บทที่ 538 คงมาก่อกวนที่อาณาเขตคนอื่น

บทที่ 538 คงมาก่อกวนที่อาณาเขตคนอื่น

ตอนนี้เอง แพทย์สาวในหมู่บ้านก็นำเครื่องวัดความดันโลหิตกับหูฟังแพทย์วิ่งเข้ามา พอฉินเยว่วัดความดันโลหิตแล้วก็ถอนหายใจเฮือกหนึ่งแล้วบอกว่า “120/70mmHg! ความดันเลือดปกติ”

ส่วนเฉินชางก็ใช้หูฟังแพทย์ฟังที่ท้อง พบว่าเสียงในลําไส้หายไป ลำไส้ต้องเกิดความเสียหายแล้วแน่นอน ส่วนเดียวที่ไม่แน่ใจก็คือตับ แต่ตอนนี้มองไม่เห็นและคลำไม่ได้ ทำได้เพียงรอรถฉุกเฉิน!

ยังดีที่ตอนนี้ยังมีสัญญาณชีพมั่นคง

รอรถฉุกเฉินก็แล้วกัน!

ขั้นตอนนี้ทั้งยาวนานทั้งน่ากระวนกระวาย

ภรรยาของเหล่าเฮ่อดูอยู่ข้างๆ อย่างปวดใจ เธอโทรหาลูกที่อยู่ไกลถึงปักกิ่งพลางร้องไห้สะอึกสะอื้น

เฉินชางเห็นว่าสถานการณ์ของผู้ป่วยยังปลอดภัย จึงพูดขึ้นมาว่า “ขับรถส่งไปที่โรงพยาบาลในเมืองเถอะครับ ไม่ต้องรอรถฉุกเฉินแล้ว เทียวไปเทียวมาเสียเวลา”

เฉินชางพิจารณาอย่างระมัดระวังเช่นกัน ตอนนี้หล่าเฮ่อสัญญาณชีพปกติ ยังไม่มีความเสียหายมากนัก รถฉุกเฉินต้องขับออกมาจากในเมือง บวกกับตอนขับกลับไปก็มีแต่เสียเวลา

ตอนนี้เฉินชางรับประกันอาการของผู้ป่วยตอนนี้ได้ ยังไม่อันตรายถึงชีวิต

เมื่ออยู่ภายใต้เงื่อนไขที่รับประกันอาการของผู้ป่วยได้ ทางเลือกที่ดีที่สุดก็คือส่งตัวไปโรงพยาบาลให้เร็วที่สุด อย่ามองว่ารถฉุกเฉินมหัศจรรย์ขนาดนั้น โดยเฉพาะเมื่อเจอกับผู้ป่วยที่ได้รับบาดเจ็บภายนอกแบบนี้

พอเฉินต้าไห่ได้ยินแบบนั้น ก็รีบกลับบ้านไปขับรถตู้ออกมา

นี่คือรถที่ปกติเฉินต้าไห่ใช้ขับไปซื้อกับข้าวและสินค้ามาตุนไว้ที่บ้าน

ส่วนเฉินชางก็รวบรวมคนให้ขนกระดานประตูมาแผ่นหนึ่ง คนสี่ห้าคนหามชายผู้บาดเจ็บขึ้นไปอย่างระมัดระวัง จากนั้นพับเบาะหลังของรถตู้ แล้วหามเหล่าเฮ่อขึ้นไป

เฉินชางกับฉินเยว่ขับรถพาภรรยาของเหล่าเฮ่อไปที่โรงพยาบาลด้วยกัน

ระหว่างทาง ภรรยาของเหล่าเฮ่อคุยกับเหล่าเฮ่อไม่หยุด เธอกลัวว่าเขาจะหลับไป

ส่วนเหล่าเฮ่อก็เจ็บจนยิงฟันร้องโอดโอย

เหล่าเฉินขับรถนิ่งมาก ฉินเยว่คอยความดันเลือดให้ทุกห้านาที กลัวว่าจะเกิดปัญหา

ตอนนี้ความดันเลือดยังเสถียรอยู่ที่หนึ่งร้อยขึ้นไป เฉินชางไม่ถึงขั้นกังวลเกินไปนัก…

