ตอนที่ 578
บทที่ 579 ฉัน...ภูมิใจ!
October 22, 2026
บทที่ 579 ฉัน…ภูมิใจ!
“จริงด้วย คุณว่าเฉินชางแต่งตัวดีขนาดนี้ พาฉินเยว่ไปทำอะไรล่ะ”
เหล่าฉินเอ่ยถามคล้ายคิดอะไรอยู่ “จะมี…การแสดงโรแมนติกอะไรหรือเปล่า อย่างเช่นประดับเทียนสารภาพรักอะไรแบบนั้น”
พอพูดแบบนี้ จี้หรูอวิ๋นก็กระตือรือร้นทันที รีบเอ่ยว่า “ใช่แล้ว! รอให้เยว่เยว่มาแล้วถามให้ชัดดูว่าวันนี้ทั้งสองคนไปทำอะไรมา”
ระหว่างที่พูดประตูก็เปิดออกแล้ว ฉินเยว่ยิ้มกอดไวน์ขวดหนึ่งเดินเข้ามา “แม่ขา ของขวัญให้แม่ค่ะ!” เธอพูดพลางส่งไวน์แดงให้
เหล่าฉินสูดหายใจแรงๆ “ลูกดื่มเหล้ามาเหรอ”
ฉินเยว่พยักหน้า “ค่ะ ไปกินอาหารฝรั่งมาก็ต้องดื่มไวน์แดงอยู่แล้ว! คืนนี้พวกเรากินข้าวกันที่ร้านคริสค่ะ!”
“ลูกบอกว่าจะพาเราไป ป่านนี้แล้วยังไม่ได้ไปเลย” ฉินเยว่มองเหล่าฉินแล้วกลอกตา
“แม่คะ อาหารฝรั่งที่นั่นดีมากจริงๆ! วันหลังหนูจะพาแม่ไปกิน ถ้าหนูพาแม่ไปได้ลดราคาด้วย!”
วันนี้ฉินเยว่ถึงกับได้ดื่มด่ำชีวิตหรูหราของลัทธิทุนนิยม ก่อนออกไปจากร้าน ทางร้านยังให้บัตรสมาชิกไพรเวทมาใบหนึ่งด้วย บัตรลดได้ห้าเปอร์เซ็นต์ ที่สำคัญที่สุดคือจองที่นั่งล่วงหน้าได้
พอฉินเสี้ยวยวนได้ยินก็หัวเราะขึ้นมาทันที “ทำไมพ่อไม่ยักรู้ว่าร้านคริสยังลดราคาด้วย”
ฉินเยว่พลันพูดหน้าระรื่น “เพราะเฉินชางกับเจ้าของร้านนั้นเป็นเพื่อนกัน นี่ยังไม่หมดนะคะ ยังให้ไวน์แดงมาด้วยขวดหนึ่ง”
ฉินเสี้ยวยวนอึ้งไปทันที
เฉินชางกับเจ้าของร้านคริสเป็นเพื่อนกันเหรอ
หรือเด็กนี่…จะแกล้งทำตัวไร้น้ำยา ปิดบังชื่อแซ่ซุ่มตัวอยู่ในห้องฉุกเฉินสามปีเพื่อจีบฉินเยว่ของพวกเรา
ทันใดนั้น ในสมองฉินเสี้ยวยวนก็เต็มไปด้วยภาพยนตร์เรื่อง ‘ถังไป่หู่ ใหญ่ไม่ต้องประกาศ’ ทั้งเรื่อง
จี้หรูอวิ๋นเอาไวน์แดงออกมาดูดีๆ ยิ้มขึ้นมาทันที “โอ้โห เป็นของโรมาเน กงติด้วยเหรอ เสี่ยวเฉินตั้งใจนะเนี่ย…ตอนนี้แม่ยิ่งชอบเด็กคนนี้ซะแล้วสิ”
เหล่าฉินมองจี้หรูอวิ๋นอย่างหมั่นไส้ ไวน์ขวดเดียวก็ซื้อคุณได้แล้วหรือ
เหล่าฉินเอ่ยถาม “เยว่เยว่ วันนี้พวกลูกสองคนไปทำอะไรมา”
