บทที่ 40 ภารกิจต่อเนื่องที่สอง

ขณะนี้บนโต๊ะภายในห้องทำงานของแผนกฉุกเฉินมีตะกร้าผลไม้หรูหราวางอยู่หลายสิบตะกร้า! แต่ละตะกร้ามีผลไม้ราคาแพงเรียงอยู่เต็มตะกร้า ด้านในมีมังคุด องุ่นแดง สละ ทุเรียน ขนุน เชอรี่ผลใหญ่…ตะกร้าผลไม้วางเรียงเต็มโต๊ะในห้องทำงานของแผนกฉุกเฉิน!

ตอนนี้เป็นเวลาเลิกงานของเวรกลางวันพอดี แต่คนกลุ่มหนึ่งยังไม่ยอมเลิกงาน กลับพากันมาล้อมโต๊ะหยิบของในตะกร้า

เถียนเซียงหลานทอดถอนใจ “เฮ้อ…นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้กินผลไม้แพงๆ ในห้องทำงานแผนกฉุกเฉินเลยนะคะ!”

ฉางลี่น่าพยักหน้า “ใช่แล้วค่ะ แต่ก่อนฉันตัดใจซื้อทุเรียนไม่ได้ แต่ในนี้มีแต่เนื้อๆ ทั้งนั้น คงหนักหลายจินอยู่นะคะ? ต้องใช้เงินมากเลย!”

ฉินเยว่ปอกมังคุดแล้วกัดไปคำหนึ่ง “ไม่เลวๆ คิดไม่ถึงว่าพวกเราจะได้พึ่งบารมีเฉินชางด้วย”

คนกลุ่มนี้คุยกันเสียงดังจ้อกแจ้ก ล้วนกล่าวกันว่าที่ไหนมีผู้หญิงที่นั่นไม่เคยเงียบเหงา

แต่ว่า…

หวังเชียนกลับเป็นเหมือนน้ำนิ่ง เอาแต่เขียนประวัติผู้ป่วย ไม่พูดอะไรสักคำ

ฉินเยว่ถามออกมาด้วยรอยยิ้ม “พี่เชียน พี่กินผลไม้ไหมคะ? ปกติพี่ชอบกินมากไม่ใช่เหรอ?”

เหล่าเฉินก็พยักหน้ายิ้มๆ “ใช่แล้วเสี่ยวหวัง พวกเรากินไม่หมดหรอก เอากลับไปให้ภรรยาคุณบ้างเถอะ!”

หวังเชียนส่ายหน้า พูดยิ้มๆ ว่า “ไม่ต้องหรอกครับ ทุกคนกินเถอะ วันนี้ผมรู้สึกไม่ค่อยสบายท้อง”

สือน่าหัวเราะออกมา “แต่ผลไม้ของแผนกฉุกเฉินมีไม่เยอะจริงๆ สู้ซื้อจากข้างนอกก็ไม่ได้ ส่วนแผนกสูตินารีเวชนั้น…มีแต่ผลไม้ มาเถอะค่ะ? หัวหน้าอัน มากินผลไม้หน่อยเถอะค่ะ”

อันเยี่ยนจวินส่ายหน้า “ไม่ดีกว่าครับ ผมรู้สึกเย็นท้อง ขอไปกินอะไรร้อนๆ หน่อยดีกว่า”

…………

…………

[ติ๊ง! ได้รับภารกิจต่อเนื่อง คำขอร้องของจ้าวหู่ชิว

รางวัล: ค่าความรู้สึกดีของจ้าวหู่ชิว +10

โปรดสำรวจต่อไปเพื่อภารกิจเกี่ยวเนื่อง

ข้อเสนอแนะ: ตามหา NPC ที่เป็นส่วนสำคัญ]

เฉินชางส่ายหน้า NPC ที่เป็นส่วนสำคัญ?

จะเป็นใครได้ล่ะ?

ตอนนี้เฉินชางอยู่บนรถเรนจ์โรเวอร์ เอ่ยถามขึ้นว่า “ตกลงเกิดอะไรขึ้นกันแน่ครับ?”

จ้าวหู่ชิวยิ้มออกมา “หมอเสี่ยวเฉิน คราวนี้ผมอยากให้คุณช่วยจริงๆ นะครับ วันนี้ลูกสาวของหัวหน้าผมถูกกรีดขาเป็นรอย ต้องเย็บแผล หัวหน้าของผมใช้เส้นสายหาหมอที่เชี่ยวชาญการเย็บแผลมาหลายคนแล้ว แต่พวกเขาไม่รับประกันว่าแผลจะออกมาดูดี ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทางทั้งในมณฑลนอกมณฑลก็หามาหมดแล้ว แต่ก็ไม่มีใครรับประกันได้เลย”

“ผมก็เลยคิดถึงคุณขึ้นมา ผมว่าด้วยความสามารถของคุณจะต้องทำได้แน่! ผมเห็นแผลที่คุณเย็บให้จางต้าหลงแล้ว สวยจริงๆ! ผมว่าถ้าคุณลงมือต้องไม่มีปัญหาแน่”

เฉินชางส่ายหน้า “ผมก็ไม่กล้ารับประกันหรอกครับว่าจะเย็บออกมาดูดีหรือเปล่า การรักษามีความเสี่ยงและเรื่องเกินความคาดเดาอยู่ตลอด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็ไม่มีใครกล้ารับประกันหรอกครับ! ให้ผมไปดูก่อนแล้วค่อยว่ากันนะครับ”

จ้าวหู่ชิวพยักหน้า “ได้ครับได้ คุณต้องทำได้แน่!”

“ผมส่งสภาพแผลที่คุณเย็บให้จางต้าหลงไปให้ผู้เชี่ยวชาญพวกนั้นดูแล้ว หลังจากดูก็เอาแต่พูดว่าเป็นไปไม่ได้ ดูปลอมเกินไป! ฮ่าๆ…ผมรู้ว่าคุณจะต้องทำได้แน่!”

เฉินชางทอดถอนใจ ไม่พูดอะไรอีก

แต่เขาตัดสินใจกับตัวเองแล้วว่า หลังจากไปดูแล้ว ถ้าไม่มั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์จะไม่ยอมลงมือเด็ดขาด!

มิฉะนั้นถ้าเกิดปัญหาขึ้นมา ตนคงรับผิดชอบไม่ไหว

แม้ภารกิจต่อเนื่องจะมีแรงดึงดูดมาก แต่เมื่อเทียบกับอาชีพแล้ว เฉินชางยังชอบปลอดภัยไว้ก่อน

ตนเพิ่งมีระบบ ควรเติบโตไปดีๆ อย่าไปใกล้พวก “คนใหญ่คนโต” เหล่านี้มากเกินไป

มิฉะนั้นถ้าเกิดปัญหาอะไรขึ้นมา ใครก็ช่วยตนไม่ได้

ไม่ต้องพูดถึงลูกพี่ของจ้าวหู่ชิวเลย แค่จ้าวหู่ชิว เฉินชางก็ล่วงเกินไม่ได้แล้ว

รถเรนจ์โรเวอร์คันนี้ จะอย่างไรก็ต้องใช้เงินสองล้านกว่าหยวนเลยสินะ?

ยิ่งไปกว่านั้น ด้านหลังยังมีรถตามมาอีกหลายคัน แม้จะไม่แพงแต่ก็ไม่ได้ถูก

อันหยางไม่ใหญ่ แต่ยังต้องขับรถไปกว่าครึ่งชั่วโมงจึงจะถึงเป้าหมาย