บทที่ 604 ชื่อบ้านๆ!

ตอนที่ 604 ชื่อบ้านๆ!

Ink Stone_Fantasy

ความจริงแล้ว ที่เฉินชางวางลิ้นหัวใจทางเดียวในท่อระบายตามสภาพร่างกายและสถานการณ์ของผู้ป่วยได้ในตอนแรกก็ทำคะแนนเต็มในจุดทดสอบนี้ไปแล้ว! แต่ในการเย็บแผลและซ่อมแซมต่อมา ขอเพียงเฉินชางไม่มีปัญหา หลักๆ แล้วการผ่าตัดครั้งนี้เฉินชางก็จะได้คะแนนดีไปครอง

ทว่า…ในขณะนี้เอง เฉินชางกลับขอไหมเย็บแผลมาสองเส้น เขาจะทำอะไร

ตอนนี้กลับเห็นเฉินชางเอาไหมเย็บแผลสอดผ่านเอออร์ตาส่วนขึ้น ปลายด้านหนึ่งอยู่เหนือท่อระบาย จากนั้นก็ผูกปมอย่างระมัดระวัง ส่วนไหมเย็บแผลอีกเส้นหนึ่ง เขาเอาปลายไหมพันไว้ที่ปลายส่วนไกลของเอออร์ตาส่วนลง แล้วพันปลายอีกด้านหนึ่งไว้ที่ท่อระบาย จากนั้นจึงดึงเข้าอีกครั้ง!

ตอนนี้เอง ตัวท่อระบายเลือดแบบก็อตต์ถึงกับเกิดมุมแปลกประหลาดขึ้นมุมหนึ่ง เรื่องนี้ไม่สำคัญ ที่สำคัญที่สุดก็คือจู่ๆ เลือดก็เริ่มไหลคล่องมาก!

ซุนเกาซิ่งพลันตาเบิกกว้าง!

แม่งเอ๊ย…นะ…นี่มันเปลี่ยนปริมาณการระบายเหรอ

นี่มันไอเดียกับความคิดสร้างสรรค์ของอัจฉริยะเห็นๆ นี่ทำได้ยังไงเนี่ย!

ไม่สิ! นี่คิดมาได้ยังไง

ซุนเกาซิ่งกับโหวเลี่ยงต่างตื่นเต้น คุมสีหน้าดีใจได้ยาก ความรู้สึกตื่นเต้นเร้าใจเกินกว่าจะบรรยายเป็นคำพูด!

ดีใจมากเลย! คิดไม่ถึงว่ามาคุมการแข่งขันที่ตงหยางจะได้เห็นการผ่าตัดแบบนี้

พอคิดถึงตรงนี้ ซุนเกาซิ่งยังค่อนข้างตื่นเต้น เขามีฐานะเป็นหัวหน้าใหญ่แผนกศัลยกรรมหัวใจโรงพยาบาลอันเจินของเมืองหลวงจึงได้ขึ้นเหนือล่องใต้เห็นอัจฉริยะมามากแล้ว เพราะเป็นเช่นนี้ เขาก็รู้สึกว่าตนได้พบอัจฉริยะแบบไหนก็อาจจะไม่รู้สึกทึ่ง! แต่คราวนี้เฉินชางกลับทำลายความคิดที่ซุนเกาซิ่งมีต่ออัจฉริยะอีกครั้งหนึ่ง!

หลายคนเคยลองเปลี่ยนแปลงข้อด้อยที่การผ่าตัดใส่ท่อระบายเลือดของก็อตต์ไม่สามารถควบคุมปริมาณการถ่ายเลือดได้นี้ เช่นลิ้นหัวใจทางเดียวก็เป็นนวัตกรรมที่มากไอเดียและพลิกประวัติศาสตร์อย่างหนึ่ง มันเปลี่ยนแปลงข้อด้อยใหญ่หลวงของการผ่าตัดใส่ท่อระบายเลือดของก็อตต์ไป แต่…กับเรื่องที่ควบคุมปริมาณการถ่ายเลือดไม่ได้นี้ ลิ้นหัวใจทางเดียวกลับยังมีข้อจำกัดอยู่มาก

ศาสตราจารย์เฉพาะทางในโรงพยาบาลต่างๆ เคยลองมาแล้วทั้งนั้น ในวารสารใหญ่ๆ กับงานอภิปรายก็เคยแนะนำมาก่อน

