บทที่ 371 ไม่มีเครื่องมือแล้วพวกคุณจะตรวจโรคได้หรือเปล่า

บทที่ 371 ไม่มีเครื่องมือแล้วพวกคุณจะตรวจโรคได้หรือเปล่า

ไม่นานอู๋อวี้ซู่ก็ได้เตียงสิบเก้าของแผนกศัลยกรรมหัวใจ หมอที่เป็นผู้ดูแลก็คือจางเหวินฟู่ หมอระดับแพทย์เจ้าของไข้ที่มีอายุงานสูงคนหนึ่ง

เถามี่ตั้งใจใช้ผู้ป่วยคนนี้เป็นเคสตัวอย่างในการเรียนการสอน

นักศึกษาไม่ค่อยเข้าใจเกี่ยวกับโรคเยื่อหุ้มหัวใจอักเสบแบบบีบรัด ผู้ป่วยที่มารักษาตัวในแผนกศัลยกรรมหัวใจส่วนใหญ่จะมีอาการป่วยเกี่ยวกับหัวใจและหลอดเลือด หรือไม่ก็เป็นอาการเกี่ยวกับลิ้นหัวใจ ซึ่งอาการเรื้อรังของโรคเหล่านี้ทำให้เกิดโรคเยื่อหุ้มหัวใจอักเสบแบบบีบรัดได้น้อยมาก ดังนั้นเมื่อเถามี่คิดดูแล้วจึงตัดสินใจสอนนักเรียนในขณะตรวจเยี่ยมผู้ป่วยสักครั้ง

……

นักศึกษาแพทย์ต่อยอด (fellowship) ที่เดินอยู่ข้างกายเฉียนหลินมองผู้ป่วยด้วยความสงสัย เขาหยิบกระดาษและปากกาออกมา เริ่มจดบันทึก

การสอนงานคลินิกคือการบ่มเพาะความสามารถและความคิดเกี่ยวกับการวินิจฉัยและการรักษาอาการป่วยประเภทใดประเภทหนึ่ง

เมื่อหมอและนักศึกษาแพทย์ต่อยอดเข้ามาล้อมวงกันเรียบร้อยแล้ว จางเหวินฟู่ก็ยืนตรงหน้าผู้ป่วยแล้วสอบถามประวัติอาการ

จางเหวินฟู่รู้สึกเครียดเล็กน้อย!

เมื่อก่อนหากจะทำการสอนขณะตรวจเยี่ยมผู้ป่วยจะต้องเตรียมสคริปต์ไว้ก่อน ซึ่งเขาก็ท่องสภาพอาการของผู้ป่วยจนขึ้นใจแล้ว แต่ครั้งนี้เป็นการสอนกะทันหันจริงๆ ไม่ว่าใครก็ต้องรู้สึกตื่นเต้นกันทั้งนั้น นอกจากนี้ ตัวอย่างผู้ป่วยก็เป็นโรคเยื่อหุ้มหัวใจอักเสบแบบบีบรัดที่หาได้ยากยิ่งอีกด้วย

เมื่อคิดถึงตรงนี้ จางเหวินฟู่ก็พึมพำออกมา อย่าทำตัวเองขายหน้าเชียว…

ที่ยืนอยู่หลังตนคือหมอทั้งแผนกและนักศึกษาแพทย์อีกกลุ่มหนึ่ง…ที่สำคัญที่สุดก็คือ หัวหน้าเถามี่กำลังจ้องมองตนอยู่ด้านหลัง

ถ้าหาก…ล้มเหลว อาจกลายเป็นโศกนาฏกรรมได้เลย!

เมื่อคิดถึงตรงนี้ จางเหวินฟู่ก็เริ่มถามอาการอย่างละเอียด

ไม่กล่าวไม่ได้ว่าจางเหวินฟู่เป็นหมอที่มีประสบการณ์มากจริงๆ เขาถามข้อมูลของผู้ป่วยอย่างครบครันทุกด้าน ไม่นานก็ได้เบาะแสบางอย่าง

แต่ว่า! หลังจากสอบถามอาการและประวัติการเจ็บป่วยเสร็จแล้ว จางเหวินฟู่ก็ยิ่งกังวล…เพราะอาการเช่นนี้เหมือนโรค COPD (โรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง) มากกว่า!

