บทที่ 403 นี่คุณมา...จ้องจับผิดจริงๆ หรือ

บทที่ 403 นี่คุณมา…จ้องจับผิดจริงๆ หรือ

ภายในห้องผ่าตัด เฉินชางต้องออกแบบให้ลูกค้าอีกครั้งหนึ่งก่อนผ่าตัด แม้ก่อนหน้านี้จะออกแบบไปแล้วครั้งหนึ่ง แต่ก่อนผ่าตัดยังต้องเตรียมพร้อมให้ดี

เบื้องหลังเฉินชางมีคนใหญ่คนโตยืนอยู่สี่คน ไม่ใช่สิ ควรบอกว่ามีคนใหญ่คนโตสามคนและจางจื้อซินอีกคนหนึ่ง

จางจื้อซินยืนมองด้วยอารมณ์หวาดระแวงระคนเคร่งเครียด

แต่เมื่อมองเฉินชางแล้วพบว่าเขามีใบหน้าสงบนิ่ง ท่าทางเคร่งขรึม ดูไม่เครียดเลยแม้แต่น้อย นี่ทำให้จางจื้อซินอดตำหนิตนเองไม่ได้

ช่างไม่มีมาดเลยจริงๆ!

สู้เฉินชางไม่ได้เลยด้วยซ้ำ!

แววตาของเฉินชางเต็มไปด้วยความครุ่นคิดว่าจะเติมซิลิโคนอย่างไร หลังเติมแล้วจะอยู่ในตําแหน่งใด โครงสร้างโดยรวมจะเป็นแบบไหน จะใช้วิธีการอะไร….เป็นต้น และต้องคิดด้วยว่าร่างกายผู้ป่วยจะเปลี่ยนแปลงไปในทางไหน

ที่เฉินชางต้องพิจารณาเช่นนี้ เพราะผู้ป่วยเป็นนักเต้น พวกเธอเต้นเป็นอาชีพ ดังนั้นจึงต้องใส่ใจปัญหาหลายด้าน

กงไต้เจินอ่านข้อมูลคนไข้จบก็อดพึมพำออกมาไม่ได้ ผ่าตัดเสริมหน้าอกให้นักเต้นเช่นนี้เธอก็เคยทำ เพียงแต่…ภายหลังผู้ป่วยมักมาเอาออก

แต่นักเต้นอายุน้อยที่อยู่ในวัยยอดเยี่ยมที่สุดของอาชีพเช่นนี้ เธอเพิ่งเคยพบเป็นครั้งแรก

ทำแล้วจะดีหรือ

กงไต้เจินถามตัวเอง

ถ้าเป็นตนจะทำได้หรือไม่

เรื่องนี้เธอก็ไม่กล้ารับประกัน

ทางด้านฉินเสียงและหยางเทาก็มีสีหน้ามึนงง เสริมหน้าอกให้นักเต้นเช่นนี้…จะไร้สาระเกินไปหรือเปล่า เฉินชางคนนี้ก็กล้าหาญดีจริงๆ!

พวกเขาไม่รู้เลยว่าผู้เข้ารับการผ่าตัดทุกเคสในวันนี้เป็นนักเต้นทั้งหมด

หลังจากใช้เวลาออกแบบและวางแผนไปราวสามสิบกว่านาที ไม่นานการผ่าตัดก็เริ่มต้น

วิสัญญีแพทย์รมยาเริ่มต้นการผ่าตัด

เฉินชางยังคงใช้การกรีดเปิดบริเวณใต้รักแร้เช่นเดิม โดยเริ่มลากเส้นบนผิวบริเวณใต้รักแร้อย่างคล่องแคล่วและเชี่ยวชาญ จากนั้นจึงเริ่มกรีดมีดไปตามรอย เขาผ่าเปิดแผลประมาณสองถึงสามเซนติเมตรเท่านั้น มีเลือดออกน้อยมาก

กงไต้เจินคิดว่านี่เป็นการผ่าเปิดที่ยอดเยี่ยมทีเดียว

ขณะนั้นเฉินชางก็เริ่มแยกผิวหนังและเส้นเอ็นออกจากกันแล้ว

เฉินชางหยิบแหนบคีบเนื้อเยื่อขึ้นมาสอดไปในแผลทีละน้อยจนลึก ทันใดนั้นกงไต้เจินและฉินเสียงก็ต้องสบตากัน!

ทั้งสองตะลึงพรึงเพริด!

ไม่ใช้การส่องกล้องหรือ

ปัจจุบัน การผ่าตัดเสริมหน้าอกส่วนใหญ่จะใช้การส่องกล้อง เนื่องจากสะดวกกับการเติมซิลิโคนเข้าไปมากกว่า และทำให้ซิลิโคนที่ฉีดเข้าไปอยู่ตัวและแม่นยำมากกว่าการใช้ตามอง!

แต่เฉินชางกลับไม่ได้ใช้การส่องกล้อง!

จางจื้อซินเคยชินไปนานแล้ว เขาช่วยเฉินชางลอกชั้นเนื้อใต้ผิวหนังเข้าไปด้านในจนไปถึงชั้นกล้ามเนื้อส่วนนอก

นี่เป็นงานง่ายๆ ไม่ซับซ้อน!

