บทที่ 560 แปลกเกินไปแล้ว!

บทที่ 560 แปลกเกินไปแล้ว!

ไป่เจี้ยนหมิงก็พูดไม่ผิด สำหรับผู้ป่วยที่ผลการวินิจฉัยยังไม่ชัดเจนและอาการไม่หนัก การย้ายแผนกคือทางเลือกที่ค่อนข้างเหมาะสม

ถึงอย่างไรอาการของผู้ป่วยก็คงที่แล้ว พยายามใช้ทรัพยากรของแผนกฉุกเฉินไปกับผู้ป่วยที่จำเป็นต้องได้รับการยื้อชีวิตดีกว่า

หลังจากผู้ป่วยย้ายแผนกแล้วก็จะได้รับการวินิจฉัยและการรักษาที่ดีกว่า เพราะในแผนกมีแต่หมอเฉพาะทาง อีกทั้งค่าใช้จ่ายในการรักษาก็ค่อนข้างถูกและเบิกได้ แตกต่างกันทุกอย่าง

การเข้ารับบริการแผนกฉุกเฉินมีค่าใช้จ่ายค่อนข้างมาก

แต่ตอนนี้ จู่ๆ เฉินชางที่กำลังมองภาพผลตรวจก็ขมวดคิ้ว

“ผม…ขอดูผลตรวจหน่อยได้ไหมครับ”

ไป่เจี้ยนหมิงมองเฉินชางแวบหนึ่ง แล้วก็ตกใจนิดหน่อย “เสี่ยวเฉิน?”

เฉินชางยิ้ม “สวัสดีครับหัวหน้าแผนกไป่”

ไป่เจี้ยนหมิงพยักหน้า แล้วยื่นภาพผลตรวจให้เฉินชาง “อืม ให้คุณครับ”

เฉินชางรับภาพผลตรวจมาแล้วเริ่มดูอย่างละเอียด เมื่อครู่นี้เขาอยู่ข้างหลังจึงมองเห็นไม่ชัดเจน แต่ตอนนี้อยู่ใกล้แล้ว เห็นชัดเจนกว่าเดิมแล้ว

ใช่จริงๆ ด้วย ภาพเมดิแอสตินัม[1]บนภาพเอกซเรย์ทรวงอกปกติทุกอย่าง ไม่เห็นว่ามีเลือดออก

แต่…เขาพบบางสิ่งที่ไม่เหมือนเดิมบนจุดเล็กๆ จุดหนึ่ง!

เฉินชางดูแล้วอดถามไม่ได้ว่า “หัวหน้าแผนกไป่ครับ ผมรู้สึกว่า…ทำซีทีสแกนกับใส่สายสวนฉีดสีหลอดเลือดเอออร์ตาดูก่อนดีไหมครับ ผมกังวลว่าผู้ป่วยจะมีการฉีกขาดของหลอดเลือดแดงอินโนมิเนท อาร์เทอรี่[2]”

พอได้ยินคำพูดของเฉินชาง ไป่เจี้ยนหมิงก็เริ่มนำภาพผลตรวจมาอ่านอย่างละเอียด

แต่…ก็ไม่พบสัญญาณที่มีนัยยะสำคัญทางสถิติเท่าไร

จากนั้นเขาก็มองเสี่ยวเฉิน ไม่ใช่ว่ามองแบบดูถูก แต่กล่าวเสียงเรียบว่า “ถ้ามีการบาดเจ็บที่หลอดเลือดแดงอินโนมิเนท อาร์เทอรี่ ดูบนแผ่นเอกซเรย์ก็จะเห็นว่าเมดิแอสตินัมฝั่งเดียวกันกว้างขึ้น แล้วก็จะมีสัญญาณบางอย่าง เช่นชีพจรตรงข้อมือฝั่งเดียวกันและ (หรือ) ชีพจรข้างคอหายไปหรืออ่อนลง เกิดภาวะเลือดออกภายในอย่างรุนแรง เกิดภาวะบีบรัดหัวใจหรือไม่ก็หลอดลมถูกกดทับ”

ขณะที่พูด เขาก็พาเฉินชางไปที่ห้องฉุกเฉิน หลังจากตรวจแล้วก็พบว่าชีพจรทุกอย่างปกติ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงสัญญาณของภาวะบีบรัดหัวใจกับหลอดลมถูกกดทับเลย

เฉินชางลังเลนิดหน่อย หรือว่าตัวเองจะคิดผิดไป

แต่การตรวจภาพถ่ายภาพรังสีทรวงอกของเขาอยู่ในระดับสมบูรณ์นะ!

