฉินชางส่งเสียงกระแอมออกมาครั้งหนึ่ง “เอาสิ่งแปลกปลอมออกมาก่อนเถอะครับ”
ตอนนี้ทุกคนจึงค่อยมีปฏิกิริยาขึ้นมา หมอส่องกล้องเริ่มขยับมือ ทำงานไปอย่างระมัดระวัง
ความจริงแล้วเคสนี้ไม่ยากเลย แต่ตอนนี้ ที่สุดของความแปลกใจ และที่สุดของความกังวลคงอยู่ที่ตัวผู้ป่วย ในตอนที่เธอได้ยินทุกคนอุทานออกมาว่าให้ตายเถอะ เธอก็เกิดสับสนโดยพลัน
อะไรกันแน่ที่ทำให้ทุกคนตกตะลึงจนมีสภาพเช่นนี้ เธออยากรู้จริงๆ ว่าตัวเองทำเรื่องผิดแผกพิสดารอะไรไว้ หรือจะมีซุนหงอคงเข้าไปอยู่ในนั้น
ผ่านไปหลายนาที ในที่สุดสิ่งแปลกปลอมในหลอดลมก็ถูกเอาออกมาได้สำเร็จ
รอบตัวยุงมีสารคัดหลั่งปกคลุมเอาไว้ แต่ลักษณะไม่ได้ดูดีเหมือนอำพัน ออกจะน่าเกลียดด้วยซ้ำ
ตอนนี้ในใจของจิ่งหรานสัมผัสได้ถึงความโง่งมของตนแล้ว เขาคิดไปถึงประโยคที่เฉินชางกระซิบข้างหูเขาเมื่อครู่นี้ว่า ‘อาจจะเป็นยุงก็ได้ครับ’
เฉินชางรู้ได้อย่างไรว่าเป็นยุง แม้จะพูดว่าอาจจะ แต่…อย่างน้อยอีกฝ่ายก็พูดคำนี้ออกมาจริงๆ
เขารีบหยิบผลซีทีสแกนขึ้นมาเปรียบเทียบ มองอยู่นาน สุดท้ายก็หาจุดร่วมที่ดูคล้ายกันของพวกมันได้แล้ว ดูเหมือน…บางที…อาจจะ…คล้ายยุง?
แม่มันเถอะ คุณคิดได้ยังไง
เนื่องจากการทำซีทีสแกนเป็นการสแกนไปทีละชั้นทำให้เห็นเป็นเงาฟ้าๆ หากคุณจินตนาการถึงภาพเสมือนแบบนี้ได้ คุณจะต้องมีความสามารถในการจินตนาการย้อนกลับไปสู่จุดเริ่มต้นอย่างสูง
หากเป็นเช่นนั้น…ก็ใช่ว่าจะเดาไม่ได้
แต่ว่า…มันจะยากเกินไปหรือเปล่า
ในสายตาที่จิ่งหรานใช้มองเฉินชางเต็มไปด้วยความประหลาดใจและความเหลือเชื่อ
คุณยังทำอะไรได้อีกครับพี่ชาย!
การผ่าตัดด้านศัลยกรรมทรวงอกคุณก็ทำได้ดีขนาดนั้น ทักษะการจินตนาการภาพเสมือนก็ยังยอดเยี่ยมขนาดนี้ คุณช่วยทำให้โพสต์-ด็อก(นักวิจัยหลังปริญญาเอก)ของสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งประเทศจีนเหล่านั้นมีความภาคภูมิใจในตนเองหลงเหลืออยู่บ้างได้หรือเปล่า
ในตอนที่จิ่งหรานมองไปทางเฉินชางอีกครั้ง ในดวงตาก็เต็มไปด้วยความนับถือแล้ว!
นี่มันท่านเทพชัดๆ!
ส่วนหยางหลินที่อยู่ข้างๆ ก็มีท่าทางเช่นเดียวกัน ความตกตะลึงที่มีต่อเฉินชางพุ่งทะยานไปถึงชั้นฟ้า!
เธอรีบเดินเข้ามาแล้วกุมมือเฉินชางพลางกล่าวว่า “คุณคนนี้ รู้จักกันไว้หน่อยนะคะ ฉันคือหยางหลินอยู่แผนกฉุกเฉิน ไม่ทราบว่าคุณชื่ออะไรคะ”
เฉินชางยิ้มบางๆ “หมอหยางสวัสดีครับ ผมคือเฉินชาง เป็น…”
ในขณะที่เฉินชางกำลังจะแนะนำสังกัดและอาจารย์ของตัวเอง ไม่นึกว่าอยู่ดีๆ หยางหลินจะตบขาฉาดใหญ่!