บทที่ 384 เถามี่ อย่ารังแกกันมากเกินไปนัก!

บทที่ 384 เถามี่ อย่ารังแกกันมากเกินไปนัก!

เมื่อเห็นการกรีดผ่าของเถามี่ ทุกคนก็ตะลึงจนตาค้าง! แม้แต่ซย่าเกาเฟิงก็อดยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ ไม่ได้

นี่เป็นวิธีการกรีดผ่าแบบไหนกัน ทำไมผมไม่เคยได้ยินมาก่อน

คิดถึงตรงนี้ ซย่าเกาเฟิงก็ขมวดคิ้วขึ้นมาโดยพลัน ทว่าในตอนที่แผลถูกผ่าเปิดจนเห็นเยื่อหุ้มหัวใจ ซย่าเกาเฟิงก็ต้องตกตะลึงจนตาค้าง!

โอ้โห แบบนี้ก็ได้ด้วย!

นี่เขาทำอะไรน่ะ

ซย่าเกาเฟิงแปลกใจจริงๆ เขาพบว่าตนเองยืนอยู่ในตำแหน่งผู้ช่วย แต่ยังเห็นพื้นที่ผ่าตัดเยื่อหุ้มหัวใจได้ดี

โดยปกติ การผ่าตัดมักมีข้อจำกัดอยู่ที่พื้นที่ผ่าตัดอันมีประสิทธิภาพ โดยเฉพาะการผ่าตัดของแผนกศัลยกรรมหัวใจ เนื่องจากตำแหน่งของหัวใจค่อนข้างพิเศษ พื้นที่การผ่าตัดจึงอำนวยความสะดวกให้ศัลยแพทย์หลักเท่านั้น ส่วนตำแหน่งยืนของผู้ช่วยมือหนึ่งมือสอง หากได้พื้นที่การผ่าตัดดีๆ สักคนหนึ่งก็ถือว่าไม่เลวแล้ว!

แต่ตอนนี้ซย่าเกาเฟิงค้นพบอย่างประหลาดใจว่าการผ่าเปิดเช่นนี้ไม่เพียงแต่จะสร้างพื้นที่การผ่าตัดอันสมบูรณ์แบบให้กับเถามี่ผู้เป็นศัลยแพทย์หลักเท่านั้น แต่ยังดีกับเขาด้วย!

ในตอนที่เขาเตรียมจะกล่าวชมนั้นเอง จู่ๆ ก็ชำเลืองสายตามองไป ทันใดนั้นก็ต้องตกใจจนหน้าถอดสี!

นี่ไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุด

สิ่งที่สำคัญสุดๆๆๆ ก็คือ!

การกรีดผ่าเช่นนี้ดูเหมือนจะยอดเยี่ยมกว่าการกรีดแนวขวางช่วงเหนือหน้าอกทั้งสองข้างมาก เพราะไม่ทำให้เนื้อเยื่อปอดเสียหาย นี่มันสุดยอดจริงๆ!

ซย่าเกาเฟิงยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าการกรีดผ่าเช่นนี้มหัศจรรย์สุดๆ

คิดได้ดังนี้ ซย่าเกาเฟิงก็พิจารณาอย่างละเอียดอีกครั้ง คิดอย่างไรก็คิดไม่ออกว่าในหนังสือแนะนำการผ่าตัดมีวิธีการเช่นนี้อยู่ด้วยหรือ ด้วยเหตุนี้จึงอดถามไม่ได้ว่า “หัวหน้าเถา การผ่าของคุณ…”

เถามี่กล่าวอย่างสบายอกสบายใจว่า “อ้อ! ปรับให้ดีขึ้นน่ะครับ”

เพียงประโยคเดียวทำเอาซย่าเกาเฟิงตกใจจนตาค้าง ทุกคนที่อยู่รอบๆ ก็ตื่นตะลึงจนนิ่งไปเช่นกัน

หัวหน้าเถาถึงกับปรับปรุงการกรีดผ่าสำหรับการผ่าตัดให้ดีขึ้นเชียวหรือ ยิ่งไปกว่านั้นการกรีดผ่าเช่นนี้…ดูแล้วมหัศจรรย์มากจริงๆ

ทุกคนอดตื่นเต้นไม่ได้ กระทั่งเมิ่งซีที่อยู่ข้างๆ ก็ยังรู้สึกใจสั่น

หัวหน้าเถาสุดยอดจริงๆ!

……

……

ขณะเดียวกัน ภายในห้องทำงานหมอคึกคักกว่าห้องผ่าตัดอันเงียบสงัดที่อยู่ไกลออกไปมากนัก!

เก่อฮว๋ายยืดตัวขึ้นพลางพูดว่า “โอ้โห! เป็นการกรีดผ่าที่ยอดเยี่ยมจริงๆ หัวหน้าเถาคิดได้ไงเนี่ย! การผ่าเปิดแบบนั้นมหัศจรรย์เกินไปแล้ว ช่วยขยายพื้นที่การผ่าตัดอย่างเห็นได้ชัด ดีกว่าการกรีดแบบแผลคู่ซะอีก ความเสียหายต่ออวัยวะภายในก็น้อยลง สุดยอดจริงๆ…”

เพื่อนร่วมงานข้างๆ ก็พากันตบขาด้วยความตื่นเต้น “ใช่แล้ว ดูสิ ผ่าแบบนี้ไม่เสียหายไปถึงปอด แถมยังช่วยลดความเสียหายต่อปอดและผลข้างเคียงอื่นๆ ได้มากเลยทีเดียว!”

