บทที่ 332 หัวใจหายไป

บทที่ 332 หัวใจหายไป

การกู้ชีพเป็นสงครามที่ต้องต่อสู้กับเวลา! เวลาที่ผ่านไปทุกวินาทีล้วนเป็นสิ่งล้ำค่า ไม่มีใครกล้าผ่อนคลายแม้แต่น้อย!

เฉินชางเข็นเตียงผู้ป่วย ส่วนฉินเยว่วิ่งไปคุกเข่าบนรถโดยสารแคบๆ มือทั้งสองยืดออกจนไหล่ตรงแล้วกดตรงหน้าอกผู้ป่วย การทำ CPR ไม่เคยมีคำว่าหยุด

ชายกลางคนที่ลงมาจากรถโดยสารยังไม่ได้จากไปไหน เขาเข้ามาช่วยเฉินชางเข็นเตียงเข้าไป

ตอนนี้เป็นเวลาบ่ายสามโมง แสงอาทิตย์กำลังร้อนระอุ แต่คนทั้งสามกลับรู้สึกเย็นยะเยือกจนสั่นสะท้าน

ฉินเยว่ยังคงกดหน้าอกผู้ป่วยไม่หยุด ไม่นานทั้งสามก็ร่วมมือกันเข็นเตียงผู้ป่วยเข้าไปยังประตูแผนกฉุกเฉิน

เฉินชางพูดกับเคาน์เตอร์พยาบาลว่า “เสี่ยวหลิน เตรียมเครื่องวัดคลื่นไฟฟ้าหัวใจ เรียกฝ่ายอัลตราซาวด์มาด้วย…”

การกู้ชีพฉุกเฉินเริ่มขึ้นแล้ว!

ฉินเยว่รู้สึกราวกับแขนทั้งสองของตนใกล้จะสูญเสียความรู้สึกแล้ว แต่เธอไม่กล้าหยุด นี่…เป็นเหมือนแรงขับส่งชีวิต ใครจะกล้าหยุดกันล่ะ

ในตอนนี้เอง จู่ๆ ฉินเยว่ก็รู้สึกว่าการเต้นของหัวใจของผู้ป่วยค่อยๆ กลับคืนสู่ปกติ…ไม่นานบนเครื่องวัดคลื่นไฟฟ้าหัวใจก็ปรากฏสัญญาณชีพของผู้ป่วย!

นางพยาบาลเสี่ยวหลินรีบตะโกนแจ้ง!

“ความดันโลหิต 60/30 mmHg! หัวใจเต้น 120 ครั้งต่อนาที! หายใจ 32 ครั้งต่อนาที!”

หัวใจเต้นแล้ว เช่นนี้ก็ดี เช่นนี้ก็ดีแล้ว ศีรษะของฉินเยว่ท่วมไปด้วยเหงื่อ เส้นผมยุ่งปรกใบหน้า ชุดกาวน์ตรงหน้าอกเปียกชื้นจนแนบไปกับร่างกาย เป็นครั้งแรกที่ปรากฏส่วนโค้งเว้าของเธอให้เห็น

ไม่นานผลการตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจก็ออก ฉินเยว่ส่งให้เฉินชางพลางพูดว่า “เฉินชาง ผลคลื่นไฟฟ้าหัวใจ!”

เฉินชางรับมาดู จากนั้นก็ขมวดคิ้วขึ้นมาทันที!

S – T มีการเปลี่ยนแปลงอย่างไม่เป็นระเบียบ! ต้องมีการเสียเลือดแน่นอน! และต้องมีภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลันด้วย! แต่…นี่ไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุด เช่นนั้นสิ่งที่สำคัญที่สุดคืออะไรน่ะหรือ มันก็คือเส้นแกนหัวใจผิดเคลื่อนไหวอย่างผิดปกตินั่นเอง

เฉินชางหน้าเปลี่ยนสี แกนหัวใจเช่นนี้อาจจะเป็นเรื่องไม่ดี!

