ตอนที่ 333
บทที่ 334 เฉินชางเรียนกับใคร
October 22, 2026
บทที่ 334 เฉินชางเรียนกับใคร
วันนี้ห้องผ่าตัดหมายเลขสามของโรงพยาบาลอันดับสองมีผ่าตัดผู้ป่วยจากอุบัติเหตุรถยนต์เคสหนึ่ง ผู้ป่วยมีอาการกระดูกหักในตำแหน่งสำคัญหลายแห่ง ม้ามแตก และมีเลือดออกในช่องท้องมาก
การผ่าตัดในเคสนี้รวบรวมผู้เชี่ยวชาญจากโรงพยาบาลอันดับสองและโรงพยาบาลตงต้าไว้มากมาย ใช้เวลาไปหกชั่วโมงกว่า ในที่สุดการผ่าตัดก็เสร็จสิ้น
หลี่เป่าซาน หวังเซี่ยงจวิน เถามี่ หลี่เจี้ยนเหว่ย จางโหย่วฝู คนทั้งห้าเพิ่งจะเดินออกมาจากห้องผ่าตัดด้วยอารมณ์ผ่อนคลาย การผ่าตัดที่ใช้เวลาหกชั่วโมงยากลำบากมาก ทุกคนรู้สึกเหนื่อยล้า ไม่มีเวลาพูดคุยแลกเปลี่ยนกันด้วยซ้ำ
ไม่ทันไรก็พบว่าพยาบาลของแผนกฉุกเฉินวิ่งเข้ามาด้วยท่าทางตื่นตระหนกปนยินดี!
เมื่อเธอเห็นหลี่เป่าซานก็วิ่งมาเบื้องหน้าแล้วรีบร้อนกล่าวว่า “หัวหน้าคะ ตอนนี้หมอเสี่ยวเฉินกำลังผ่าตัดเร่งด่วนอยู่ในห้องฉุกเฉินค่ะ!”
เมื่อคำนี้ถูกกล่าวออกมา แพทย์ระดับหัวหน้าทั้งห้าคนพลันสีหน้าเปลี่ยนไปทันที!
เมื่อหลี่เป่าซานได้ยินดังนั้นก็เบิกตากว้าง “อะไรนะ ผ่าตัดในห้องฉุกเฉินหรือ!”
กล่าวจบหลี่เป่าซานก็ไม่สนใจจะเปลี่ยนชุด วิ่งไปข้างนอกทั้งๆ ที่สวมเสื้อผ่าตัดสีม่วงเลย! ตอนนี้เขากระวนกระวายใจแทบตายแล้ว! ความเหน็ดเหนื่อยที่มีถึงกับหายเป็นปลิดทิ้ง!
ต้องทราบว่าการผ่าตัดในห้องฉุกเฉินจะต้องมีข้อปฏิบัติทางการผ่าตัดที่เข้มงวด มิฉะนั้นไม่ว่าการผ่าตัดจะประสบความสำเร็จหรือไม่ก็จะมีปัญหาตามมา!
เฉินชางคนนี้จะใจกล้าเกินไปแล้ว! จะต้องเป็นเพราะช่วงนี้เขาปล่อยปละอีกฝ่ายเกินไปแน่นอน ถึงได้ทำอะไรตามใจขนาดนี้!
ยิ่งคิดหลี่เป่าซานก็ยิ่งโกรธ สีหน้าก็ยิ่งดำมืด!
ทำไมไอ้หนุ่มนี่ถึงได้ทำตัวเหลวไหลแบบนี้ ปกติก็ทำตัวได้ดี ทำไมถึงได้ทำเรื่องเลอะเลือนออกมาได้
เรื่องนี้เกี่ยวข้องพัวพันไปถึงหลักการของหลี่เป่าซานและกฎของโรงพยาบาล! มันไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เลย
เมื่อคิดถึงตรงนี้ หลี่เป่าซานก็ยิ่งสับเท้าเร็วขึ้น!
