บทที่ 451 ภารกิจสำเร็จแล้วหรือ

บทที่ 451 ภารกิจสำเร็จแล้วหรือ

โจวหงกวงไม่พอใจมาก! ถึงเขาจะประทับใจเฉินชาง แต่วิธีการเช่นนี้ ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจ

เฉินชางไม่ได้ขึ้นปราศรัยแม้แต่ประโยคเดียว แต่กลับได้คะแนนเต็มอย่างอธิบายไม่ได้ หากคิดจะประคับประคองใครสักคนต้องทำกันแบบนี้หรือ นี่เรียกว่าใช้ตำแหน่งหน้าที่ในทางที่ผิด

คิดแล้วโจวหงกวงก็มองเฉียนเลี่ยงด้วยสีหน้ามืดครึ้ม กล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมว่า “นี่มันเรื่องอะไรกันครับ”

เฉียนเลี่ยงชะงักไป ดูท่าทางโจวหงกวงคงไม่ทราบสถานการณ์ จึงได้มีปฏิกิริยาเช่นนี้!

เฉียนเลี่ยงรีบส่งมือถือไปให้เขา “หัวหน้าโจว ดูนี่ก่อนครับ นี่เป็นเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นวันนี้ครับ”

โจวหงกวงมองดูโทรศัพท์มือถือด้วยความสงสัย แต่เมื่อเห็นเนื้อหาด้านในก็รีบรับมาอ่าน

อ่านแล้วโจวหงกวงก็ชะงักไปโดยพลัน!

ใช้เวลาไม่ถึงสองนาทีโจวหงกวงก็อ่านจบ ทว่าเขากลับเงียบไปถึงสองนาที

เขาไม่แปลกใจแล้วที่เฉินชางไม่มาร่วมงานและไม่ยอมรับโทรศัพท์ อยู่หน้าเตียงผ่าตัดและผู้บาดเจ็บเช่นนั้นก็เหมือนอยู่ในสงครามแห่งความเป็นความตาย จะให้เขามีเวลารับโทรศัพท์หรือ คิดจะเอาชีวิตผู้บาดเจ็บหรือไง

คิดแล้วโจวหงกวงก็สูดหายใจลึก

สังคมปัจจุบันของพวกเราต้องการหมอดีๆ เช่นนี้ เอาชื่อเสียงผลประโยชน์ส่วนตนไว้ด้านหลัง เอาชีวิตผู้ป่วยไว้เบื้องหน้า นี่จึงจะเป็นลักษณะและความรับผิดชอบที่คนเป็นหมอสมควรมี

มิน่าล่ะถึงได้คะแนนเต็ม!

เมื่อเห็นทุกคนในงานพากันลงคะแนนให้เฉินชาง โจวหงกวงก็อดสูดหายใจไม่ได้

ดูท่าทางทุกคนคงยอมรับเฉินชางแล้วสินะ!

คณะกรรมการมีไม่น้อย หากมีเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคนจะเป็นอะไรไป!

คิดแล้วโจวหงกวงก็ส่งมือถือคืนให้เฉียนเลี่ยงแล้วพูดว่า “หัวหน้าเฉียน ผมมีข้อเสนอ!”

เฉียนเลี่ยงชะงักไป “หัวหน้าโจวพูดมาเลยครับ”

โจวหงกวงกดเสียงต่ำ กระซิบกับเฉียนเลี่ยงว่า “เพิ่มตำแหน่งคณะกรรมการอีกหนึ่งตำแหน่งเถอะครับ ให้กรรมการบริหารโหวตกันที่งานเลย ยังไงซะตำแหน่งคณะกรรมการก็เป็นแค่ตำแหน่งลอยๆ ไม่ควรให้เรื่องนี้มีผลกระทบกับความกระตือรือร้นของทุกคนนะครับ”

ดวงตาเฉียนเลี่ยงเปล่งประกาย มองโจวหงกวงแล้วพูดว่า “หัวหน้าโจวคิดเหมือนผมเลยครับ!”

โจวหงกวงอดยิ้มไม่ได้

เฉียนเลี่ยงพยักหน้า

……

……

ในตอนที่ฉินเยว่เห็นเฉินชางได้คะแนนเต็ม ในใจพลันบังเกิดความรู้สึกเต็มตื้นและภาคภูมิใจ

เธอภูมิใจ!

