บทที่ 35 ขาดไปนิดเดียว

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เฉินชางก็อดใจเต้นไม่ได้!

เขาเงยหน้าขึ้นถามอย่างระมัดระวัง “หัวหน้า? มีปัญหาตรงไหนหรือครับ?”

เหล่าเฉินขมวดคิ้วมองเฉินชาง ไม่รู้ว่ากำลังพิจารณาปัญหาลึกซึ้งอะไรอยู่

นี่ทำให้เฉินชางรู้สึกหวาดระแวงยิ่งขึ้น!

นี่ฉันลืมผ้าก๊อซไว้เหรอ? หรือตัดอะไรผิดไป?

ไม่มีมั้ง!

แต่ว่า ถูกเฉินปิ่งเซิงใช้สายตา…ซับซ้อนจ้องมองเช่นนี้ เฉินชางเพิ่งเคยเจอเป็นครั้งแรก

เมื่อส่งผู้ป่วยออกจากห้องผ่าตัด ฉินเล่อเล่อพลันกล่าวชื่นชมทันที “ยอดไปเลยค่ะ หมอเสี่ยวเฉิน ด้วยระดับของคุณ อีกไม่นานคงเท่าเหล่าเฉินแล้ว!”

เฉินชางเข้าใจกระจ่างขึ้นมาทันที!

ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้!

เหล่าเฉินรู้สึกว่าตนเป็นตัวอันตรายแล้ว

คงเป็นแบบนี้สินะ

เหมือนสิงโตตัวผู้ที่รู้สึกว่าตำแหน่งของตัวเองในสายตาสิงโตตัวเมียไม่มั่นคงพอ รู้สึกได้ถึงอันตรายที่จะถูกรุ่นใหม่แทนที่!

จะต้องเป็นเพราะฉันเติบโตเร็วเกินไปแน่ๆ

เหล่าเฉินคงรู้สึกว่ารัศมีจักรพรรดิแห่งการผ่าตัดไส้ติ่งในแผนกฉุกเฉินของตัวเองกำลังจะถูกทำลาย จะต้องเป็นแบบนี้แน่

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เฉินชางก็ตบลงบนกล้ามเนื้อส่วนไบเซบ[1]ของเหล่าเฉินอย่างเข้าใจ พูดอย่างลึกล้ำแฝงความหมาย “เหล่าเฉิน คลื่นลูกใหม่ไล่คลื่นลูกเก่า เด็กรุ่นใหม่เก่งขึ้นเรื่อยๆ นี่เป็นเรื่องปกติ อย่าคิดมากเลยครับ!”

“ความจริงคุณทำการผ่าตัดไส้ติ่งได้ดีมาก ฉายาจักรพรรดิแห่งการผ่าตัดไส้ติ่งในแผนกฉุกเฉินของพวกเรายังเป็นของคุณ ผมไม่ต้องการหรอก คุณอย่าเสียใจเลย รีบไปล้างมือเถอะ เดี๋ยวยังมีผ่าตัดอีกเคสนะครับ”

พูดจบเฉินชางก็ถอนใจด้วยท่าทางเศร้าสร้อย คล้ายจะโศกเศร้ากับสถานการณ์ของอีกฝ่าย

เฉินปิ่งเซิงถึงกับชะงักไป!

แม้แต่ฉินเล่อเล่อก็ยังหัวเราะ

หลิวเจี้ยนเดินออกมาเห็นก็ต้องเหวอไปเหมือนกัน

ผ่านไปสามวินาที ในห้องผ่าตัดพลันเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ ดูแล้วอนาถจนทนมองไม่ไหว

ถ้าไม่ใช่เพราะห้องผ่าตัดกันเสียงได้ดี หญิงคลอดยากห้องข้างๆ คงไม่ต้องลำบากดิ้นรนขนาดนี้ ไม่แน่ว่าเด็กในท้องอาจโผล่พรวดออกมาเลยก็ได้…

