บทที่ 58 ผ่าเปิด คะแนนติดลบ!

เฉินชางลืมตาขึ้น สูดหายใจลึกๆ สองครั้ง!

เขารู้สึกว่าตัวเองไม่ได้แซ่เฉินแล้ว แต่กลายเป็นแซ่ซุน ถูกขังอยู่ในห้องผ่าตัดห้าร้อยปี!

เมื่อคิดถึงไส้ติ่ง เขาก็รู้สึกคันคะเยอขึ้นมาทันที…

แต่ทั้งๆ ที่เป็นเช่นนั้น ในสมองของเขากลับไม่มีอย่างอื่น มีแต่ไส้ติ่งเต็มไปหมด!

ไส้ติ่งอักเสบเฉียบพลัน ไส้ติ่งเรื้อรัง หนองในไส้ติ่ง…ไส้ติ่งบลาๆๆ…

สิ่งที่ได้มาช่างมากมายจริงๆ!

[ติ๊ง! ยินดีด้วย ทักษะการผ่าตัดไส้ติ่งของคุณเพิ่มระดับ: ระดับสมบูรณ์แบบ!]

ความจริงเมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนนี้ เฉินชางก็ไม่รู้สึกเหนือคาดเลยสักนิด เพราะถ้าไม่อยู่ในระดับสมบูรณ์แบบ เฉินชางคงรู้สึกอยากตายจริงๆ มีเพียงจิตวิญญาณของตนที่รู้ว่าเขาผ่าตัดไส้ติ่งไปมากน้อยแค่ไหน

คงมีเพียงวิญญาณที่รู้ว่าเขาผ่าท้องไปมากน้อยแค่ไหน!

เฉินชางรู้สึกเหมือนได้เรียนทักษะลับมาอย่างหนึ่งที่เรียกว่าเห็นท้องรู้ไส้ติ่ง!

สมัยโบราณมีการดูกระดูกคำนวณชีวิต ดูมือคำนวณโชคชะตา ตอนนี้ฉันมีวิชาดูท้องวินิจฉัยไส้ติ่ง

แน่นอนว่านี่ออกจะเกินจริงไปบ้าง

จะวินิจฉัยไส้ติ่งให้แม่นยำได้อย่างไรน่ะหรือ สิ่งสำคัญอยู่ที่ประวัติผู้ป่วย ประวัติอาการ ตลอดจนการตรวจสอบลักษณะร่างกายของผู้ป่วยอย่างละเอียด จากนั้นจึงวิเคราะห์อย่างละเอียดถี่ถ้วนจึงจะได้การคาดเดาที่สมบูรณ์แบบออกมา

เพียงแต่ทำไมไส้ติ่งที่ตนเองตัดถึงไม่มีลักษณะพิเศษล่ะ?

จู่ๆ เฉินชางก็ตบหน้าผากตัวเอง “อยู่ในระดับสมบูรณ์แบบแล้วยังต้องการลักษณะพิเศษอะไรอีก?”

แค่คิดจะพัฒนามาถึงระดับสมบูรณ์แบบก็ไม่ใช่เรื่องง่ายแล้ว

เฉินชางย้อนคิดไปถึงตอนแรก ประสบการณ์บางอย่างของเหล่าเฉินเหนือระดับทักษะไปอย่างชัดเจน แต่ทักษะยังไม่ผ่าน ถึงแม้ประสบการณ์จะมากพอแต่ความเข้าใจยังไม่ถึงขั้น

การเรียนหมอเป็นเหมือนการทดสอบพรสวรรค์ ศัลยแพทย์ก็เป็นเช่นนี้

ดูท่าทาง [บัตรฝึกพิเศษ] จะเป็นของดีจริงๆ แต่ว่า…เฉินชางไม่คิดใช้บ่อยๆ เนื่องจาก…ทุกครั้งที่ใช้ก็เหมือนนั่งอยู่ในห้องขัง

……

……

ตอนกลางวัน เฉินปิ่งเซิงมาหาเฉินชาง “บ่ายวันนี้จางจื้อซินมีผ่าตัดไส้ติ่งหลายเคส คุณตามผมไปด้วยนะครับ คุณไปผ่าตัด ผมจะช่วยชี้แนะข้อด้อยของคุณ”

“การสอบคราวนี้คุณก็อย่าเครียดมากนะครับ” ขณะที่เหล่าเฉินพูด ในใจก็รู้สึกไม่สบายนัก กระทั่งรู้สึกตำหนิตนเองด้วยซ้ำ “อา ต้องโทษผมที่สองปีมานี้ให้คุณเป็นผู้ช่วยอยู่ในแผนกฉุกเฉินมาตลอด ทำแต่งานจิปาถะ ไม่ได้ร่วมผ่าตัดเท่าไหร่ นี่เป็นความรับผิดชอบของผมจริงๆ”

เฉินชางยิ้ม พูดปลอบใจ “หัวหน้าครับ คุณไม่คิดว่าผมผ่าตัดไส้ติ่งได้ดีมากหรือ?”

เฉินปิ่งเซิงถลึงตาใส่เฉินชางอย่างไม่สบอารมณ์ นี่มันเวลาอะไรแล้ว เด็กคนนี้ยังมาล้อเล่นอยู่อีก

แต่ตอนนี้เฉินปิ่งเซิงไม่อยากพูดโจมตีเขา ไม่อยากคิดเล็กคิดน้อยกับเขาเหมือนปกติ ทั้งยังพูดสนับสนุนด้วยซ้ำ “ผมคิดว่าคุณเป็นหนึ่งในคนที่มีพรสวรรค์ด้านการผ่าตัดยอดเยี่ยมที่สุดเลยนะครับ ขึ้นอยู่กับเวลาเท่านั้น อนาคตไร้ขีดจำกัดแน่นอน แต่ตอนนี้ประสบการณ์ด้านการแพทย์ของคุณยังมีไม่พอ”

“ก็เหมือนกับการผ่าตัดไส้ติ่งหลายเคสของจางจื้อซินในวันนี้ คุณไปดูหมอจางทำก่อน จากนั้นอีกสองเคสหลังคุณค่อยมาทำ พวกเราจะดูข้อด้อยของคุณและช่วยชี้แนะส่วนที่ยังขาดไป”

ตอนนี้เฉินปิ่งเซิงคิดเตรียมตัวเอาในเวลากระชั้นชิดแล้ว

เฉินชางยิ้ม พยักหน้าแล้วกล่าวขอบคุณ

เหล่าเฉินกลัวว่าเฉินชางจะไม่ให้ความสำคัญจึงกล่าวกำชับอีกครั้ง