ส่วนที่ยากที่สุดในการผ่าตัดเสริมหน้าอกก็คือการฉีดซิลิโคนและทำให้มันอยู่ตัว และทำให้เป็นรูปเป็นร่างตามที่ต้องการ เนื่องจากตอนผ่าตัด ผู้ป่วยอยู่ในสภาพนอนหงาย!

หากคุณต้องการผลลัพธ์ดีๆ เช่นนั้นจะต้องทำงานโดยวางแผนล่วงหน้า สำหรับคนธรรมดาอาจคิดว่าทำออกมาสูง หรือต่ำไปเล็กน้อยคงไม่เป็นไร ขอเพียงขนาดเหมาะสมก็พอแล้ว

แต่เป็นเช่นนั้นจริงๆ หรือ

แน่นอนว่าไม่ใช่

เฉินชางหยิบจับอุปกรณ์ขึ้นมาลอกกล้ามเนื้อและเส้นประสาทออกจากกันอย่างเชี่ยวชาญ หาช่องว่างระหว่างกล้ามเนื้อหน้าอก จากนั้นจึงแยกออกจากกันอย่างหมดจด! เขาทำราวกับนี่เป็นงานง่ายๆ สบายๆ โดยไม่ต้องพึ่งกล้อง และไม่ส่งผลกระทบใดๆ ต่อตนเองแม้แต่น้อย

เห็นเช่นนี้ กงไต้เจินก็รู้สึกนับถือ ต้องผ่าตัดมามากเท่าไหร่กันนะถึงจะฝึกฝีมือถึงขั้นนี้ได้

เฉินชางคิดกับตัวเองว่า ดูเหมือนเขาจะเข้าใจโครงสร้างหน้าอกมากกว่าส่วนอื่นอีกนะเนี่ย

มีแต่พระเจ้าเท่านั้นที่ทราบว่าเขาผ่าตัดมามากแค่ไหน

ยามเห็นเส้นใยกล้ามเนื้อทุกเส้น เฉินชางก็รู้สึกราวกับเห็นญาติมิตรของตน กระทั่งอยากส่งเสียงทักทายเลยทีเดียว

จางจื้อซินส่งซิลิโคนไปให้ เฉินชางรับมา ใช้สองนิ้วคีบให้มั่น จากนั้นจึงใส่เข้าไปตามแผลกรีด ยัดไปตามช่องว่างระหว่างกล้ามเนื้อหน้าอกที่ลอกเอาไว้ดีแล้ว จากนั้นจึงปล่อยมือ!

ชั่วขณะนั้นเองจู่ๆ เฉินชางก็รู้สึกว่าเขาเชี่ยวชาญกว่าตอนแรกเสียอีก!

บางทีอาจเกี่ยวข้องกับค่าความคล่องแคล่วสินะ

ช่วงแรกๆ ที่เขาผ่าตัดเสริมหน้าอก ยังไม่มีถุงมือจากระบบและไม่ได้ใช้ไอเทมเสริมความแข็งแกร่งให้นิ้วมือจึงเงอะงะไปบ้าง ดังนั้นตอนยัดซิลิโคนเข้าไปจะต้องคอยใช้นิ้วปรับขนาดและรูปร่างของซิลิโคนอยู่ตลอดเวลา เป็นงานที่ต้องใช้ประสบการณ์และเทคนิคมากเลยทีเดียว!

เฉินชางใช้สัญชาตญาณในการทำงานทั้งหมด ดวงตาจับจ้องอยู่ภายนอก ปรับรูปร่างไปตามสัญชาตญาณ ทำตามความรู้สึก

เวลาผ่านไปทุกวินาที

ดวงตาสามคู่จับจ้องการผ่าตัดของเฉินชาง แต่ว่า…พวกเขามองไม่เห็นภายในแม้แต่น้อยเพราะไม่ได้ใช้การส่องกล้อง แต่ยังรับรู้ได้ว่าเฉินชางกำลังใช้นิ้วมือปรับเปลี่ยนรูปร่างซิลิโคน จากนั้นก็ปรับพังผืดและกล้ามเนื้อในตอนที่ยังไม่ได้ดึงแหนบคีบเนื้อเยื่อออกมา

ฉินเสียงรู้สึกอับอายเล็กน้อย

นี่เป็นการทำงานแบบตาบอดหรือ

ภาพที่เห็นต่อไป ทำให้พวกเขาถึงกับตาค้าง

เฉินชางปรับแต่งหน้าอกไม่หยุด ทุกครั้งทุกขั้นตอนที่ผ่านไปทีละขั้น รวมแล้วไม่ต่ำกว่าสิบครั้ง

การปรับแต่งทุกครั้ง ทำให้พวกเขาเห็นถึงความเป็นธรรมชาติมากขึ้น

การเปลี่ยนแปลงทุกครั้ง ทำให้พวกเขารู้สึกถึงความโดดเด่นไม่เหมือนใคร

สัดสวนได้รูป!

ความสูงเหมาะสม!

ขนาดเหมาะสม!

……

ทุกรายละเอียด เฉินชางจะใช้สัญชาตญาณปรับแต่งตัวอย่างช่ำชอง

ชั่วขณะนี้ กงไต้เจินผู้เป็นคนใหญ่คนโตในสมาคมศัลยแพทย์ความงามพลันเข้าใจทันทีว่าเหตุใดจึงรู้สึกเหมือนเห็นผลิตภัณฑ์ที่น่าทึ่ง!

เป็นเพราะท่วงท่า!

เป็นเพราะรายละเอียด!