บทที่ 327 ผมสู้อาจารย์เฉินไม่ได้! (2)

บทที่ 327 ผมสู้อาจารย์เฉินไม่ได้! (2)

จากนั้นเฉินชางก็เริ่มเย็บและซ่อมแซมหลอดลมที่เสียหาย ทุกคนรอบๆ ยื่นศีรษะเข้ามาดู คอยสังเกตอย่างละเอียด เมื่อได้เห็นการทำงานของเขาก็พากันผงกศีรษะเบาๆ สุดยอดจริงๆ ด้วย

หลอดลมเสียหายจนมีสภาพแบบนั้น ถูกเย็บอย่างละเอียดแน่นหนา ลดความเป็นไปได้ที่จะทำให้เกิดรอยแผลเป็นอย่างสุดความสามารถ ใช้วิธีการเย็บแผลที่เหมาะสม…

สุดยอด!

……

ไม่นานการผ่าตัดก็เสร็จสิ้น!

ขณะที่เฉินชางกำลังจะทำงานสุดท้าย อยู่ๆ ซย่าเกาเฟิงก็พูดขึ้นว่า “เสี่ยวเฉิน ให้โอกาสคนหนุ่มสาวฝึกฝนหน่อยเถอะ คุณเองก็ลำบากมากแล้ว พักผ่อนหน่อยนะครับ”

เฉินชางที่เตรียมจะพูดว่าไม่ลำบากเลยครับพลันต้องชะงักไปทันที! เพราะตอนนี้หมอแผนกศัลยกรรมทรวงอกที่ยังดูอายุน้อยตรงหน้ากำลังมองเฉินชางด้วยใบหน้าแดงก่ำ

เฉินชางยิ้มกระอักกระอ่วน ตอนนี้จึงค่อยมีปฏิกิริยาขึ้นมา

ที่เขาไม่ให้คนอื่นทำเพราะไม่อยากรบกวนคนอื่น หากเขาผ่าตัดเสร็จแล้วให้คนอื่นเก็บงานที่เหลือ…ดูเอาเถอะว่าในที่นี้มีใครที่มีคุณวุฒิต่ำกว่าเฉินชางบ้าง ดังนั้นไม่ว่าจะมอบหมายงานให้ใครก็ดูไม่เหมาะสมไปหมด

ทว่าตอนนี้สายตาที่หมอแผนกศัลยกรรมทรวงอกใช้มองตน…เหมือนกับสายตาที่ใช้มองจิ่งหราน

เฉินชางรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย พยักหน้าให้เขาแล้วพูดว่า “รบกวนแล้วครับ”

หมอน้อยรีบพยักหน้า “อาจารย์เฉิน ไม่รบกวน ไม่ลำบากเลยครับ! คุณผ่าตัดเปิดช่องอกเพื่อตรวจสอบและหยุดเลือดได้ดีจริงๆ! มีหลอดเลือดเล็กๆ ที่เสียหายมากมายคุณก็ยังหาเจอจนหมด…แล้วยังเย็บหลอดลมด้วย สุดยอดจริงๆ ครับ! หวังว่าต่อไปจะได้เรียนรู้กับอาจารย์เฉินนะครับ”

เฉินชางชะงักไปแล้ว

อาจารย์เฉินอีกแล้ว…

เฮ้อ ก็ยังฟังดูดีกว่าอาจารย์ชาง

แต่ถูกคนที่อายุมากกว่าตัวเองเรียกอาจารย์แบบนี้ ออกจะแปลกๆ อยู่นะ

มันทำให้เขารู้สึก…สบาย

อืม!

คิดถึงตรงนี้ เฉินชางก็รู้สึกว่าอาจารย์อันและหัวหน้าถานจงหลินติดหนี้คำว่า ‘อาจารย์ผู้มีพระคุณ!’ ของเขาอยู่!

ขณะเดียวกัน ภายในห้องผ่าตัดของแผนกศัลยกรรมทั่วไป ณ โรงพยาบาลประชาชนแห่งมณฑล รอบตัวถานจงหลินถูกห้อมล้อมไปด้วยหมอในแผนก

วันนี้มีผู้ป่วยพิเศษคนหนึ่งมาที่โรงพยาบาลประชาชนแห่งมณฑล สภาพของผู้ป่วยค่อนข้างอันตราย ต้องทำการเย็บเส้นเอ็นซึ่งมีระดับความยากสูง ซึ่งถานจงหลินโทรหาเฉินชางแล้วแต่อีกฝ่ายไม่รับสายจึงทำได้เพียงลงมือผ่าตัดด้วยตัวเองแล้ว

โชคดีที่…สุดท้ายก็สำเร็จ!