มีกลเม็ดหลายอย่างมากจริงๆ

ซุนเกาซิ่งก็เคยทดลองและศึกษามาก่อน แต่…วิธีใช้ไหมเส้นเดี่ยวสองเส้นแบบนี้ บอกตามตรงว่าเขาเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก มิหนำซ้ำวิธีนี้เขามองปราดเดียวก็รู้สึกว่าได้ผลดี! ต่อให้ไม่ได้ลองด้วยตัวเอง แต่ซุนเกาซิ่งก็รู้ว่านี่ต้องเป็นวิธีที่มีประโยชน์มากวิธีหนึ่ง

เขาชอบมาก เพราะควรรู้ว่าการผ่าตัดซ่อมแซมหลอดเลือดใหญ่ในทรวงอกไม่ได้รับประกันว่าจะต้องผ่าตัดในห้องผ่าตัดเสมอไป ทั้งยังรับประกันไม่ได้ว่าจะมีเครื่องมือต่างๆ เตรียมไว้ครบครัน!

และเมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว ไหมเย็บแผลสองเส้นบวกกับท่อส่งท่อหนึ่งก็ใช้ผ่าตัดใส่ท่อระบายเลือดของก็อตต์ได้อย่างมีประสิทธิภาพสูง ซ่อมแซมหลอดเลือดใหญ่ได้อย่างสมบูรณ์ แบบนี้ไม่ใช่นวัตกรรมแล้วจะเป็นอะไร พอคิดถึงตรงนี้ ซุนเกาซิ่งก็ดีใจมาก!

แต่ภาพถัดมาบอกซุนเกาซิ่งว่าเขาดีใจเร็วเกินไปแล้ว ตอนนี้ผู้ป่วยถ่ายเลือด ความดันจึงกลับมาสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง เช่นนี้แล้วจำเป็นก็ต้องควบคุมปริมาณการถ่ายเลือดของผู้ป่วย

ตอนนี้เอง เฉินชางเพียงแค่ปรับไหมเย็บแผลอีกครั้งหนึ่ง ถึงกับควบคุมปริมาณการถ่ายเลือดได้สำเร็จอีกหน

นี่จะฉลาดไปแล้วมั้ง…

ตอนแรกซุนเกาซิ่งนึกว่าการใช้ไหมเย็บแผลเมื่อกี้ทำเพียงเพื่อยึดให้อยู่กับที่ คิดไม่ถึงว่า…ปมนี้ควบคุมได้ด้วยหรือ

มิหนำซ้ำการเปลี่ยนรูปท่อระบายด้วยการควบคุมความยาวของไหมเย็บแผล จึงมีวิธีควบคุมปริมาณการถ่ายเลือดได้!

อัจฉริยะ! อัจฉริยะโคตรๆ!

ซุนเกาซิ่งกล้าตบโต๊ะบอกเฉินชางว่าถ้าคุณไม่ใช่อัจฉริยะ วันนี้ผมจะกินโหวเลี่ยงซะ!

ตอนนี้โหวเลี่ยงออกจะงงงวยเสียแล้ว ใช่แล้ว! หลังจากเขาเห็นการผ่าตัดเก่งกาจอันพิสดารชุดนี้ของเฉินชางก็ตกตะลึงอ้าปากค้าง! ต่อให้ซุนเกาซิ่งกินเขาตอนนี้จริงๆ เขาก็คงจะนิ่งเฉย เพราะไม่มีอะไรน่าหลงใหลไปกว่าการผ่าตัดในตอนนี้ของเฉินชาง! โหวเลี่ยงสาบานว่าการผ่าตัดนี้ เขาดูร้อยครั้งก็ยังได้!

การผ่าตัดค่อยๆ มาถึงช่วงท้าย

หลังจากเฉินชางทำความสะอาดเรียบร้อย รวมถึงตัดเส้นไหมทิ้ง ก็พูดกับทั้งสองคนว่า “ขอบคุณผู้คุมการแข่งขันทั้งสองท่านครับ!”

พูดจบ เฉินชางก็เตรียมจะออกไป!

เห็นเพียงว่าซุนเกาซิ่งรีบเรียกเฉินชางไว้ “เดี๋ยวก่อน!”