ตอนที่ 429
บทที่ 430 อาจารย์เมิ่ง ทำไมคุณโง่แบบนี้!
October 22, 2026
บทที่ 430 อาจารย์เมิ่ง ทำไมคุณโง่แบบนี้!
เมิ่งซีเห็นเฉินชางไม่พูดอะไร หัวใจพลันเต้นตึกตัก!
หรือเฉินชางคิดว่าตนสอนอะไรไม่ได้เลย
จะรังแกกันเกินไปแล้ว!
ดูถูกกันเกินไปแล้ว!
คิดถึงตรงนี้ เมิ่งซีก็รู้สึกเหมือนเลือดลมตีกลับ รู้สึกเหมือนเสื้อผ้ารัดแน่นยิ่งขึ้น!
เธอคิดว่าเธอควรแสดงฝีมือให้เฉินชางเห็นสักหน่อย ให้เขารู้ถึงฝีมือที่แท้จริงของเธอบ้าง
เมื่อเห็นท่าทางของหัวหน้าเมิ่งในตอนนี้ เก่อฮว๋ายที่อยู่ข้างๆ พลันหน้าเปลี่ยนสี เขาที่โสดมาสามสิบสามปีรู้สึกรับไม่ได้จริงๆ ต้องทราบว่าหัวหน้าเมิ่งเป็นเหมือนเทพธิดาในใจของเก่อฮว๋ายมาตลอด…
ส่วนหมอดีกรีปริญญาเอกอีกสองคนเห็นดังนั้นก็รู้สึกว่าการทำโอทีนี่มันดีจริงๆ!
ตอนนี้พวกเขาเข้าใจแล้วว่าทำไมเก่อฮว๋ายถึงทำโอทีทุกวัน!
การทำโอทีมันหอมหวานแบบนี้เอง!
การทำโอทีก็มีสวัสดิการแบบนี้ด้วย!
ต่อไปจะต้องทำโอทีให้มาก ทำโอทีให้ดี!
จะให้เก่อฮว๋ายยึดอาหารตาไว้คนเดียวไม่ได้
…………
อันที่จริงตอนนี้เฉินชางกำลังพิจารณาอย่างจริงจัง สาเหตุหลักที่เขาลงทะเบียนกับเมิ่งซีเพราะอาชีพลับ สาเหตุรองเป็นเพราะความสามารถในการวิจัยของเมิ่งซี ซึ่งถือเป็นความสามารถเฉพาะตัวบุคคลที่หาได้ยากในมณฑลตงหยาง
แต่…ตนวางแผนการเรียนปริญญาโทไว้อย่างไรกันแน่
ควรจะพูดอย่างไรดี
เฉินชางคิดแล้วก็ตอบว่า “อาจารย์เมิ่ง เรื่องแผนการเรียนปริญญาโทของผม ผมคิดว่ามีหลักสำคัญมีอยู่สองอย่าง อย่างแรกก็คือความสามารถในด้านงานคลินิก อีกอย่างหนึ่งก็คือความสามารถในการวิจัย ความสามารถในการวิจัยของคุณเป็นที่ประจักษ์ชัดแล้ว
คุณเป็นเพียงคนเดียวในมณฑลตงหยางที่ได้รับการเผยแพร่วิทยานิพนธ์กับวารสาร The Lancet ผมคิดว่าถ้าติดตามคุณคงได้เรียนรู้อะไรมากมาย ยิ่งไปกว่านั้น หากพูดถึงเรื่องความสามารถทางด้านงานคลินิก ผมเพิ่งเข้ามาได้ไม่นาน ยังมีอะไรต้องเรียนรู้จากอาจารย์เมิ่งอีกมาก…”
“แต่ผมคิดอยู่เสมอว่าอาจารย์เป็นผู้นำทาง ส่วนการเดินทางอยู่ที่ตัวคน ขอเพียงติดตามอาจารย์เมิ่งให้ดี ตั้งใจเรียนรู้และสังเกตให้มาก จะได้เรียนรู้อะไรมากมายแน่นอน!”