“หัวหน้าเถาเจ๋งจริงๆ! ทำไมผมคิดว่าดีกว่า…”

เพื่อนร่วมงานอีกคนหนึ่งรีบกระแอมออกมา “เบาหน่อย เบาเสียงหน่อย!”

ทางด้านเฉินชางกลับลูบคางของตน ปรายตามองไปพลางกล่าวพึมพำบางอย่าง

หัวหน้าเถาคนนี้เรียนรู้เร็วจริงๆ!

ถึงจะ…ยังมีข้อบกพร่องอยู่บ้าง แต่ก็ปรับปรุงและพัฒนาให้ดีขึ้นได้อยู่!

หลังจากดูมาพักหนึ่ง เฉินชางก็ตัดสินการผ่าตัดทั้งหมดได้แล้ว!

การผ่าตัดเยื่อหุ้มหัวใจอักเสบเฉียบพลันที่เกิดจากการหดรัดอย่างเคสนี้ อย่างมากก็เป็นมอนสเตอร์ชั้นสูง ไม่สิ บางทีอาจไม่ถึงระดับมอนสเตอร์ชั้นสูงด้วยซ้ำ ก็แค่มีพังผืดมากไปสักหน่อย มีภาวะบีบรัดรุนแรงเล็กน้อย ถึงอย่างไรก็ไม่เป็นปัญหา

เมื่อคิดได้ดังนี้ ความกระตือรือร้นที่จะดูการผ่าตัดของเฉินชางก็ถูกลดทอนลงไปแล้ว เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาส่งข้อความหยอกเย้ายัยหมาขี้ประจบฉินต่อไป

แต่ใช่ว่าเฉินชางจะไม่ดูเลย เขายังคงปรายตามองไปเป็นบางครั้ง ไม่ได้ดูอย่างจริงจังนัก

เก่อฮว๋ายๆ ที่อยู่ข้างๆ ตะโกนว่า ‘โอ้โห’ เป็นระยะ นี่ทำให้เฉินชางแอบว่าร้ายในใจว่า พ่อคุณแซ่โอ้ชื่อโหรึไง ถึงได้ตะโกนว่าโอ้โหๆ ทั้งวัน…พ่อคุณรู้เข้าจะไม่ตีคุณตายหรือ

แต่เมื่อเห็นการผ่าตัดของเถามี่ เฉินชางก็ต้องพูดเลยว่าหัวหน้าเถาก็คือหัวหน้าเถาจริงๆ! หากเทียบกับครั้งที่แล้ว เขาพัฒนาขึ้นไม่น้อยเลยทีเดียว

ท่าทางการบรรยายคราวที่แล้วคงไม่เสียเปล่า

อืม!

เรียกว่าเป็นเด็กมีอนาคตสอนสั่งได้หรือเปล่านะ

ดูเหมือนไม่ค่อยถูก

แต่ก็ประมาณนี้แหละ

ดูท่าทางต่อไปนี้คงต้องพูดคุยแลกเปลี่ยนกับหัวหน้าเถาให้มากสักหน่อยแล้ว ถือเป็นการส่งเสริมซึ่งกันและกัน

และแน่นอนว่า…สิ่งสำคัญที่สุดก็คือ เฉินชางแอบขโมยเรียนมาก่อนแล้ว จึงรู้สึกไม่ค่อยสบายใจนัก

เมื่อเห็นท่าทางจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวของเฉินชาง เก่อฮว๋ายก็เตือนเขาจากใจว่า “เสี่ยวเฉิน อย่าเอาแต่เล่นมือถือสิครับ มือถือจะมีอะไรน่าดูกว่าการผ่าตัด!”

เพื่อนร่วมงานที่จบการศึกษาระดับปริญญาเอกก็พยักหน้า “ใช่แล้ว มือถือจะน่าสนใจกว่าการผ่าตัดได้ยังไง!”

เฉินชางชะงัก ไม่รู้ว่าควรพูดอย่างไรดี

หมอดีกรีปริญญาเอกอีกคนหนึ่งกล่าวเสริมว่า “ใช่แล้ว จุดประสงค์ในการใช้มือถือของผมก็เพื่อหาดูการผ่าตัดที่ดียิ่งขึ้นนั่นแหละ!”

เฉินชางไม่สนใจ นั่นเพราะพวกคุณไม่มีแฟนสาวน่าสนใจแบบผมน่ะสิ!

เหอะ!

ตอนนี้เศรษฐินีฉินส่งซองแดงมาให้ซองหนึ่งพร้อมกับแนบคำพูดมาด้วยว่า “เอาละ แสดงผลงานได้ดี ไปเลย เปิ่นกง[1]ต้องไปผ่าตัดแล้ว ค่าอาหารของเดือนนี้ เปิ่นกงส่งไปให้แล้ว!”

เฉินชางกดเปิดซองแดงด้วยความเปรมปรีดิ์ ได้รับเงิน 0.01 หยวน!