บทที่ 409 ผู้อำนวยการฉินจะมีความสุข!

บทที่ 409 ผู้อำนวยการฉินจะมีความสุข!

เมื่อฟังเฉินชางพูดจบ กระทั่งฉินเสี้ยวหยวนก็ยังสับสน อดถามไม่ได้ว่า “เสี่ยวเฉิน คุณเรียนด้านศัลยกรรมความงามมานานแค่ไหนแล้วครับ”

เฉินชางทอดถอนใจออกมา

เฮ้อ มีผู้อำนวยการอยู่ในครอบครัวช่างยากลำบากจริงๆ

จะคิดว่าผมเกเรไปทำอาชีพอื่นหรือเปล่า

จะรังเกียจที่ผมทำหลายอาชีพหรือเปล่า

แต่นี่คือพ่อตาในอนาคตของตน คิดถึงตรงนี้เฉินชางก็อดถอนใจไม่ได้ จากนั้นจึงฝืนทำหน้าหนากล่าวไปว่า “ก็สักระยะแล้วครับ…เรียนรู้กับอาจารย์จางจื้อซินน่ะครับ สองเดือนที่ผ่านมาถ้ามีเวลาช่วงวันเสาร์ผมจะไปช่วยที่คลินิก ได้เรียนรู้อะไรมาไม่น้อยเลยครับ”

เมื่อเขากล่าวออกมาเช่นนี้ ไม่ใช่แค่ฉินเสี้ยวหยวนเท่านั้น กระทั่งฉินเยว่และจี้หรูอวิ๋นก็ยังแอบบ่นในใจ!

คุณเพิ่งฝึกมาสองเดือนก็กล้าลงมีดบนร่างกายฉันแล้วหรือ!

เฉินชาง คุณจะใจกล้าไปถึงไหนกัน!

กระทั่งฉินเสี้ยวหยวนก็ยังตกตะลึงจนตาค้าง กลอกตาใส่ไปรอบหนึ่ง ไอ้หนุ่มนี่ช่างไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำเลยจริงๆ

แม้จะกล่าวกันว่าเทคนิคพวกนี้เอามาฝึกฝนกับคนในครอบครัวได้ แต่…แบบนี้จะเป็นกันเองเกินไปหรือเปล่า

ยังไม่ทันได้แต่งงาน ยังไม่ทันเปลี่ยนคำเรียกด้วยซ้ำ คำว่าแม่ก็ไม่เห็นจะหลุดออกมาสักคำ! แต่นี่เตรียมลงมีดบนร่างกายภรรยาเขาแล้ว ต่อไปจะไหวเหรอ

คิดถึงตรงนี้ เหล่าฉินก็ชาวาบไปถึงหนังศีรษะ!

ส่วนฉินเยว่ก็เหงื่อไหลท่วมหัว มองคนเป็นแม่อย่างระมัดระวัง กลัวว่าความแปรปรวนตามวัยจะทำให้อีกฝ่ายระเบิดอารมณ์ออกมา

แต่จี้หรูอวิ๋นกลับนิ่งมาก ดังนั้นฉินเยว่จึงผ่อนคลายไปได้บ้าง

ทุกคนอดทอดถอนใจออกมาไม่ได้

เฉินชางเห็นดังนั้นก็รู้สึกกระอักกระอ่วนขึ้นมาโดยพลัน แต่ตอนนี้เขายังอธิบายไม่ได้!

จะพูดว่าตนมีพรสวรรค์เหนือคนธรรมดาก็คงไม่ได้ใช่ไหมล่ะ

จะให้พูดว่าอาทิตย์แรกก็เก่งเหนือจางจื้อซิน อาทิตย์ที่สองก็คว่ำหยางเทาได้ อาทิตย์ที่สามดวลเดี่ยวกับฉินเสียงจนอีกฝ่ายแพ้ไม่เป็นท่า อาทิตย์ที่สี่ก็เริ่มโดดเด่นในอันหยาง เช่นนี้น่ะหรือ

แบบนี้ไม่พูดดีกว่า!

