ตอนที่ 432
บทที่ 433 ยอมรับทั้งกายใจ!
October 22, 2026
บทที่ 433 ยอมรับทั้งกายใจ!
จากนั้นเครื่องวัดกราฟหัวใจก็ถูกย้ายมา เฉินชางรีบติดตั้งแต่ละจุด!
ร่างกายหมดแรง!
ระบบทางเดินอาหารผิดปกติ!
หายใจลำบาก สงสัยว่ามีปัญหาเรื่องกล้ามเนื้อในระบบทางเดินหายใจ!
ใจสั่น!
โรคเบาหวาน!
เมื่อนำปัจจัยแต่ละอย่างมารวมเข้าด้วยกัน เฉินชางก็คิดถึงอะไรบางอย่างที่น่าหวาดกลัว คิดถึงโรคที่อาจเป็นอันตรายถึงชีวิต! และยังเป็นอันตรายถึงชีวิตได้ทุกเมื่อด้วย!
ทว่ายังไม่ทันทำกราฟหัวใจ เสี่ยวหลินก็ตะโกนว่า “หมอเฉิน อัตราการเต้นของหัวใจเหลือยี่สิบครั้งแล้วค่ะ!”
เฉินชางสีหน้าเปลี่ยนไปทันที “อะโทรปีน!”
พยาบาลเล่อเล่อรีบฉีดเข้าไป! แต่เมื่อฉีดเข้าไปแล้วกลับให้ผลธรรมดา! สภาพของผู้ป่วยไม่ดีขึ้น
ตอนนี้เครื่องวัดกราฟหัวใจเริ่มพิมพ์ผลออกมาอย่างเชื่องช้า เฉินชางฉีกผลกราฟหัวใจออกมา เอามาอ่านอย่างละเอียด ทันใดนั้นสีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที
เป็นอย่างที่คิดจริงๆ ด้วย!
ผลของกราฟหัวใจรวมกับอาการทั้งหมดของผู้ป่วย ทุกสิ่งทุกอย่างอธิบายได้ชัดเจนแล้ว!
เฉินชางรู้สึกว่าตัวเองโชคดีจริงๆ ที่ไม่รีบให้น้ำเกลือ มิฉะนั้นหญิงชราคงจบสิ้นแล้ว ถึงตอนนั้นคงได้แต่เดินทางกลับสวรรค์แล้ว
พอเห็นค่ากราฟหัวใจ เฉินชางก็รู้สึกเหมือนมือตัวเองกำลังสั่น
เสี่ยวหลินพูดต่อไปว่า “หมอเฉิน อัตราการเต้นของหัวใจยังลดต่ำลงอยู่เลยค่ะ!”
ตอนนี้หญิงชรามีสีหน้าทรมาน เดิมทีเธอเป็นโรคเบาหวานมาหลายปี ทำให้ผอมมากอยู่แล้ว รวมกับมีอายุมากถึงแปดสิบปี ดังนั้นจึงเรียกได้ว่าหนังหุ้มกระดูก!
ตอนนี้ใบหน้าของเธอบิดเบี้ยวอย่างทรมาน ปากพ่นลมหายใจกระชั้นถี่ แล้วยังร้องอืออาอีกด้วย ทำให้แพทย์ฝึกงานหลายคนที่มาชมดูความสนุกอดถอยหลังไปไม่ได้!
น่ากลัวเกินไปแล้ว!
ดูเหมือนอะโทรปีนไม่มีประโยชน์อะไรเลย อัตราการเต้นของหัวใจยังอยู่ที่ยี่สิบครั้งต่อนาที
เฉินชางพิจารณา จากนั้นจึงรีบเปลี่ยนยาทันที “ไอโซพรีนาลีน[1]”
ในกล่องอุปกรณ์กู้ชีพฉุกเฉินมีอุปกรณ์อยู่ครบชุด ยาสำหรับใช้กู้ชีพมีครบครัน นางพยาบาลเล่อเล่อรีบค้นหา…
ตอนนี้เอง เฉินชางก็พูดกับเสี่ยวหลินที่อยู่ข้างๆ ว่า “เตรียมแคลเซียมคลอไรด์ 10 ml! ฉีดเข้าเส้นเลือดดำ! แล้วก็อินซูลินสิบยูนิตด้วยครับ ฉีดเข้าเส้นเลือดดำเหมือนเดิม!”
