บทที่ 45 ปัญหาผ่านพ้น

เฉินชางสำรวจอุปกรณ์สีเขียวที่ได้รับมาด้วยความดีใจ นี่เป็นสิ่งที่เขาเฝ้ารอที่สุด!

[ด้ายเย็บแผล KIM: คุณภาพสีเขียว

คุณสมบัติ:

1. ความเหนียว +1

2. ต้านทานการติดเชื้อ +1 หลังจากสวมใส่ เมื่อคุณใช้ด้ายเย็บแผลจะได้รับคุณสมบัติของอุปกรณ์]

เฉินชางยินดียิ่ง!

เรื่องความเหนียวเขาเข้าใจดี!

ความเหนียวก็คือทำให้ด้ายเหนียวยิ่งขึ้นและไม่ขาดง่าย คุณสมบัตินี้สำคัญต่อด้ายเย็บแผลมาก แต่ที่สำคัญที่สุดก็คือลักษณะการใช้งานของด้าย เช่นด้ายเย็บกล้ามเนื้อ ด้ายชนิดนี้ต้องการความเหนียวค่อนข้างมาก เป็นส่วนที่ยากที่สุดในการเย็บกล้ามเนื้อในปัจจุบัน ดังนั้นจึงใช้ลวดเย็บแผลแทน ซึ่งลวดเหล็กย่อมใช้งานไม่ดีเท่าการใช้ด้าย และทำให้กล้ามเนื้อบาดเจ็บได้ง่าย ทำให้เกิดปัญหาต่อเนื่องเรื่องพังผืด!

ดังนั้นแค่ความเหนียวบวกหนึ่งก็สุดยอดมากแล้ว!

อย่างที่สองก็เช่นเดียวกัน ต้านทานการติดเชื้อ ความหมายตามตัวอักษร แค่มองก็รู้สึกถึงอำนาจแล้ว! สิ่งที่ต้องกังวลหลังเย็บแผลก็คือการติดเชื้อ เมื่อมีคุณสมบัติต้านทานการติดเชื้อจะทำให้อัตราการติดเชื้อลดลง เป็นตัวเลือกที่ไม่เลวจริงๆ

รางวัลสุดท้ายคือรายละเอียดคำใบ้ถึงภารกิจสุดท้าย!

เฉินชางมองไปที่เจิ้งกั๋วถานอย่างคาดหวัง แต่ว่า…มองอยู่ครึ่งค่อนวันแล้ว บนศีรษะของอีกฝ่ายก็ยังไม่ปรากฏเครื่องหมายคำถาม

นี่มันเกิดอะไรขึ้น?

เขาจึงดูคำใบ้อีกครั้ง บอกให้คุยกับเจิ้งกั๋วถานเป็นการส่วนตัวหรือ?

นี่คือเงื่อนไขที่จะเกิดภารกิจหรือ?

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เฉินชางก็คิดว่าอีกครู่จะลองดูสักหน่อย

ตอนนี้เจิ้งกั๋วถานดีใจมาก รีบพูดขึ้นว่า “ทุกคนรออยู่ที่ห้องโถงสักครู่นะครับ เดี๋ยวผมจะให้พ่อครัวทำอาหารให้ กินกันก่อนค่อยกลับนะครับ ลำบากทุกคนแล้ว”

เมื่อทุกคนออกไป เจิ้งกั๋วถานก็ก้มหน้าลงมองสวีรั่วหยุน “ที่รัก เป็นเด็กดีนะครับ ไม่ร้องนะ ผมรับประกันว่าจะมอบคำอธิบายให้คุณแน่!”

……

……

เมื่อเห็นทุกคนเดินออกมาด้วยเสียงหัวเราะยินดี คนที่อยู่ในห้องก็อดชะงักไม่ได้!

โดยเฉพาะอันจิ้ง!

เธอถูมือจนร้อนเตรียมเดินเข้าไป แต่คุณกลับออกมาพูดกับฉันแบบนี้หรือ?

จะเกินไปหรือเปล่า?

เมื่อคิดถึงตรงนี้อันจิ้งก็รู้สึกเหลือเชื่อ

การเย็บแผลประสบความสำเร็จหรือ?

จะเป็นไปได้อย่างไร?

เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!

แต่เธอไม่กล้าเข้าไปดู ที่นี่ไม่ใช่บ้านเธอ ที่นี่คือบ้านของผู้นำด้านอสังหาริมทรัพย์ ยิ่งไปกว่านั้นด้านในก็ไม่ใช่ผู้ป่วยธรรมดา แต่เป็นดารามีชื่อเสียงอย่างสวีรั่วหยุน ต่อให้คุณมีโทสะแค่ไหนก็ต้องกลืนกลับไป

เดิมทีอันจิ้งคิดว่าเรื่องนี้จะมอบโอกาสให้ตน!

หากตนได้รับคำชื่นชมจากเถ้าแก่เจิ้ง หรือทำให้เขาและสวีรั่วหยุนทั้งคู่พอใจ จะเป็นการสร้างน้ำใจครั้งใหญ่

ถึงขั้นที่ว่าหากสถาบันศัลยกรรมแอนนี่ของเธอต้องการพัฒนาธุรกิจให้ใหญ่โตก็ไม่ใช่ปัญหาแม้แต่น้อย!

นี่นับเป็นเรื่องใหญ่สำหรับสถาบันศัลยกรรมแอนนี่ แต่สำหรับเจิ้งกั๋วถานไม่นับเป็นอะไรได้

เมื่อถึงตอนนั้นค่อยขอให้สวีรั่วหยุนเป็นพรีเซ็นเตอร์ เวลาผ่านไป ไม่แน่ว่าสถาบันศัลยกรรมแอนนี่อาจจะขยายสาขาจากมณฑลตงหยางไปทั่วประเทศก็เป็นได้

ยิ่งคิด เธอก็ยิ่งไม่พอใจ เมื่อเห็นหยางเทาเดินออกมา อันจิ้งจึงเดินไปหา

“คุณหยาง ตกลงเป็นยังไงกันแน่คะ?” อันจิ้งถามเสียงเบา