ฉินเยว่ยิ้มแล้วกล่าวต่อไปว่า “แม่คะ ความหมายของเฉินชางก็คือ เขาช่วยแม่ติดต่อศัลยแพทย์ความงามเก่งๆ ได้ค่ะ ยังไงซะเขาก็ไปมาหาสู่กันบ่อยๆ ค่อนข้างคุ้นเคยกันอยู่”

เฉินชางรีบพยักหน้า “ใช่ครับๆ คุณน้า ผมช่วยติดต่อศัลยแพทย์ความงามให้คุณได้นะครับ”

ฉินเสี้ยวหยวนกระแอมออกมา ฉินเสี้ยวหยวนและจี้หรูอวิ๋นเป็นคนใหญ่คนโตในวงการแพทย์ของเมืองอันหยาง จี้หรูอวิ๋นทำงานด้านประกันสังคม รู้จักกับโรงพยาบาลทุกแห่งในเมือง ส่วนฉินเสี้ยวหยวนก็เป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาล คนอื่นอยากรู้จักเขาจนแทบอดทนไม่ไหวแล้ว

แต่เสี่ยวเฉินเจตนาดี ดังนั้นฉินเสี้ยวหยวนและจี้หรูอวิ๋นจึงยิ้มตอบ

จี้หรูอวิ๋นพูดยิ้มๆ ว่า “เสี่ยวเฉิน ฉันไม่ค่อยรู้เรื่องลบเลือนริ้วรอยเท่าไหร่ อธิบายให้ฟังได้หรือเปล่า”

เฉินชางพยักหน้า “คุณน้าครับ ปัจจุบันนี้มีวิธีการลบเลือนริ้วรอยมากมาย แต่วิธีที่ให้ผลยาวนานและมีผลข้างเคียงน้อยก็คือวิธีการผ่าตัดลบเลือนริ้วรอยแบบ SMAS ซึ่งเป็นที่ยอมรับในปัจจุบันมาก ยิ่งไปกว่านั้น การผ่าตัดชนิดนี้ยังคงผลลัพธ์ได้นาน อาจคงผลลัพธ์ได้หกถึงสิบปี…”

เฉินชางอธิบายจบ จี้หรูอวิ๋นก็ประทับใจมากทีเดียว ถ้ามีเวลาเธอจะลองไปศึกษาดูสักหน่อย

ทันใดนั้นฉินเสี้ยวหยวนก็คิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ “จริงสิ ผมจำได้ว่าฉินเสียงของโรงพยาบาลตงต้าก็ทำคลินิกศัลยกรรมเหมือนกัน เคยเจอกันหลายครั้งแล้วแต่ไม่ค่อยสนิทกันเท่าไหร่ ถ้ามีเวลาพวกเราลองไปถามเขาดูก็ได้”

จี้หรูอวิ๋นพยักหน้า หากเป็นโรงพยาบาลรัฐทั่วไป โดยปกติจะอำนวยความสะดวกให้จี้หรูอวิ๋นอย่างดีเพราะเธอทำงานด้านประกันสังคม ใครบ้างไม่อยากคบหากับเธอ

หากพูดให้ฟังดูแย่สักหน่อยก็คือ ตอนนี้มาตรฐานประกันสังคมค่อนข้างเข้มงวด ฝ่ายประกันสังคมที่มาตรวจสอบประวัติผู้ป่วยก็ทำตามกฎระเบียบเคร่งครัด ต้องตรวจสอบกันอยู่หลายรอบกว่าจะรู้ผล ดังนั้นโรงพยาบาลจะมีเรื่องกับใครก็ได้ แต่ไม่ใช่กับฝ่ายประกันสังคม!

หากรู้จักคนที่ทำงานอยู่ในฝ่ายประกันสังคมก็จะลดความยุ่งยากไปได้ไม่น้อย!