จางเหวินฟู่รู้สึกกระสับกระส่ายขึ้นมาแล้ว หากจะใช้การตรวจร่างกายเบื้องต้นเพียงอย่างเดียวมาวินิจฉัยโรคเยื่อหุ้มหัวใจอักเสบแบบบีบรัดย่อมเป็นเรื่องที่ยากมากๆ และเป็นการทดสอบความรู้ความเข้าใจของแพทย์ที่มีต่อโรคนี้ได้ดีอีกด้วย

เป็นไปได้ไหมว่า…หมอแผนกฉุกเฉินวินิจฉัยผิด

เมื่อคิดถึงตรงนี้ จางเหวินฟู่ก็ดวงตาเปล่งประกาย ถึงอย่างไรกรณีเช่นนี้ในทางคลินิกก็หาได้น้อย แผนกฉุกเฉินก็ทำเรื่องย้ายแผนกมาแล้ว ยังไม่ได้วินิจฉัยให้ชัดเจนว่าเป็นอะไรกันแน่ แต่ถึงอย่างไรหมอแผนกฉุกเฉินก็โทรมาหาหัวหน้าแผนกโดยตรง ถ้าเช่นนั้นก็ควรแน่ใจแล้วว่าเป็นโรคเยื่อหุ้มหัวใจอักเสบแบบบีบรัด!

ช่างเถอะ ถ้างั้นก็สอนโดยคิดว่าเป็นโรคเยื่อหุ้มหัวใจอักเสบแบบบีดรัดแล้วกัน

ในสมองของเขาปรากฏข้อมูลและลักษณะอาการทั้งหมดเกี่ยวกับโรคเยื่อหุ้มหัวใจอักเสบแบบบีบรัดขึ้นมา เมื่อตัดสินใจแล้วก็ดำเนินการตามที่คิดไปทีละขั้น

ถอยหลังกลับไม่ได้แล้ว แต่จะถือโอกาสตามน้ำไปไม่ได้เชียวหรือ

เมื่อคิดถึงตรงนี้ จางเหวินฟู่ก็หยิบหูฟังแพทย์ขึ้นมาฟังหัวใจผู้ป่วย อืม เสียงหัวใจผิดปกติจริงๆ

จากนั้นก็ใช้การเคาะเพื่อตรวจบริเวณหัวใจ ดูเหมือนไม่ถูกต้องเช่นกัน อืม ขอบเขตเสียงสะท้อนกลับใหญ่เกินไป!

จากนั้นก็ตรวจร่างกายต่างๆ นานา…จนสุดท้ายจางเหวินฟู่ก็เหมือนมองเห็นแสงสว่าง นี่คงจะเป็นโรคเยื่อหุ้มหัวใจอักเสบแบบบีบรัดจริงๆ!

ในตอนนี้เขารู้สึกนับถือหมอแผนกฉุกเฉินคนนั้นจริงๆ แล้ว

เขาตรวจโดยที่คิดว่าผู้ป่วยเป็นโรคเยื่อหุ้มหัวใจอักเสบแบบบีบรัด แม้กระนั้นก็ยังลำบาก แต่หมอที่ตรวจก่อนหน้านี้ล่ะ กว่าจะวินิจฉัยออกมาได้จะลำบากขนาดไหนกัน

คิดได้ดังนี้ จางเหวินฟู่ก็เกิดสงสัยขึ้นมาแล้วว่าผู้ยอดเยี่ยมคนนี้เป็นใครกันแน่

หรือจะเป็นหัวหน้าแผนกหลี่เป่าซาน

จางเหวินฟู่ถามอย่างสงสัยว่า “คุณทราบไหมครับว่าก่อนหน้านี้ตัวเองป่วยเป็นอะไร”