บทที่ 481 หัวหน้าเฉินดูเด็กจัง!

บทที่ 481 หัวหน้าเฉินดูเด็กจัง!

ฉินเสี้ยวหยวนก็รู้สึกขุ่นเคืองเช่นกัน บางทีเมื่ออยู่ในตำแหน่งเช่นเขาอาจไม่สมควรพูดเช่นนี้ เพราะใครจะไม่อยากรักษาหน้าตัวเองบ้างล่ะ แต่ตอนนี้ขณะนี้ ฉินเสี้ยวหยวนฟังคำพูดของชายคนนั้นจนเดือดดาลไปหมดแล้ว

อะไรคืองานอย่างพวกเราจะมีหรือไม่มีก็ได้ อะไรคือเป็นงานที่ไม่มีความหมาย

ถ้าคุณหาเงินได้ถึงเรียกว่ามีความหมาย แล้วพวกเราเรียกว่าไม่มีความหมายหรือไร

นี่มันคำพูดบ้าบออะไรกัน!

ดังนั้นไม่ว่าจะอย่างไร วันนี้ฉินเสี้ยวหยวนก็ต้องก้าวออกมาพูดเสียหน่อย อย่าคิดว่าตัวเองเป็นเถ้าแก่แล้วจะทำอะไรก็ได้ วันนี้เขาไม่สนว่าอีกฝ่ายเป็นใคร เขา ฉินเสี้ยวหยวน เห็นแล้วก็จะต้องพูดออกมา!

คุณจะมาปฏิเสธคุณค่าของพวกเราไม่ได้!

สาวน้อยเหล่านี้ทำงานกันตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงตอนนี้ พวกคุณเคยพูดขอบคุณเธอหรือยัง

ดังนั้นขณะพูด ฉินเสี้ยวหยวนจึงไม่คิดเกรงใจแม้แต่น้อย ไม่คิดไว้หน้าเขาสักนิด

ใช่แล้ว ฉินเสี้ยวหยวนเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาล จะต้องประเมินจากสถานการณ์โดยรวม แต่เขาก็เป็นบุคลากรทางการแพทย์คนหนึ่งเช่นกัน เขาย่อมมีความหนักแน่นของตนอยู่

กล่าวจบฉินเสี้ยวหยวนก็มองทุกคน แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบๆ “ทำงานกันดีๆ นะครับ มีอะไรก็มาที่โรงพยาบาลได้”

พยาบาลน้อยรีบพยักหน้าด้วยความซาบซึ้งใจสุดเปรียบ!

จะมีผู้อำนวยการโรงพยาบาลสักกี่คนที่ทำได้อย่างฉินเสี้ยวหยวน จะมีใครบ้างไม่อยากรักษาสถานการณ์ให้สมดุล มีค่ายทหารไหนบ้างที่คอยปกป้องทหารตัวน้อย ไม่มีใครอยากล่วงเกินผู้ประกอบการท้องถิ่นหรือที่เราเรียกกันว่า ‘ชนชั้นสูง’ เพื่อพยาบาลน้อยเหล่านี้แน่ๆ

คำพูดเมื่อครู่นี้ของฉินเสี้ยวหยวนประทับอยู่ในส่วนลึกจิตใจผู้ป่วยที่อยู่รอบๆ

ทุกคนต่างก็ชื่นชม!

คนหนุ่มสาวกลุ่มหนึ่งยังหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายคลิปไว้ด้วยซ้ำ

อย่างไรก็ตาม ถือว่าเรื่องนี้จบลงชั่วคราวแล้ว

……

……

บุคลากรในแผนกฉุกเฉินโถมตัวเองเข้าสู่งานอันหนักหน่วงอีกครั้ง

หลังจากแลกเวรช่วงเช้าแล้ว หลี่เป่าซานก็เริ่มจัดแจงงานและเน้นย้ำสิ่งต่างๆ กับพนักงานใหม่

เจียงเทา หมอดีกรีปริญญาเอกที่เพิ่งเข้ามาทำงานถูกจัดให้ติดตามหัวหน้าอันเยี่ยนจวินอย่างถูกต้องตามกฎเกณฑ์ รับผิดชอบการรักษาที่เกี่ยวข้องกับศัลยกรรมมือ

