ตอนที่ 489
บทที่ 490 ต่อไปนี้เขาคือน้องชายของแก!
October 22, 2026
บทที่ 490 ต่อไปนี้เขาคือน้องชายของแก!
ในที่สุดก็เขียนเครื่องหมายจบประโยคข้างหลังคำว่า ‘ผ่าตัด’ ได้แล้ว!
เวลาที่ยาชาออกฤทธิ์สิ้นสุดอย่างรวดเร็วเช่นกัน ตอนนี้เฉินชางพูดกับข่งเจียฮุยว่า “ลองสัมผัสความรู้สึกสักหน่อยครับ แต่อย่าออกแรงเด็ดขาด”
เส้นเอ็น เส้นเลือดและเส้นประสาทของมือที่ต่อไว้ค่อนข้างหนา การผ่าตัดซ่อมแซมก็ค่อนข้างมั่นคงเช่นกัน ต่อให้ขยับเล็กน้อย ก็จะไม่รู้สึกอะไรมากอยู่ดี
พอได้ฟังสิ่งที่เฉินชางบอก ข่งเจียฮุยก็ชะงักไปครู่เดียว ก่อนจะเคลื่อนไหวนิ้วเล็กน้อย!
มีความรู้สึกแล้ว!
ขยับแล้ว!
ขยับได้แล้วจริงๆ!
ตอนนี้ข่งเจียฮุยซาบซึ้งใจจนแทบน้ำตาไหล
ทีแรกนึกว่าจะไม่มีหวังแล้ว เขาคิดว่า ถึงยังไงก็เป็นมือที่ถูกตัดออกไปแล้ว ยังจะต่อคืนได้อีกเหรอ
แต่ต่อคืนได้แล้วจริงๆ!
ขณะที่ฤทธิ์ยาชาค่อยๆ หมดไป เขาก็รู้สึกได้ถึงการมีอยู่ของมือ!
แตกต่างกับความรู้สึกก่อนหน้านี้โดยสิ้นเชิง!
อีกทั้งยังขยับได้ด้วย…
พอนึกถึงจุดนี้ ข่งเจียฮุยก็รีบกล่าวขอบคุณด้วยความซาบซึ้งใจ “หมอเฉินครับ ขอบคุณมากครับ ผมซาบซึ้งใจมากจริงๆ ต่อไปนี้ถ้ามีอะไรให้ผมช่วย คุณก็บอกมาได้เลย!”
เฉินชางยิ้ม “นี่เป็นสิ่งที่ผมควรทำครับ แต่คุณก็อย่าขยับมั่วซั่ว ต้องตรึงกระดูกไว้ เมื่อครู่นี้ผมแค่ให้คุณทดสอบความรู้สึกเฉยๆ”
หลังจากได้รับการผ่าตัดต่อมือแบบนี้มา จำเป็นต้องเข้าเฝือกสักระยะหนึ่ง เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เคลื่อนไหวแล้วเกิดความเสียหายโดยไม่จำเป็น
ผู้ที่เข้าเฝือกให้ก็คือถานจงหลิน เขาชำนาญเรื่องนี้มาก ทั้งยังเป็นความภาคภูมิใจของตัวเองด้วย อย่างน้อยในจุดนี้หัวหน้าแผนกอันก็ทำได้ไม่ดีเท่าเขา!
กลุ่มหัวหน้าแผนกที่อยู่ข้างหลังกำลังมองเฉินชางด้วยความอิจฉา
นี่ถือเป็นโอกาสดี!
หมอเฉินเที่ยงหนุ่มยังแน่น คงอายุราวๆ สามสิบละมั้ง
ส่วนข่งเจียฮุยก็อายุประมาณสามสิบเหมือนกัน เป็นคนหนุ่มทั้งคู่แบบนี้ ถ้าไม่มีอะไรเหนือความคาดหมาย ไม่ว่าในภายหลังข่งเจียฮุยจะเก่งกาจขนาดไหน เฉินชางก็จะถูกเขาจดจำไว้ในใจเสมอ
ถึงอย่างไรเฉินชางก็เป็นคนที่ช่วยชีวิตมือขวาของเขาไว้!
ถ้าพูดแบบหยาบๆ หน่อยก็คือ ช่วยชีวิต ‘แฟนสาว’ ของเขาไว้!