ภายในห้องฉุกเฉินไม่ได้มีแค่เฉินชางและฉินเยว่เพียงสองคน แต่ยังมีหมอจากฝ่ายอายุรกรรมที่มีฝีมือในการกู้ชีพผู้ป่วยโรคหัวใจมากกว่าหมอจากฝ่ายศัลยกรรมอยู่ด้วย ในตอนนี้จางเทาหมอจากแผนกฉุกเฉินฝ่ายอายุรกรรมรีบวิ่งเข้ามาแล้ว

หลังจากเห็นสถานการณ์เขาก็มองไปทางเฉินชางที่กำลังยืนถือผลตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจอย่างเหม่อลอยแล้วพูดว่า “เสี่ยวเฉิน ส่งผลตรวจมาให้ผม!”

เฉินชางพยักหน้าแล้วส่งผลตรวจไปให้จางเทา

เฉินชางหันไปมองเสี่ยวหลิน “ไป คุณไปกับผม รีบพาตัวผู้ป่วยไปเอกซเรย์ทรวงอกด้วยกัน ดูว่ามีบาดแผลภายนอกและและมีของเหลวสะสมในถุงเยื่อหุ้มหัวใจหรือเปล่า”

ระยะนี้เฉินชางเจอภาวะหัวใจบีบรัดมากมาย เขารู้สึกว่าผลตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจดูไม่เหมือนคนเป็นโรคกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลันจริงๆ แต่หากจะถามว่ามีสิ่งแปลกปลอมหรือไม่ ก็ต้องตอบเลยว่ามี! แต่กลับไม่ใช่ภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลันที่มีมีภาวะเลือดแข็งตัวควบคู่ไปด้วย

แล้วภาวะหัวใจบีบรัดล่ะ ก็มีความเป็นไปได้ แต่มีความเป็นไปได้ไม่มากจริงๆ

สรุปแล้วมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ข้อมูลจากผลตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจมีข้อจำกัดมากเกินไปจริงๆ

จะทำอย่างไรดี

ตอนนี้สภาวะของผู้ป่วยยังนับว่าใช้ได้ จะต้องตรวจสอบออกมาให้ชัดเจนเสียก่อนจึงจะทำการช่วยเหลือขั้นต่อไปได้!

การเอกซเรย์ทรวงอกและการทำซีทีสแกนไม่เหมือนกัน เนื่องจากการทำเอกซเรย์ใช้เวลาไม่มาก ได้ผลตรวจออกมาในพริบตา เฉินชางจึงเดินตามไปทำด้วยเลย

จางเทาเห็นเฉินชางเข็นเตียงผู้ป่วยออกไปก็หน้าเปลี่ยนสีโดยพลัน “เสี่ยวเฉิน นั่นคุณจะทำอะไร”

เฉินชางมองไปทางจางเทา เขาไม่มีเวลาอธิบายให้ชัดเจนจึงพูดว่า “อาจารย์จาง ไม่มีเวลาแล้วครับ ผมต้องตรวจสอบให้สมบูรณ์เพื่อให้มั่นใจว่าจะรักษาและกู้ชีพผู้ป่วยด้วยวิธีไหน”

จางเทามองผลตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจ ความจริงแล้วเขาก็รู้สึกกระวนกระวายเล็กน้อย ผลตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจเช่นนี้เขาไม่เคยเห็นมาก่อนจริงๆ! ไม่เคยเห็นคลื่นไฟฟ้าหัวใจที่มีลักษณะแปลกประหลาดแบบนี้มาก่อนเลย นี่ทำให้เขาเกิดความสับสนในใจและรู้สึกหวั่นวิตก! รู้สึกไม่สบายใจ!

อารมณ์อันซับซ้อนปรากฏในใจของเขา นี่เป็นความรู้สึกที่น่าหวาดกลัวที่สุดสำหรับคนเป็นหมอ มันก็คือความไม่มั่นใจ!

ไม่มั่นใจ!

เขาไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรดี! คงทำได้แค่พาผู้ป่วยไปตรวจสอบให้ชัดเจนแล้ว แต่ว่า…คงไม่เกิดปัญหาอะไรใช่หรือไม่

ผู้ป่วยโรคหัวใจที่ต้องตายในแผนกรังสีวิทยาก็มีไม่ใช่น้อย หากไม่ระวังก็จะหมดลมหายใจได้ทุกเมื่อ เพียงแต่…หากไม่ตรวจสอบก็ทำการวินิจฉัยอย่างแม่นยำไม่ได้

จะทำอย่างไรดี

เดินตามผู้ป่วยไปดูการตรวจหรือ