เธอเลื่อมใสในตัวเฉินชางอย่างถึงที่สุด

เมื่อจางโหย่วฝูเห็นผลคะแนนก็เตรียมให้ฉินเยว่ผู้เป็นพิธีกรประกาศผล แต่ทันใดนั้นเอง จู่ๆ เฉียนเลี่ยงก็สะกิดแขนจางโหย่วฝู ส่งสัญญาณว่ามีเรื่องจะพูดด้วย

จางโหย่วฝูชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นจึงพยักหน้ารับ

เฉียนเลี่ยงยืดตัวขึ้นเดินไปด้านหน้าเวที ยกไมโครโฟนขึ้นพูดว่า “ผมเชื่อว่าการที่เฉินชางได้คะแนนเต็มเป็นเพราะทุกคนเห็นข่าวแล้วสินะครับ! นี่คือความภาคภูมิใจของบุคลากรทางการแพทย์อย่างพวกเรา! เป็นแบบอย่างของผู้ทำงานด้านการแพทย์ คนแบบนี้ควรได้รับความชื่นชมแล้ว!”

“แต่พวกเราทุกคนที่อยู่ ณ ที่นี้ล้วนโดดเด่นยอดเยี่ยม การงานของพวกคุณ ผลงานของพวกคุณ ล้วนควรค่าต่อการตระหนักถึงเช่นกัน”

“ดังนั้นผมและหัวหน้าโจวซึ่งเป็นรองประธานสมาคมศัลยกรรมตับและถุงน้ำดีแห่งประเทศจีนจึงตัดสินใจร่วมกันแล้วว่าจะเพิ่มตำแหน่งคณะกรรมการขึ้นอีกตำแหน่งหนึ่ง”

“เฉินชางเป็นสมาชิกของสมาคมศัลยกรรมตับและถุงน้ำดีประจำมณฑลตงหยางของพวกเรา พวกเราจะมอบตำแหน่งคณะกรรมการให้เขาเพื่อแสดงถึงการยกย่อง! นอกจากเฉินชางแล้วจะยังมีตำแหน่งคณะกรรมการอีกห้าตำแหน่ง โดยอิงจากผลการคัดเลือกตามลำดับครับ”

“ลำดับต่อไป ขอเชิญกรรมการบริหารร่วมกันยกมือโหวตว่าจะเพิ่มตำแหน่งคณะกรรมการอีกหนึ่งตำแหน่งหรือไม่!”

กล่าวจบเฉียนเลี่ยงและจางโหย่วฝูก็รอให้รองประธานทั้งหลายคนยกมือโหวต กรรมการบริหารที่อยู่ด้านหน้าทุกคนพากันยกมือแสดงถึงความเห็นด้วย

เมื่อเป็นเช่นนี้ย่อมยินดีกันทุกฝ่าย

ผู้ที่ได้ลำดับหกในการลงคะแนนก็คือแพทย์เจ้าของไข้อายุสามสิบห้าปีคนหนึ่งของโรงพยาบาลในเครือแห่งที่สองของมหาวิทยาลัยแพทย์ตงหยาง เดิมทีเขาคิดว่าตัวเองหมดหวังไปแล้ว นอกจากรู้สึกเสียดายแล้วก็ยังหดหู่เล็กน้อย

เขาไม่ได้คิดจะบ่นว่าอะไร เขาเองก็คิดว่าการกระทำทั้งหมดของเฉินชางสมควรได้รับการยกย่องอย่างแท้จริง เขาเองก็เห็นด้วยกับวิธีของเฉินชาง เพราะหากเป็นเขาก็จะทำเช่นเดียวกัน!

แต่ถึงแม้จะเป็นเช่นนี้ แต่เขาก็ยังคงผิดหวัง เพราะอย่างไรตำแหน่งคณะกรรมการสมาคมก็หมายถึงการได้รับการยอมรับในวงการ ดังนั้นเมื่อได้ยินคำพูดประโยคนี้ของหัวหน้าเฉียนและจางโหย่วฝู เขาก็ดีอกดีใจขึ้นมาทันที

คิดไม่ถึงว่าตัวเองจะยังมีโอกาส!

ชั่วขณะนั้นเขารู้สึกตกตะลึงไปทันใด!