เขาจำได้รางๆ ว่า ภาพผลตรวจนี้มีการฟกช้ำที่หลอดเลือดแดงอินโนมิเนท อาร์เทอรี่อยู่

พอคิดมาถึงตรงนี้ เฉินชางก็ตัดสินใจจะเตือนสักหน่อย

“หัวหน้าแผนกไป่ ที่จริงความเสียหายของหลอดเลือดแดงอินโนมิเนท อาร์เทอรี่ ไม่ใช่ว่าจะแสดงให้เห็นบนแผ่นเอกซเรย์เสมอไป ยกตัวอย่างเช่นถ้ามีความเสียหายตรงส่วนปลายหลอดเลือด ชีพจรก็ยังปกติอยู่ดี แถมบนแผ่นเอกซเรย์ก็ไม่มีลักษณะพิเศษชัดเจน วินิจฉัยยากมากด้วย ผมเลยคิดว่าอย่างน้อยพวกเราถ่ายภาพซีทีสแกนก่อนแล้วค่อยว่ากันดีกว่าครับ…”

ไป่เจี้ยนหมิงขมวดคิ้วเล็กน้อย เหมือนไม่ค่อยพอใจที่เฉินชางเคลือบแคลงตนไอรีนโนเวล

แต่เขาก็ไม่ได้พูดออกมา ได้แต่ยิ้มเรียบๆ พร้อมรับปาก “ครับ ผมทราบแล้ว”

เฉินชางเห็นว่าค่าความดันโลหิตของผู้ป่วยบนเครื่องตรวจวัดคลื่นไฟฟ้าหัวใจปกติทุกอย่าง มีความรู้สึกตัวชัดเจน จึงไม่พูดอะไรอีกแล้ว

พอคิดถึงตรงนี้ เฉินชางก็ไม่ได้พูดอะไรมาก สิ่งที่ควรเตือนก็เตือนไปแล้ว เพียงแค่ตรวจล่วงหน้าก่อนทำการรักษาฉุกเฉินเท่านั้น พบความผิดปกติเร็วจะได้เตรียมตัวเร็ว

ถ้าชักช้าเพราะทำเรื่องย้ายโรงพยาบาล ก็จะเสียเวลาอย่างเลี่ยงไม่ได้

แต่…ก็จะไม่ส่งผลกระทบมากเกินไปอยู่ดี

ดังนั้นเฉินชางจึงหันตัวเดินออกไป แล้วตรงไปยังแผนกศัลยกรรมหัวใจ

พออู๋เผิงเห็นดังนั้น ก็มองไป่เจี้ยนหมิงอย่างลำบากใจ แล้วบอกว่า “หัวหน้าแผนกไป่ หรือว่า…พวกเราไปถ่ายภาพซีทีสแกนกันก่อนไหม…

…ใส่สายสวนฉีดสีที่หลอดเลือดเอออร์ตา[3]ก่อนแล้วค่อยรักษาไหมครับ”

พอไป่เจี้ยนหมิงเห็นอู๋เผิงเป็นแบบนี้ ก็มองผู้ป่วยพลางครุ่นคิด ผ่านไปครู่เดียวก็ส่ายหน้าบอกว่า “ไม่เป็นไรหรอก…”

ตอนนี้ไป่เจี้ยนหมิงเตรียมจะพูดบางอย่างต่อ แต่หวังเซี่ยงจวินก็เดินเข้ามาแล้ว

“หัวหน้าแผนก!”

“หัวหน้าแผนกหวัง!”

ทั้งสองพยักหน้าทักทายกัน

หวังเซี่ยงจวินขานรับ แล้วถามว่า “ผู้ป่วยอาการเป็นยังไงบ้างครับ”