แพทย์ระดับหัวหน้าอีกสี่คนก็ไม่ได้ไปไหน ทุกคนต่างเป็นศัลยแพทย์ ย่อมมีความสนใจเรื่องนี้เป็นอย่างมาก! เนื่องจากการผ่าตัดในห้องฉุกเฉิน ไม่ว่าจะเป็นแผนกใดก็ไม่ใช่เรื่องเล็กเลย
จางโหย่วฝูชะงักไปเล็กน้อย “เสี่ยวเฉินไม่ใช่คนบุ่มบ่ามนะครับ เกิดอะไรขึ้นกันแน่”
เถามี่เงียบไปครู่หนึ่ง “ผมก็คิดว่าเสี่ยวเฉินคงไม่ทำเรื่องเหลวไหลแบบนี้แน่ จะต้องเกิดอะไรบางอย่างแน่นอน ไปกันเถอะ พวกเราไปดูด้วยกันเถอะครับ!”
หลี่เจี้ยนเหว่ยพยักหน้า “ไปเถอะ ขออย่าให้มีเรื่องอะไรเลย ผ่าตัดในห้องฉุกเฉินมีความอันตรายสูงมาก ไปดูกันเถอะครับว่าพวกเราช่วยอะไรได้หรือเปล่า”
หวังเซี่ยงจวินเป็นหมอที่มาจากแผนกฉุกเฉิน ดังนั้นในใจจึงรู้สึกเคร่งเครียดตามไปด้วย
รีบร้อนผ่าตัดโรคฉุกเฉินหรือ ตกลงเป็นโรคอะไรกันแน่
แต่ก็…ไม่กล่าวไม่ได้ว่าหมอคนนี้ใจกล้ามากจริงๆ
ที่โรงพยาบาลตงต้าไม่มีการผ่าตัดเร่งด่วนในห้องฉุกเฉินแบบนี้มาหลายปีแล้ว
ว่าแต่เฉินชางเป็นใคร ทำไมรู้สึกคุ้นหูแบบนี้นะ
ทันใดนั้นเอง…ในสมองของหวังเซี่ยงจวินก็ปรากฏภาพชายหนุ่มผู้สวมเสื้อกาวน์ของโรงพยาบาลอันดับสองที่ไปช่วยกำหนดส่วนผสมน้ำยาฟอกไตที่โรงพยาบาลตงต้า
เขาเองหรือ
เมื่อคิดถึงตรงนี้ หวังเซี่ยงจวินก็เกิดความสนใจขึ้นมาทันที ความจริงเขารู้สึกดีกับชายหนุ่มคนนี้มาก ป็นชายหนุ่มที่ ‘มากความสามารถ มากไหวพริบ’
อืม คำที่หวังเซี่ยงจวินคิดออกก็มีแค่ ‘มากความสามารถ มากไหวพริบ’ เท่านั้น หมอแผนกฉุกเฉินคนไหนบ้างที่ต้องเรียนรู้วิธีการผสมน้ำยาฟอกไต
คิดถึงตรงนี้ แพทย์ระดับหัวหน้าทั้งสี่คนก็รีบเร่งฝีเท้า วิ่งไปยังห้องฉุกเฉินโดยไม่ได้เปลี่ยนชุด
หัวหน้าพยาบาลเห็นแพทย์ระดับหัวหน้าทั้งห้าคนเดินออกไปจากห้องผ่าตัดก็รู้สึกขุ่นเคืองแต่ไม่กล้าพูดอะไร ทำได้เพียงปล่อยให้พวกเขาเดินออกไป
……
……
ภายในห้องผ่าตัดฉุกเฉิน แพทย์ระดับหัวหน้าทั้งห้าคนเห็นหัวใจสีม่วงที่ปรากฏให้เห็นนอกถุงเยื่อหุ้มหัวใจแล้วต่างก็รู้สึกเย็นวาบที่สันหลัง รู้สึกขนลุกจนตัวสั่น