แต่ถ้าต้องรอขึ้นรถพยาบาลไปจริงๆ ก็ต้องรออีกสักพักแน่นอน

เวลาผ่านไปนาทีแล้วนาทีเล่า ใช้เวลาไปประมาณสี่สิบนาทีรถก็มาจอดตรงประตูแผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลประชาชนแห่งมณฑลตงหยาง

เฉินชางกับเหล่าเฉินและเหล่าหยางที่ขับรถตามมาช่วยกันหามผู้ป่วยเข้าแผนกฉุกเฉินอย่างระมัดระวัง

“มีการบาดเจ็บที่ช่องท้อง เข็นเตียง” เฉินชางเข้ามาที่แผนกฉุกเฉินแล้วพูดกับพยาบาลด้วยความเคยชิน

พยาบาลที่อยู่ด้านข้างเบิกตากว้าง สีหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจไอรีนโนเวล

ก็ยังดีที่หมอที่อยู่ข้างๆ ไหวตัวเร็ว รีบบอกว่า “มัวยืนเหม่อทำไม รีบไปเข็นเตียงครับ!”

เสิ่นซิวหย่วนรีบก้าวขึ้นไปตรวจผู้ป่วย “เกิดอะไรขึ้นครับ”

เฉินชางตอบว่า “เฮ่อหย่งกาง เพศชาย อายุ 62 ปี แต่งงานแล้ว เกษตรกร เมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนกลิ้งตกจากเขา ส่วนท้องมีบาดแผลถูกแทง ตอนนี้ยังมีสิ่งแปลกปลอมอยู่ในท้อง อาการปัจจุบัน เจ็บท้องด้านบนขวาต่อเนื่องหนึ่งชั่วโมง…ยังรู้สึกตัว พูดชัด จากการให้ความร่วมมือในการตรวจร่างกาย ท้องด้านบนขวามีแผลไม่เป็นรูปร่างเส้นผ่านศูนย์กลางสี่เซนติเมตร แผลลึกไปถึงช่องท้อง เยื่อโอเมนตัมใหญ่[1]โผล่ออกมาภายนอก ทั้งท้องมีอาการกดเจ็บ[2]กึ่งอาการปล่อยเจ็บ[3] ความดันเลือด 100/60mmHg ไม่มีเสียงลําไส้แล้ว สงสัยว่ามีความเสียยหายที่ตับ ยังไม่มีสัญญาณของการเสียเลือดจำนวนมาก…ประวัติการป่วย เป็นความดันโลหิตสูงมา 13 ปี กินยา…”

เฉินชางสอบถามสถานการณ์ของผู้ป่วยจากคนในครอบครัวไว้เรียบร้อยแล้ว จึงบอกอาการอย่างชำนาญจนเสิ่นซิวหย่วนอึ้งไปเลย

แม่งเอ๊ย…เป็นมืออาชีพมาก!

เหมือน…เป็นมืออาชีพกว่าฉันซะอีก…

ขนาดพยาบาลแผนกฉุกเฉินที่อยู่ข้างๆ ยังมองจนตาค้าง

มีคนโหดโผล่มาแล้ว จะมาก่อกวนในอาณาเขตคนอื่นเหรอ

เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่!

หลังจากผลักประตูออกมาแล้ว ทุกคนก็หามเหล่าเฮ่อขึ้นไป เฉินชางมองเสิ่นซิวหย่วนพร้อมบอกว่า “คุณหมอ ลำบากคุณแล้วครับ!”

เสิ่นซิวหย่วนงงนิดหน่อย “ไม่ลำบากครับ ไม่ลำบาก!”

เสิ่นซิวหย่วนบอกพยาบาลข้างๆ “ให้ออกซิเจน! เตรียมเครื่องตรวจวัดคลื่นไฟฟ้าหัวใจ”

“เตรียมเจาะเลือดจากเส้นเลือดดำ ตรวจหากรุ๊ปเลือด ตรวจความเข้ากันได้ของเลือด”