บทที่ 577 สารภาพรัก (2)

บทที่ 577 สารภาพรัก (2)

ทุกคนในร้านอาหารต่างหยุดสิ่งที่ทำอยู่พร้อมกับที่เสียงเปียโนดังขึ้น!

นี่เป็นเพลงที่เฉินชางเลือก และยังเป็นเพลงเปียโนบัลลาดที่ถนัดที่สุดด้วย เพลง A Comme Amour ของริชาร์ด เคลเดอร์แมน เป็นบทเพลงที่ความรู้สึกท่วมท้นเพลงหนึ่ง

จังหวะดนตรีแช่มช้า! ตัวเฉินชางเองก็เคลิบเคลิ้มท่ามกลางเสียงดนตรีนั้น

ด้านฉินเยว่ในตอนนี้ ขณะที่มองดูเฉินชางที่เล่นเปียโนอยู่กลางเวที ดวงตาทั้งสองก็พร่ามัวขึ้นทันที!

เธอไม่เคยคิดมาก่อนเลยสักนิดว่าภาพในละครจะเกิดขึ้นกับตัวเอง

เธอรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนธรรมดา เฉินชางเองก็เหมือนกัน เธอจินตนาการถึงความรักและภาพที่สวยสดงดงามที่สุดในละครได้ แต่เธอรู้ว่านั่นมันภาพฝัน ส่วนตัวเองใช้ชีวิตจริงอยู่

ทว่าพอเธอเห็นเฉินชางบรรเลงเปียโนช้าๆ เหมือนเจ้าชายขี่ม้าขาว ก็คล้ายว่าเธอกลายเป็นนางเอกในนิทานท่ามกลางโน้ตดนตรีโลดแล่น!

ชั่วขณะหนึ่ง เธอหลับตาลง แล้วฉากหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในหัว

ทางสายน้อยที่ปกคลุมไปด้วยใบไม้ร่วงสายหนึ่ง คดเคี้ยวจนไม่รู้ว่ามุ่งไปทางไหน สองข้างทางมีแต่ต้นไม้ใหญ่สูงระฟ้า ใบไม้เปลี่ยนเป็นสีเหลืองทองแล้ว ลมระลอกหนึ่งพัดเอื่อย ถ้าได้เดินข้างๆ คนที่รักจะเป็นเรื่องน่าอภิรมย์ขนาดไหน ได้จับมือคุณจนแก่เฒ่าไปด้วยกัน!

นี่เหมือนกับวันที่เธอกับเฉินชางรักกันมาก พวกเขาสองคนก็คบกันในฤดูใบไม้ร่วง เพลง A Comme Amour นี้ก็เหมือนเฉินชางเอื้อนเอ่ยแผ่วเบา สัญญากับเธอว่าผมจะรักคุณไปชั่วชีวิตอยู่ข้างหู

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน เสียงเปียโนจึงหยุดลง ตอนนี้เอง เฉินชางก็ลุกขึ้น ถือดอกไม้สดช่อหนึ่งเดินมาหาฉินเยว่ช้าๆ!

ฉินเยว่หน้าแดงขึ้นมาทันที มองดูเฉินชางหล่อเหลาสูงโปร่ง แต่งชุดสูทเท่พอดีตัว กุหลาบสีแดงสดคล้ายเปลวเพลิงช่อหนึ่งกับใบหน้าอันหล่อเหลาทั้งเท่ทั้งโก้ยิ่งกว่าพระเอกในละครด้วยซ้ำ!

เธอไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าเฉินชางจะหล่อขนาดนี้!

วินาทีนั้น ฉินเยว่ตื่นเต้นจนมือยังสั่นๆ ออกจะตั้งตัวไม่ทัน ลุกลี้ลุกลนทำตัวไม่ถูก!

ในตอนนี้เอง เฉินชางเดินมาตรงหน้าฉินเยว่ แล้ววงดนตรีวงหนึ่งก็เดินออกมาช้าๆ

ขณะที่พวกเขาเล่นไวโอลินเสียงไม่ดังไม่เบาก็เข้ามาล้อมอยู่ข้างๆ ทั้งสองคน เสียงดนตรีผ่อนคลายอย่างที่ความรักควรจะเป็นเป็นอย่างยิ่ง

เฉินชางมองดูฉินเยว่ จ้สบตาเธอ เอ่ยช้าๆ ว่า “รู้จักคุณมา 1021 วัน รักกับคุณมา 102 วัน ช่วงเวลานี้ดูไปแล้วอาจจะไม่นาน แต่คุณกลับอยู่ในใจผมมานานแล้ว!”

“คุณบอกผมว่าผมเป็นรักแรกของคุณ ดังนั้นผมเลยอยากทำให้ดีที่สุดมาตลอด ผมอยากแสดงให้คุณเห็นความงดงามทั้งหมดของความรัก”

“ผมเกิดกลัวว่าตัวเองจะทำได้ไม่ดี ทำให้คุณรู้สึกว่าความรักไม่ได้พิเศษอะไร!”

“ผมอยากทุ่มเททุกอย่างที่ผมมี มอบความรักแสนสุขสุดโรแมนติกและเรียบง่ายที่สุดให้กับคุณ”

“ชีวิตที่เหลือในวันข้างหน้า มีแต่คุณทั้งนั้น!”

“ฉินเยว่ แต่งงานกับผมนะครับ!”

พอพูดถึงตรงนี้ เฉินชางก็คุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้น เปิดแหวนเพชรออก แหวนเพชรสีชมพูที่เจียระไนอย่างประณีตพลันส่องประกายวาววับใต้แสงไฟฉายส่อง ทำให้ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นต่างตื่นเต้นกับพวกเขาทันที

สวยจัง!

แม้แต่ฉินเยว่ยังหายใจถี่ เธอไม่เคยเห็นแหวนเพชรที่สวยขนาดนี้มาก่อน!

ขนาดในละครยังไม่มีแหวนเพชรที่สวยขนาดนี้เลย!

เสียงไวโอลินข้างหูดังขึ้น รอบๆ เป็นเสียงปรบมือของทุกคน

ในตอนนี้เอง ลูกค้าที่อยู่รอบๆ พากันหยิบดอกไม้สดช่อหนึ่งออกมาจากใต้โต๊ะแล้วค่อยๆ เดินมาหา!

ดอกไม้สดโอบล้อมทั้งสองคนไว้ด้วยกัน ทุกคนเอ่ยประโยคหนึ่งออกมาช้าๆ

“แต่งกับเขาเลย!”

“Marry him!”

“الزواجمنه!”

“Sposalo!”

……

ฉินเยว่ร้องไห้เป็นเด็กๆ ท่ามกลางถ้อยคำรวมไม่รู้กี่ภาษาและช่อดอกไม้สีสันสดใสนับไม่ถ้วน

“ตกลงค่ะ!” น้ำตาไหลลงอาบแก้ม เธอได้มีการสารภาพรักในฝัน

ผู้หญิงเปิ่นๆ คนหนึ่งก็มีความรักในฝันแบบนี้ได้เหมือนกัน