……
เมื่อเมิ่งซีได้ยินคำพูดของเฉินชาง ได้เห็นสายตาจริงใจของเขา เธอพลันสัมผัสได้ว่านี่เป็นคำพูดที่เขากลั่นออกมาจากหัวใจ
จะต้องเป็นความจริงแน่นอน!
ไม่เลว ดูแล้วเฉินชางสายตากว้างไกลจริงๆ!
[ติ๊ง! ค่าความรู้สึกดี +5!]
เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ เฉินชางก็ชะงักไป
เฉินชางคิดว่าเวลาที่ตนใช้ไปกับไป๋ตู้ในช่วงนี้ไม่เสียเปล่าเลยสักนิด เพราะทำให้เขาพบเรื่องลึกลับบางอย่าง นั่นก็คือ ผู้หญิงชอบให้ชม ไม่ว่าจะอายุเท่าไร ขอเพียงชมให้ดี ทุกอย่างก็จะดีเอง!
ในตอนนี้ เก่อฮว๋ายเห็นแววตาของทั้งคู่ก็ยิ่งรู้สึกเหมือนมีอะไรไม่ถูกต้อง สองคนนั้นมองกันและกันด้วยสายตาเหมือนแฝงความนัย มีประกายวิบวับคล้ายสื่อถึงกัน ทันใดนั้น หัวใจของเขาก็เกิดหวาดระแวง!
พริบตานั้น เก่อฮว๋ายก็เกิดหึงหวงขึ้นมา คิดขัดทั้งสองคน จึงพูดขึ้นอย่างเร่งร้อนว่า “หัวหน้าเมิ่ง เตรียมห้องผ่าตัดเสร็จแล้วครับ พวกเรา…เตรียมผ่าตัดกันเถอะ”
เมิ่งซีพยักหน้าเล็กน้อย “อ้อ เสร็จแล้วเหรอคะ เร็วขนาดนี้เชียว”
เก่อฮว๋ายหัวเราะเสียงเย็น เร็วงั้นเหรอ เร็วที่ไหนกัน คุณคุยกับเฉินชางจนลืมเวลาน่ะสิ!
เก่อฮว๋ายพยักหน้า “ครับ เสร็จแล้ว ทางห้องผ่าตัดเพิ่งส่งข้อความมาบอกผม”
เมิ่งซีมองเฉินชางแล้วพูดว่า “ไปกันเถอะเสี่ยวเฉิน วันนี้มีผ่าตัดเยื่อหุ้มหัวใจอักเสบแบบบีบรัดพอดี”
เก่อฮว๋ายถือประวัติผู้ป่วยกำลังจะเดินตามไป แต่จู่ๆ เมิ่งซีก็ยิ้มออกมา “งั้น หมอเก่อ วันนี้คุณเลิกงานไปพักผ่อนให้เร็วหน่อยเถอะค่ะ ช่วงนี้คุณลำบากมากแล้ว เรื่องผ่าตัดก็ให้ฉันกับเฉินชางทำกันก็พอ!”
เก่อฮว๋ายได้ยินก็ตะลึงพรึงเพริดไปทันที!
หัวหน้าเมิ่งกำลังแสดงความใส่ใจต่อเขาเหรอ
รู้ว่าเขาลำบากด้วยหรือ
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เขาก็มองเมิ่งซีด้วยความซาบซึ้งใจ แววตาอ่อนโยน กล่าวด้วยน้ำเสียงสนิทสนม “หัวหน้าเมิ่ง ไม่เป็นไรครับ ผมไม่เหนื่อย!”
เมิ่งซีได้ยินดังนั้นก็ขมวดคิ้วโดยพลัน!
ทำไมเจ้านี่ไม่ให้ความร่วมมือเลย
อีกอย่าง…วันนี้เธอจะให้เฉินชางสอนผ่าตัด ไม่ใช่เธอสอนเฉินชาง ดังนั้นจึงไม่อยากให้พวกชอบวุ่นวายเห็น