บทที่ 583 หล่อ...จนอึ้งไปเลยหรือ?

บทที่ 583 หล่อ…จนอึ้งไปเลยหรือ?

ตอนนี้กัวเฟยอวิ๋นตกใจแทบตายกับการผ่าตัดของตัวโหดอย่างเฉินชางจริงๆ!

คุณจะเหลือช่องว่างให้ผมได้สติกลับมาไม่ได้เหรอ

ให้ตายสินี่ ไม่พูดจาสัดคำ พริบตาเดียวก็ผ่าเลย…นี่จะโหดไปแล้วมั้ง!

ต่อให้เป็นกัวอวิ๋นเฟยที่ได้เปิดโลกกว้างขึ้นเหนือล่องใต้ก็ยังตกอกตกใจเพราะเฉินชาง

ถึงอย่างไรภาพผ่าเปิดเยื่อหุ้มหัวใจอย่างรวดเร็วกับเลือดพุ่งกระฉูดออกมานั้นก็ทำให้เขารู้สึกว่าตนคิดตามมือของเฉินชางไม่ทัน!

ถ้าการผ่าเปิดตอนแรกทำให้กัวอวิ๋นเฟยตกใจจนใจหายวาบ เช่นนั้นการห้ามเลือดอย่างรวดเร็วในเวลาต่อมาก็ทำให้เขาตกตะลึง!

นี่จะเทพเกินไปแล้วมั้ง!

ชั่วพริบตา เฉินชางใช้คีมห้ามเลือดผนังด้านข้างห้ามเลือดอย่างรวดเร็วทั้งที่หัวใจยังเต้นอยู่แบบนี้ นี่ไม่ได้แค่ทดสอบความกล้าของคนคนหนึ่งแล้ว นี่มันมั่นใจในทักษะของตัวเองอย่างหาใดเทียบ!

คิดถึงตรงนี้ กัวอวิ๋นเฟยอดเงยหน้าขึ้นมองไม่ได้ แล้วเขาก็ตื่นตะลึงอย่างอดไม่อยู่!

เฉินชางห้องฉุกเฉินโรงพยาบาลอันดับสองหรือ

ก่อนหน้านี้ทำไมถึงไม่เคยได้ยินว่าในด้านการแพทย์ฉุกเฉินยังมีคนเก่งขนาดนี้อยู่ด้วย

พยาบาลที่อยู่ด้านหนึ่งมองดูกัวอวิ๋นเฟยยังค่อนข้างประหลาดใจ

ไม่ได้เห็นเขาเสียอาการขนาดนี้นานแค่ไหนแล้ว นานมากแล้วมั้ง!

กัวอวิ๋นเฟยมีฐานะเป็นหัวหน้าแผนกฉุกเฉินที่อายุน้อยที่สุดในมณฑลตงหยาง จัดว่าเลื่อนขั้นไวเป็นพิเศษ ต่อให้อาจารย์ของเขาเป็นผู้อำนวนการโรงพยาบาลหลอดเลือดหัวใจ แต่ทั้งโรงพยาบาลกลับไม่มีใครนินทา เพราะศักยภาพของกัวอวิ๋นเฟยทำให้ทุกคนพูดอะไรไม่ได้!

แต่เห็นได้ชัดว่าเมื่อกี้หัวหน้ากัวออกจะเหม่อและกระวนกระวาย ถึงกับงุนงงอยู่บ้าง

นี่ก็ทำให้พยาบาลออกจะตกตะลึงไม่ได้ เธอเบนสายตาไปมองเฉินชาง หรือว่า…นี่ก็คือหล่อจนอึ้งอย่างที่เขาว่ากัน…เพราะคุณหมอหนุ่มคนนี้เหมือนออกจะหล่อกว่าหัวหน้ากัวจริงๆ แล้วความสามารถล่ะ? เมื่อกี้เธอไม่ได้สังเกตการผ่าตัดของเฉินชางสักนิด จะว่าไปแล้ว…เธอคิดว่าหัวหน้ากัวเป็นที่หนึ่งในใต้หล้า อืม! ถูกต้อง!

เฉินชางเห็นกัวอวิ๋นเฟยผงะไป จึงเอ่ยขึ้นอย่างอดไม่ได้ “หมอกัว เย็บแผลไหมครับ”

กัวอวิ๋นเฟยอึ้ง หันกลับมาทันที แล้วพูดว่า “คุณรู้จักผมเหรอ”

เฉินชางย่อมไม่รู้จัก…แต่คุณมีป้ายชื่อห้อยคอไหมล่ะ

เฉินชางก็เพิ่งเข้าใจแจ่มแจ้งหลังจากเห็นป้ายชื่อห้อยคอ คนคนนี้ก็คือกัวอวิ๋นเฟยหรือ

เขาได้ยินชื่อนี้มาหลายครั้ง เมิ่งซีเคยพูดถึง เถามี่ก็เคยพูดถึง ในที่สุดวันนี้เฉินชางก็ได้เจอตัวเป็นๆ แล้ว…

เหมือนว่า…จะคลาดเคลื่อนอยู่บ้าง! ชายใส่แว่นท่าทางสุภาพคนนี้คล้ายจะตอบสนองช้าไปหน่อย…นี่ทำงานฉุกเฉินได้เหรอ

เฉินชางส่ายหัวอย่างอดไม่ได้ แล้วถอนหายใจ พอได้ยินประโยคคำถามของกัวอวิ๋นเฟย ก็พูดจาเข้าสังคมว่า “ชื่นชมคุณมานานแล้วครับ!”

กัวอวิ๋นเฟยได้ยินเข้า แม้ไม่เปลี่ยนสีหน้า แต่ก็รู้สึกปลื้มอยู่ในใจ ต่อให้ปกติจะมีหลายคนชื่นชมตนมานาน แต่เมื่อได้ยินประโยคนี้จากเฉินชาง ทำไมถึงดีใจเป็นพิเศษนะ

พอคิดถึงตรงนี้ กัวอวิ๋นเฟยตัดสินใจว่าตนควรจะแสดงฝีมือ! ใช่แล้ว! แค่แสดงฝีมือเอง!