เฉินปิ่งเซิงมองไปยังเฉินชางราวกับคิดอะไรบางอย่าง ผ่านไปครึ่งค่อนวันจึงค่อยพูดออกมา “ถ้าหนังส่วนท้องของผู้ป่วยเมื่อกี้หนาเท่าหน้าของคุณ ผมรับประกันเลยว่าต้องใช้มีดผ่าตัดเฉือนไม่ได้แน่”

ฉินเล่อเล่อยิ้ม “โธ่หมอเฉิน หมอเสี่ยวเฉินทำได้ไม่เลวเลย คุณควรชมเขามากๆ หน่อยนะคะ”

เฉินปิ่งเซิงหัวเราะก่อนจะพูดขึ้นว่า “เด็กคนนี้ยังต้องให้ชมอีกหรือครับ? เดี๋ยวหางก็ชี้ขึ้นฟ้ากันหมด ผมดึงลงมาไม่ไหวหรอกนะครับ!”

เมื่อเฉินปิ่งเซิงหัวเราะเสร็จก็พยักหน้า “ไม่เลวจริงๆ เรื่องรายละเอียดต่างๆ เริ่มมั่นใจได้แล้ว หายากจริงๆ นะครับ แต่ยังมีบางจุดที่ควรคิดให้รอบคอบ เช่นผู้ป่วยคนเมื่อกี้ ควรดูเรื่องขั้นตอนการจัดการกับไส้ติ่ง เทคนิคการมัดเส้นเลือด แล้วยังมี…”

“แต่ก็พอใช้ได้ ยังไงซะคุณก็เพิ่งผ่าตัดมาสามเคสเอง”

เมื่อพูดออกมา ขนาดเฉินปิ่งเซิงยังรู้สึกว่าตัวเองพูดจาเพ้อเจ้อ!

ผ่าตัดมาสามเคสจะมีฝีมือระดับนี้ได้หรือ?

ตอนตนผ่าตัดมาสามเคสยังมีฝีมือไม่ถึงระดับเฉินชางในตอนนี้เลย

เฉินชางกลับเข้าประเด็น รับคำแนะนำจากเหล่าเฉินอย่างถ่อมตัว ถึงอย่างไรคำแนะนำของเหล่าเฉินก็ตรงประเด็นและนำไปใช้ได้จริง ก่อนหน้านี้เขาอาจไม่เข้าใจ แต่ตอนนี้เข้าใจมากขึ้นแล้ว

“อีกอย่าง ตอนคุณเริ่มผ่าตัดไส้ติ่ง ท่าทางในการลงมีดและเรี่ยวแรงค่อนข้างดี มีพัฒนาการแล้ว คุณกลับไปดูวีดีโอที่อัดไว้ให้ดี แล้วมองปัญหาของตัวเองให้ออก”

เฉินชางพยักหน้าจากนั้นจึงเดินออกไปล้างมือ ในสมองย้อนคิดถึงคำแนะนำของเหล่าเฉินเมื่อครู่นี้ไม่หยุด

ความจริง ถ้าเปลี่ยนมุมมองตอนที่ผ่าไส้ติ่งได้ล่ะก็…บางทีอาจจะเปลี่ยนรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ได้ก็ได้เฉินชางอดเอ่ยปากถามไม่ได้ “หัวหน้า ตอนนี้ระดับของผม ถ้าเทียบกับอายุแล้วเป็นยังไงบ้างหรือครับ?”

เฉินปิ่งเซิงลังเลครู่หนึ่งแล้วจึงกล่าวว่า “ด้อยกว่าผู้มีประสบการณ์ แต่ก็เก่งกว่ามือใหม่เล็กน้อย ยังไงซะคุณก็เพิ่งเริ่ม นับว่ามีศักยภาพดี เพิ่งผ่าตัดสามเคสก็ทำได้ถึงขั้นนี้แล้ว หาได้ยากจริงๆ”