ฉินเยว่หน้าแดงขึ้น “วันนี้เฉินชางขอหนูแต่งงานแล้วค่ะ”
ประโยคเดียว จี้หรูอวิ๋นกับเหล่าฉินตื่นเต้นขึ้นมาทันที “เร็วเข้า รีบเล่าให้แม่ฟังเลย เขาขอยังไง แม่ว่าแล้ว วันนี้เขาใส่สูทแต่งตัวทางการขนาดนี้”
ฉินเยว่ก็อยากเห็นเนื้อหาข้างในยูเอสบี จึงลุกขึ้นเอายูเอสบีเสียบเข้ากับโทรทัศน์ กดปุ่มแสดงภาพทันที
จี้หรูอวิ๋นผงะไป “ลูกให้แม่ดูนี่ทำไม”
ฉินเยว่ยิ้มมีเลศนัย “สิ่งที่แม่อยากเห็นก็อยู่ในนี้ไงคะ หนูเองยังไม่รู้เลยว่าถูกถ่ายไว้”
หลังจากพูดจบ ภาพในโทรทัศน์ก็เปลี่ยนไป ถึงกับมีเสียงประกอบ ต้องบอกว่ามืออาชีพมาก
เริ่มจากฉินเยว่เพิ่งจากรถแท็กซี่ หน้าตื่นเข้าไปในลิฟต์ รายละเอียดสอดรับกับเสียงประกอบได้ดีนัก
ต่อมาฉากก็เปลี่ยนไป ฉินเยว่ปรากฏตัวในร้านคริสอันหรูหรา ตอนนี้เอง เสียงเปียโนดังขึ้น…ชายหนุ่มในชุดสูทสีขาวคนหนึ่งกำลังเล่นเปียโน มุมมองเปลี่ยนไป เห็นใบหน้าด้านข้างอันคมเข้มได้พอดี เฉินชางนั่นเอง!
จี้หรูอวิ๋นอึ้งไปทันที “โอ้โห นี่เสี่ยวเฉินใช่ไหม หล่อจริงๆ เลย หล่อกว่าดาราอีก…แถมยังเล่นเปียโนเก่งขนาดนี้ด้วย!”
เหล่าฉินก็งงเหมือนกัน! ยิ่งมั่นใจในความคิดของตัวเอง
ไอ้หนูนี่ต้องวางแผนเรื่องลูกสาวเรามานานแล้ว ดูแบบนี้มันสไตล์ท่านประธานจอมเผด็จการจากตระกูลใหญ่…
ถัดมาเสียงเปียโนจบลง วงไวโอลินปรากฏตัว เฉินชางถือดอกไม้สดออกมาคุกเข่าลงเริ่มขอแต่งงาน
การสารภาพรักอันโรแมนติกทำให้ฉินเยว่น้ำตาคลอจริงๆ ขนาดจี้หรูอวิ๋นได้เห็นแล้วยังจิตใจหวั่นไหว!
เมื่อเพชรสีชมพูออกโรง เธอถึงกับรู้สึกว่ามันเปล่งประกายเจิดจ้าเพราะความพิเศษของแววแสง งดงามเป็นที่สุด!
จี้หรูอวิ๋นถึงขนาดหยุดหายใจ!
แหวนเพชรสวยจังเลย!
เฉินชางสวมแหวนให้ฉินเยว่เอง ฝูงชนที่อยู่รอบๆ มอบดอกไม้ให้…
เป็นภาพที่สวยงามจริงๆ!
ชั่วขณะหนึ่ง จี้หรูอวิ๋นก็ยกยอเฉินชางไม่หยุดปาก และย่อมขาดการตำหนิเหล่าฉินไปไม่ได้เช่นกัน
“คุณดูเขาสิ ดูเขาขอแต่งงาน…โรแมนติกมากเลย! ไหนจะการตัดต่อคลิปนี่อีก…ชาตินี้ทั้งชาติก็ลืมไม่ลง!”
“แล้วดูคุณสิ ตอนนั้นไม่ขอแต่งงานด้วยซ้ำ…น่าโมโหเป็นบ้า…”