ในตอนนี้ ถานจงหลินสัมผัสได้ถึงความลึกซึ้งของ ‘วิธีของเฉิน’ ของอาจารย์เสี่ยวเฉินมากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว ตนยังห่างชั้นอีกไกลจริงๆ

หมอที่อยู่รอบๆ เห็นถานจงหลินเย็บเส้นเอ็นได้อย่างประณีตก็พากันปรบมือชื่นชม

นี่ถือเป็นเคสตัวอย่างได้เลย!

หัวหน้าถานช่างแข็งแกร่ง!

ทุกคนพากันปรบมือ

หัวหน้าแผนกศัลยกรรมมือของโรงพยาบาลตงต้าสาขาสองที่มาสังเกตการณ์อยู่ข้างๆ ก็ร่วมปรบมือแล้วกล่าวชมว่าดีไปด้วย

“สุดยอด! สุดยอดจริงๆ การเย็บเส้นเอ็นของหัวหน้าถานในตอนนี้ยอดเยี่ยมไปเลยครับ ทำให้ผมต้องมองใหม่แล้ว ไม่แปลกใจเลยที่คุณรักษาดาราใหญ่อย่างสิงอวี่ได้!”

ทว่าถานจงหลินกลับทอดถอนใจออกมา เฮ้อ…ยังสู้อาจารย์เสี่ยวเฉินไม่ได้ เทียบไม่ได้แม้แต่ครึ่งหนึ่งของอาจารย์เสี่ยวเฉิน

เมื่อถานจงหลินได้ยินคำชื่นชมของทุกคนก็ส่ายหน้าแล้วทอดถอนใจออกมา บอกไปตามความจริงว่า “วิธีการเย็บแบบนี้ผมเรียนมาจากคนอื่นครับ ยิ่งไปกว่านั้น…ยังเรียนมาแค่ผิวเผิน ยังเข้าไม่ถึงแก่นแท้เลยครับ!”

หัวหน้าแผนกศัลยกรรมมือแห่งโรงพยาบาลตงต้าสาขาสองที่อยู่ข้างๆ เกิดความสนอกสนใจขึ้นมาโดยพลัน “มิน่าล่ะ ผมว่าวิธีนี้ประณีตจนน่าอัศจรรย์จริงๆ มันชื่อวิธีอะไรหรือครับ”

ถานจงหลินคิดครู่หนึ่ง “เรียกว่า ‘วิธีของเฉิน’”

แม้คนรอบๆ จะไม่เข้าใจ แต่ก็จดจำชื่อที่ฟังดูแล้วยิ่งใหญ่นี้เอาไว้ในใจ แม้จะไม่เคยได้ยินมาก่อน แต่จะต้องเป็นชื่อของคนที่ยอดเยี่ยมแน่นอน

ถานจงหลินกล่าวเนิบช้าว่า “หากคนคนนั้นมาผ่าตัดเคสนี้ คงใช้เวลาน้อยลงครึ่งหนึ่ง นอกจากนี้สิ่งสำคัญก็คือ ผมมั่นใจเต็มร้อยเลยว่าเขาจะทำให้ผู้ป่วยฟื้นตัวได้เหมือนเดิม!”

เมื่อเขากล่าวเช่นนี้ออกมา ทั้งห้องก็พากันตื่นตกใจ!

เป็นไปได้หรือ อัตราความสำเร็จ 100% ในการผ่าตัดเคสแบบนี้น่ะหรือ จะเวอร์ไปหรือเปล่า!

กระทั่งหัวหน้าแผนกศัลยกรรมมือของโรงพยาบาลตงต้าสาขาสองก็ยังเกิดความสงสัย “หัวหน้าถาน…คนคนนั้นที่ว่านี่หมายถึงใครหรือครับ”

ถานจงหลินส่ายหัว ไม่ได้พูดอะไรออกไปอีก