ตอนที่ 466
บทที่ 467 สิ่งที่คุณอยากทำและสิ่งที่คุณสมควรทำ!
October 22, 2026
บทที่ 467 สิ่งที่คุณอยากทำและสิ่งที่คุณสมควรทำ!
ค่าใช้จ่ายในการผ่าตัด นอกจากผ้าก๊อซสำหรับห้ามเลือดและอุปกรณ์ราคาแพงที่ทำบัญชีได้ชัดเจนแล้ว อุปกรณ์จิปาถะอื่นๆ เช่นผ้าก๊อซและวัสดุสิ้นเปลืองทั่วไปจะคำนวณออกมาเป็นตัวเลขได้ไม่แม่นยำนัก
แต่หัวหน้าพยาบาลทุกคนล้วนมีจิตใจผูกติดอยู่กับการประหยัดวัสดุสิ้นเปลืองทุกชิ้น! พวกเขามีคติว่าไม่ใช้เข็มด้ายและผ้าก็อซอย่างสิ้นเปลือง ห้ามพลาดแม้แต่นิดเดียว ดังนั้นเมื่อเห็นการผ่าตัดของหมอพวกนั้นที่ใช้ผ้าก๊อซเป็นว่าเล่น หลี่อิงก็โกรธจนปวดหัว!
ไม่มีครอบครัวไม่รู้หรอกว่าข้าวสารฟืนไฟแพงแค่ไหน ของเหล่านี้เป็นเงินทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นการประหยัดเงินให้ผู้ป่วย หรือจะประหยัดเงินให้โรงพยาบาล ก็ล้วนเป็นการประหยัดเพื่อประเทศชาติเหมือนกันไม่ใช่หรือ
โดยเฉพาะคนบางคนเช่นจางโหย่วฝู! ตอนผ่าตัดจะใช้ผ้าก๊อซเปลืองที่สุด ทำให้หลี่อิงโกรธจนแทบเต้น
น่าเสียดาย…ใครใช้ให้จางโหย่วฝูเป็นคนปากหวานกันเล่า ทั้งยังมีวิสัยทัศน์กว้างไกลและจัดการเรื่องต่างๆ ได้อย่างดีเยี่ยมจนทำให้หลี่อิงเบิกบานใจทุกครั้งไป บางครั้งก็นำขนมและผลไม้ติดมือมาแบ่งพยาบาลน้อยในห้องผ่าตัดด้วย นี่ทำให้หลี่อิงหลับตาข้างลืมตาข้างมาตลอด
หากหลี่เป่าซานใช้ผ้าก๊อซเปลืองคงถูกมองบนใส่ไปไม่น้อย หากอิงตามนิสัยของเขาแล้วก็นะ…
อย่างไรก็ตาม ตอนนี้หมอคนโปรดในสายตาหลี่อิงก็คือเฉินชาง เพราะเขาใช้ผ้าก๊อซแบบประหยัดทุกครั้ง!
ตอนเสี่ยวเฉินผ่าตัดจะพิถีพิถันและแม่นยำมาก จัดการเรื่องเลือดออกได้อย่างดี ซึ่งนี่ก็ถือเป็นเรื่องดี ยิ่งไปกว่านั้น ปกติเมื่อผ่าตัดเสร็จก็จะจัดระเบียบผ้าก๊อซให้ด้วย ทุกครั้งก็จะนับไว้อย่างชัดเจน ไม่มีลืม หรือนับตก
ถึงอย่างไร…หากใช้ผ้าก๊อซมากเกินไป ต่อให้อยากนับก็นับไม่สะดวก
ต้องทราบว่างานนับผ้าก๊อซมันเหนื่อยมากจริงๆ! โดยเฉพาะการผ่าตัดใหญ่ๆ ที่ใช้ผ้าก๊อซหลายร้อยอัน ต้องนับกันหลายรอบถึงจะได้จำนวนที่แม่นยำ…
การนับผ้าก๊อซเป็นงานของพยาบาล…สิ่งที่พยาบาลช่วยส่งอุปกรณ์ประจำห้องผ่าตัดทุกคนเชี่ยวชาญที่สุดไม่ใช่การจัดการอุปกรณ์ผ่าตัด แต่เป็นการนับผ้าก๊อซ
หากยังนับไม่ดี หรือนับเล่นๆ ก็จะไม่ให้เย็บ
ปกติจะต้องใช้คนนับสองสามคน ตรวจสอบกันหลายรอบจึงจะจบงานได้
ดังนั้นในยุคปัจจุบันนี้ คนที่ลืมของไว้ในท้องได้คือคนที่ไม่มีความรับผิดชอบ เพราะหากระมัดระวังก็จะไม่เป็นเช่นนี้
พยาบาลพาหวงหย่งอี้ไปส่งที่แผนกศัลยกรรมหัวใจเพราะพักฟื้นที่นั่นจะสะดวกกว่า จางเหวินฟู่ก็ตามไปด้วย
เฉินชางกำลังพูดคุยกับหัวหน้าแผนกทั้งหลายเพื่อแลกเปลี่ยนกันเรื่องการผ่าตัดในวันนี้ เมื่อฉินเสี้ยวหยวนได้ยินเซียวเหอและเถามี่ชมเชยเฉินชาง ก็รู้สึกปลื้มปริ่มราวกับมีสายลมพัดหมุนอยู่ในใจ
ไม่ทราบว่าตั้งแต่เมื่อใด ฉินเสี้ยวหยวนที่ไม่ชอบให้คนอื่นประจบประแจงกลับชอบฟังคนอื่นชื่นชมเฉินชางเสียอย่างนั้น!
