บทที่ 573 ผมเป็นกรรมการ

บทที่ 573 ผมเป็นกรรมการ

เฉินชางผ่าตัดเสร็จก็ชื่นชมใบหน้านี้ด้วยตัวเอง!

ความจริง นี่ไม่ใช่เพียงแค่การลบรอยแผลเป็นบนใบหน้าและการผ่าตัดปลูกถ่ายผิวหนังอีกต่อไปแล้ว

เฉินชางยกระดับการผ่าตัดครั้งนี้ให้ยากขึ้นหลายเท่า!

ปีเตอร์ที่อยู่ข้างๆ มองหน้าจางอ้ายเซียง ครู่ใหญ่ก็สงบลงไม่ได้

ตลอดเวลาที่ผ่านมา เขารู้สึกว่าแม้ตนคิดค่าใช้จ่ายแพงมาก แต่ก็บริการคนไข้อย่างเต็มกำลัง ทุกบาททุกสตางค์ล้วนสมเหตุสมผล…

แต่ตอนนี้พอเห็นการผ่าตัดของเฉินชาง จู่ๆ ก็มีความรู้สึกว่าการบริการของตน ‘ราคาเกินงาม’…

พอคิดถึงตรงนี้ ใบหน้าของปีเตอร์แดงขึ้นมา

ปีเตอร์มืออาชีพมาก เขาดูออกว่าการผ่าตัดที่ยาวนานกว่าสี่ห้าชั่วโมงนี้มีการผ่าตัดเล็กรวมอยู่เท่าไหร่ และทุกการผ่าตัดล้วนเรียกได้ว่าคลาสสิค

แต่เฉินชางกลับรวมทุกการผ่าตัดเข้าด้วยกันเสียดื้อๆ ดำเนินการเปลี่ยนแปลงใบหน้าของจางอ้ายเซียงอย่างสิ้นเชิง!

ตอนนี้บนใบหน้าของจางอ้ายเซียงยังมีรอยเย็บมากมาย แต่ทักษะการเย็บเหล่านี้ก็ทำให้ปีเตอร์ประหลาดใจเช่นกัน!

การเย็บนี้ละเอียดเกินไปหรือเปล่า

การรวมตัวอย่างยอดเยี่ยมของการซ่อนฝีเข็มและรอยด้าย ทำให้ร่องรอยการเย็บบางมาก

เพราะแบบนี้เอง โครงสร้างและเค้าโครงใบหน้าของจางอ้ายเซียงในตอนนี้จึงปรากฏออกมาได้อย่างชัดเจน

ปีเตอร์มองจางอ้ายเซียงในตอนนี้ แม้จะคุ้นเคยมาก! แต่ดูอย่างละเอียดแล้วกลับไม่คุ้นเคยไปหมด

นี่ก็คือการศัลยกรรมอย่างแท้จริงสินะ

บางทีความหมายที่แท้จริงของการทำศัลยกรรมควรเป็นการออกแบบรูปลักษณ์ที่เหมาะสมที่สุดสำหรับเขาหรือเธอตามสถานการณ์ของคนไข้

คิดถึงตรงนี้ ปีเตอร์พลันตกอยู่ในภวังค์ความคิด

การผ่าตัดจบลงอย่างสิ้นเชิง!

เฉินชางพันผ้าพันแผลด้วยตัวเอง ตอนที่ผ้าก๊อซปกคลุมทั้งใบหน้า ทุกคนล้วนรู้ว่าตอนเปิดออกครั้งต่อไป จะต้องเป็นเวลาแห่งการเปลี่ยนแปลงและเกิดปาฏิหาริย์อย่างแน่นอน

จางอ้ายเซียงมีสติมาก!

แม้ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เธอรับรู้ได้ถึงสีหน้าของคนรอบข้าง

“เสี่ยวเฉิน…การผ่าตัดเป็นอย่างไรบ้างคะ”

เฉินชางยิ้ม “คุณผู้หญิงครับ พักผ่อนสักระยะ ผมเชื่อว่าคุณจะต้องเซอร์ไพรส์”ไอรีนโนเวล

จางอ้ายเซียงพยักหน้า “ขอบคุณคุณนะคะ เสี่ยวเฉิน!”

เฉินชางยิ้ม พยักหน้าให้พยาบาลส่งตัวเธอไปที่ห้องผู้ป่วย VIP

ตอนนี้หูจ้วนจินเสียใจภายหลังเล็กน้อย เขารู้สึกว่าที่นี่ควรจะมีห้องคนไข้ VVIP สักห้อง เพราะแบบนี้จึงจะสอดคล้องกับฐานะและตำแหน่งของบุคคลอย่างเจิ้งกั๋วถาน

ตอนนี้ภายในห้องทำงานนอกห้องผ่าตัด เจิ้งกั๋วถานมองหน้าจอ ครู่ใหญ่ก็ยังไม่ปริปากพูด จนกระทั่งจางอ้ายเซียงถูกส่งเข้าห้องผู้ป่วย เขาจึงถอยหลังก้าวหนึ่ง ค่อยๆ นั่งลงแล้วหยิบบุหรี่มวนหนึ่งออกมาสูบ

ความจริงเขาเคยคิดอยากลบรอยแผลเป็นให้ภรรยา แต่ว่ากันถึงแก่นแท้จุดประสงค์ไม่เพียงแค่รอยแผลเป็น แต่คือแผลเป็นภายในใจ

เลน่าคอร์นมองเจิ้งกั๋วถานพร้อมพูดว่า “คุณเจิ้งครับ ไปกันเถอะ ไปดูอาการภรรยาคุณ ผมเชื่อว่าตอนนี้เธอต้องการคุณมากกว่าตอนไหนๆ”

เจิ้งกั๋วถานได้ยินแบบนี้ จึงดับบุหรี่และโยนลงในที่เขี่ยบุหรี่ทันที “ใช่ครับ!”

สวีโหรวพาทั้งสองขึ้นตึกไปด้วยตัวเอง

เฉินชางเองก็ถอดเสื้อผ่าตัด หลังจากล้างมือเสร็จก็เดินไปที่ห้องผู้ป่วย และเจอกับกับเจิ้งกั๋วถานเข้าพอดี

ตอนนี้เจิ้งกั๋วถานตื่นเต้นมาก ก้าวเท้ายาวเดินเข้ามาอย่างเร่งรีบ จับมือเฉินชางไว้ “เสี่ยวเฉิน! ขอบคุณคุณมากจริงๆ! คุณอาจจะไม่รู้ว่าความหมายของสิ่งที่คุณทำคืออะไร แต่มันไม่เพียงแค่เปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ของคุณผู้หญิง ผมเชื่อว่าเธอจะต้องกลับไปมั่นใจอีกครั้ง”