หวังซิน นักศึกษาปริญญาโทในสาขาศัลยกรรมทรวงอกที่มาใหม่ก็ร่วมงานกับหวังข่ายอัน รับผิดชอบการผ่าตัดเกี่ยวกับศัลยกรรมมือด้วยกัน

งานเกี่ยวกับศัลยกรรมทั่วไปมีเฉินปิ่งเซิงรับผิดชอบ โดยมีหลัวโจวคอยติดตามทำงานด้วย ส่วนคนที่เหลืออีกคนหนึ่งก็มอบหมายให้เป็นหน้าที่ของสือน่า ถ้าเห็นข้อความนี้จากที่อื่นโปรดกลับมาเยี่ยมเราบ้างนะ ไอรีนโนเวล ขอบคุนจ้า

เมื่อเป็นเช่นนี้แผนกฉุกเฉินก็นับว่าเริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาแล้ว นับว่าได้ก่อตั้งฝ่ายศัลยกรรมมือ ศัลยกรรมทรวงอก ศัลยกรรมตับและถุงน้ำดี และศัลยกรรมทั่วไปขึ้นมาแล้ว

หลี่เป่าซานไม่ได้แบ่งหน้าที่เฉพาะเจาะจงให้เฉินชาง เนื่องจากตอนนี้เฉินชางยังอยู่ในขั้นศึกษาเรียนรู้ หากแบ่งงานไปจะต้องยุ่งขึ้นมากอย่างไม่ต้องสงสัยเลย และสาเหตุรองลงมาก็คือเอกลักษณ์ของเฉินชาง

โดยพื้นฐานแล้วเฉินชางมีความรู้หลากหลายด้าน ไม่ว่าจะเป็นศัลยกรรมทรวงอก ศัลยกรรมตับและถุงน้ำดี หรือจะเป็นศัลยกรรมมือ เฉินชางก็ทำได้ทั้งหมด

ทำงานร่วมกันมาระยะหนึ่ง หลี่เป่าซานจึงรับรู้ถึงความพิเศษของเฉินชางขึ้นมาแล้ว หากจะมอบหมายตำแหน่งใดตำแหน่งหนึ่งให้เขา สู้ให้เขารั้งตำแหน่งอิสระของแผนกจะดีกว่า ส่วนไหนต้องการก็ไปทำที่ส่วนนั้น

หากดูผิวเผินเหมือนจะเป็นตำแหน่งที่ไม่ค่อยสำคัญอะไร แต่ความจริงเป็นตำแหน่งที่สำคัญที่สุด มีลักษณะงานเหมือนกับหลี่เป่าซานนั่นเอง

ในฐานะที่หลี่เป่าซานเป็นหัวหน้าแผนกฉุกเฉิน สิ่งที่เขาต้องทำก็คือให้ความร่วมมือกับแผนกต่างๆ และโรงพยาบาลในการผ่าตัดเคสเร่งด่วน

แม้เฉินชางจะเป็นเพียงแพทย์ดูแลไข้ แต่ก็ถูกหลี่เป่าซานจับไปวางไว้ในตำแหน่งที่สำคัญมากที่สุด นั่นเป็นเพราะหลี่เป่าซานพบว่าช่วงนี้ภาระของตนลดลงมาก ดูเหมือน…พอทุกคนมีเรื่องอะไร หากไม่มาเรียกตนก็จะเริ่มเรียกหาเฉินชางแล้ว!

นี่ทำให้หลี่เป่าซานที่วิ่งรับความกดดันของงานมาเป็นเวลานานสบายขึ้นไม่น้อย ยิ่งไปกว่านั้น เฉินชางยังทำงานของหัวหน้าแผนกทุกวันด้วย เช่นการราวด์วอร์ด หรือตรวจเยี่ยมคนไข้นั่นเอง!

เวลาเก้าโมงกว่า เฉินปิ่งเซิงถือประวัติผู้ป่วยแล้วโยนไปให้เฉินชางอย่างคุ้นชิน “เสี่ยวเฉิน ไปราวด์”