เมื่อเขาพูดออกมาเช่นนี้ พวกหมอฝึกงานที่อยู่ด้านหลังพลันตาค้าง!
ถึงกับใช้แคลเซียมคลอไรด์ในตอนนี้เชียวหรือ!
พวกเขามีสีหน้าสับสนมึนงง ไม่รู้ว่าทำไมพอเฉินชางดูกราฟหัวใจเสร็จแล้วก็รีบฉีดแคลเซียมคลอไรด์เข้าเส้นเลือดดำทันที
ผู้ป่วย…ขาดแคลเซียมหรือ
พวกเขาไม่เข้าใจ!
ความจริงสวีตงตงเองก็งุนงงเช่นกัน แต่ยังคงยืนอยู่ข้างหลัง ถือสมุดจดทุกประโยคของเฉินชางลงไป
เนื่องจากแคลเซียมคลอไรด์และอินซูลินไม่อยู่ในอุปกรณ์กู้ชีพ ดังนั้นจึงต้องให้พยาบาลไปเบิกมา
เมื่อมาถึงแล้ว เฉินชางก็มองเสี่ยวหลิน กล่าวกำชับว่า “จำไว้นะครับ! ฉีดแคลเซียมคลอไรด์ให้ช้าหน่อย 10 ml ให้เสร็จภายในห้านาที! อินซูลินก็ฉีดเข้าเส้นเลือดดำนะครับ!”
หลังจากมอบหมายงานเสร็จแล้ว เฉินชางก็ดูสัญญาณชีพ ตอนนี้อัตราการเต้นของหัวใจกลับมาที่สี่สิบห้าครั้งต่อนาทีแล้ว! คงเป็นผลจากไอโซพรีนาลีน
แต่ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาดีใจ
อาการที่ย่ำแย่ที่สุดของผู้ป่วยยังไม่ถูกกำจัด! นี่อาจเป็นอันตรายถึงชีวิต อาจทำให้หัวใจหยุดเต้นภายในพริบตา!
ขณะนี้ หลี่เป่าซานผ่านทางมาที่แผนกฉุกเฉินเข้าพอดี เมื่อรู้ว่ากำลังเกิดเคสกู้ชีพผู้ป่วยก็รีบเดินเข้ามา!
หลี่เป่าซานเห็นเสี่ยวหลินกำลังฉีดยาจึงถามเฉินชางว่า “ผู้ป่วยเป็นอะไรครับ”
ขณะนี้แพทย์ฝึกงานที่อยู่ด้านหลังทุกคนล้วนมีสีหน้ามึนงง! พวกเขาเองก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ถึงจะตามมาตั้งแต่ต้น แต่ก็…ไม่เข้าใจอะไรสักนิด!
ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
ทำไมพวกผมอ่อนแอขนาดนี้
ทำไมพอเฉินชางเห็นกราฟหัวใจแล้วก็รีบทำเรื่องพวกนี้
กระทั่งสวีตงตงก็ไม่รู้
หมอชายที่คุยกับสวีตงตงเมื่อครู่ก็ไม่มั่นใจ หรือจะไม่ใช่อิเล็กโทรไลต์ผิดปกติ
เฉินชางเห็นอัตราการเต้นของหัวใจและความดันโลหิตเริ่มฟื้นเป็นปกติก็ผ่อนคลายลงได้ในที่สุด
เขาได้ยินเสียงหลี่เป่าซานเอ่ยถามก็รีบหันไป “หัวหน้า!”
“ผู้ป่วยมีอาการโพแทสเซียมสูงและภาวะคีโตอะซิโดซิส[2]โพแทสเซียมในเลือดอาจสูงถึงแปดกว่าๆ!”
หลี่เป่าซานได้ยินค่าโพแทสเซียมในเลือด สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที
นี่มันอันตรายถึงชีวิตได้เลย
ปกติค่าโพแทสเซียมในเลือดจะอยู่ที่ 3.5 ถึง 5.5 mmol/L หากเกิน 5.5 ไปแล้วก็คือโพแทสเซียมในเลือดสูง
หลี่เป่าซานทราบว่าโพแทสเซียมสูงขนาดนี้ก็รีบถามทันที “เซรั่มอิเล็กโทรไลต์ (ระดับเกลือแร่ในเลือด) ยังไม่มาใช่ไหมครับ”