……
……
ตอนนี้จี้หรูอวิ๋นและหวงเหว่ยเหยียนรออยู่นอกห้องผ่าตัดด้วยใจว้าวุ่น ส่วนฉินเยว่กลับไม่กังวลแม้แต่น้อย เธอเป็นฝ่ายปลอบใจทั้งสองด้วยซ้ำไป
ปลอบด้วยการชมว่าเฉินชางเก่งอย่างโน้นออย่างนี้ ช่วยชีวิตเด็กน้อยอย่างนั้นอย่างนี้ ช่วยชีวิตคุณยายอายุแปดสิบอย่างโน้นอย่างนี้… ชมได้เท่าไหร่ก็ชมออกมาหมด หากให้เวลาเธอสักหน่อยคงเขียนออกมาเป็นนิยายได้มากถึงสามล้านตัวอักษรแล้ว! ถ้าเห็นข้อความนี้จากที่อื่นโปรดกลับมาเยี่ยมเราบ้างนะ ไอรีนโนเวล ขอบคุนจ้า
จี้หรูอวิ๋นเห็นหวงเหว่ยเหยียนดูท่าทางเคร่งเครียดจึงกล่าวปลอบว่า “เหว่ยเหยียน ไม่ต้องกังวล อาหวงต้องไม่เป็นอะไรแน่”
หวงเหว่ยเหยียนทอดถอนใจ “เฮ้อ…เป็นเพราะปกติผมงานยุ่งมากจนละเลยการดูแลเขา ถ้าเคสนี้จบแล้ว ผมจะอยู่เป็นเพื่อนเขาให้ดี จะพาเขาออกไปเดินเล่นบ้าง”
“หลังจากแม่ผมเสีย สุขภาพของพ่อผมก็ทรุดหนักขึ้นทุกวัน ผมเองก็ยุ่ง ไม่มีเวลาดูแลเขาเลย พูดไปแล้วก็คือผมยังทำดีไม่พอ!”
หวงหย่งอี้มีลูกชายคนเดียว ส่วนภรรยาเสียไปนานแล้ว ด้วยเหตุนี้จึงเห็นจี้หรูอวิ๋นเป็นเหมือนลูกสาวมาตลอด ตอนแรกเขาอยากจับคู่ให้จี้หรูอวิ๋นกับหวงเหว่ยเหยียนจริงๆ แต่ตอนนั้นจี้หรูอวิ๋นหมั้นกับฉินเสี้ยวหยวนไว้แล้ว ส่วนหวงเหว่ยเหยียนก็มีเจ้าของหัวใจเรียบร้อยแล้ว หวงหย่งอี้ย่อมไม่ทำเรื่องบังคับฝืนใจคน ต่อมาทั้งสองครอบครัวก็สนิทสนมกันมากขึ้น จี้หรูอวิ๋นไปมาหาสู่กันทุกเทศกาลไม่เคยขาด
ขณะที่ทั้งสองกำลังสนทนากันอยู่ ประตูห้องผ่าตัดก็เปิดออก จี้หรูอวิ๋นและคนอื่นๆ รีบลุกขึ้นทันที
“หมอครับ! เป็นยังไงบ้างครับ” หวงเหว่ยเหยียนถามขึ้นเป็นคนแรก
เถามี่มองหวงเหว่ยเหยียนพลางพยักหน้าปลอบ “ไม่เป็นอะไรแล้วครับ การผ่าตัดประสบความสำเร็จมาก ทุกคนวางใจได้เลยครับ”
เมื่อเถามี่กล่าวเช่นนี้ ทุกคนก็วางใจลงได้ในที่สุด
หวงเหว่ยเหยียนกุมมือเถามี่ด้วยความซาบซึ้งใจ “ขอบคุณมากครับคุณหมอ ผมซาบซึ้งจริงๆ!”
เถามี่พูดยิ้มๆ ว่า “ถ้าอยากขอบคุณก็ไปขอบคุณหมอเฉินเถอะครับ เขาเป็นศัลยแพทย์หลักตั้งแต่ต้นจนจบ เพราะเขา การผ่าตัดถึงประสบความสำเร็จขนาดนี้!”