ใช่แล้ว คำพูดฟังดูหยาบคาย แต่แบบนี้บรรยายได้เห็นภาพมากกว่า
อนาคตของข่งเจียฮุยสว่างสดใสแน่นอน ส่วนเฉินชางต่อให้ชีวิตจะแย่ขนาดไหน แต่ต่อไปก็จะต้องเติบโตเหมือนเรือที่ลอยขึ้นสูงตามน้ำแน่นอน!
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้คนที่หนุนหลังข่งเจียฮุยก็ยังมีข่งเสียงหมินอีกคน
เฉินชางถือว่าได้สร้างวาสนาที่ยิ่งใหญ่ไว้แล้ว
แต่วาสนาแบบนี้ใช่ว่าทุกคนจะสร้างได้ ถ้าไม่มีความสามารถเหมือนหมอเฉิน ทุกอย่างก็เป็นเพียงคำพูดที่ไร้น้ำหนัก!
ในฐานะที่เป็นแพทย์แผนกศัลยกรรมทั่วไปคนหนึ่ง สุดท้ายแล้วสิ่งที่สำคัญที่สุดก็ยังเป็นความสามารถของตัวเอง!
ไม่แปลกใจที่ข่งเสียงหมินพาข่งเจียฮุยมาส่งถึงที่นี่ด้วยตัวเอง!
ทุกคนเห็นเฉินชางไม่ลำพองใจ ดูเหมือนอารมณ์ปกติมาก ไม่มีการเปลี่ยนแปลงทางความรู้สึกใดๆ เหมือนไม่ต่างอะไรกับช่วยชีวิตขอทานไว้คนหนึ่ง
สิ่งนี้ทำให้พวกเขาค่อนข้างทึ่งเช่นกัน!
จรรยาบรรณสูงส่ง ฝีมือเลิศล้ำ พลังกายก็ดี หน้าตาก็หล่อ มีความรักในงานที่ทำ!
เติบโตทั้งด้านคุณธรรม สติปัญญา ร่างกาย สุนทรียศาสตร์และการศึกษา
หมอเฉินผู้แสนดี!
ช่างเป็นคนหนุ่มที่ดีจริงๆ
ตอนที่ล้างมือ กลุ่มหัวหน้าแผนกทยอยกันยื่นกระดาษให้เฉินชาง จากนั้นทิ้งช่องทางติดต่อไว้ ในภายหลังจะได้ติดต่อกันสะดวก
แม้แต่ฮั่วกว๋อชิ่งที่กระตือรือร้นมาตลอดก็ยังคว้าโอกาสนี้ไม่ได้
……
……
คนกลุ่มหนึ่งเดินออกจากห้องผ่าตัดด้วยกัน รวมทั้งข่งเจียฮุยด้วย
หลังจากออกมาแล้ว พวกเขาก็เห็นคนอีกกลุ่มอยู่ข้างนอก
ข่งเสียงหมินกับภรรยา รวมทั้งฉินเสี้ยวยวนรีบยืนขึ้นแล้วเดินเข้ามา
“เสี่ยวเฉิน การผ่าตัดราบรื่นดีไหม” ฉินเสี้ยวยวนถามเป็นคนแรก
เฉินชางมองพวกเขาปราดหนึ่ง แล้วพยักหน้าตอบ “ครับ การผ่าตัดสำเร็จด้วยดีครับ!”
ตอนนี้ข่งเจียฮุยไม่ได้หวาดกลัวเหมือนเมื่อครู่นี้แล้ว ตอนที่เห็นพ่อแม่ เขาก็อดปลอบใจไม่ได้
“คุณพ่อครับ คุณแม่ครับ ผมไม่เป็นอะไร ไม่เป็นอะไรจริงๆ การผ่าตัดเมื่อกี้สำเร็จแล้ว! หมอเฉินเก่งมากจริงๆ ผมรู้สึกขอบคุณมากครับ”
“ผู้อำนวยการครับ ผมไม่เป็นอะไร! คุณไม่ต้องเป็นห่วงแล้วครับ”
เมื่อเห็นข่งเจียฮุยอาการค่อนข้างดี ทุกคนถึงได้โล่งอก