บทที่ 61 ถ้อยทีถ้อยอาศัย

เรื่องต่อไปก็เรียบง่ายมาก

และง่ายสำหรับเฉินปิ่งเซิงและจางจื้อซินเช่นกัน เพียงแต่ครั้งนี้มีการสลับบทบาทเกิดขึ้น

ภายใต้การร่วมแรงร่วมใจของเฉินชาง คาบเรียนบรรยายและการแสดงผ่าตัดที่มีจางจื้อซินและเฉินปิ่งเซิงเป็นผู้นำก็ค่อยๆ เปลี่ยนไปเป็นคาบเรียนฝึกอบรมของเฉินชางที่มีโทรศัพท์มือถือคอยถ่ายไว้ตลอด

การผ่าตัดไส้ติ่งเสร็จสิ้นไปหลายเคส

พยาบาลที่อยู่ในห้องผ่าตัดติดกันเดินมาเร่ง “หมอหลิวคะ การผ่าตัดเคสต่อไปจะเริ่มแล้ว คุณมารมยาให้หน่อยค่ะ”

หลิวเจี้ยนแลบลิ้นอย่างไม่พอใจ “เสี่ยวเฉิน เห็นการผ่าตัดของคุณแล้วทำให้ผมรู้สึกดีจริงๆ!”

“วันหลังถ้าคุณจะผ่าตัดก็บอกผมก่อนนะครับ ผมจะมารมยาให้!” พูดจบก็เดินออกไปทันทีทิ้งไว้เพียงพยาบาลที่มีสีหน้าแปลกใจ ถึงอย่างไรหลิวเจี้ยนก็เป็นวิสัญญีแพทย์ชั้นยอด เชี่ยวชาญทักษะการผ่าตัดมาก ทำให้การผ่าตัดมีอัตราความปลอดภัยสูง หมอส่วนใหญ่อยากให้เขามาเป็นวิสัญญีแพทย์ในการผ่าตัดของตน

แม้แต่หัวหน้าแผนก หากจะผ่าตัดก็ยังชอบไปขอความร่วมมือจากหลิวเจี้ยน

แต่ครั้งนี้…หลิวเจี้ยนขอเป็นวิสัญญีแพทย์ด้วยตัวเอง หาได้ยากจริงๆ

เธอเงยหน้าขึ้นมองเฉินชาง นอกจากหล่อแล้วก็ไม่มีจุดเด่นอื่น!

ขณะนี้ จางจื้อซินและเฉินปิ่งเซิงยังอยู่ที่นั่น ได้ยินเสียงพวกเขาสองคนกระซิบกระซาบกันเบาๆเหล่าเฉิน “การแยกไส้ติ่งเมื่อครู่นี้ดีมากนะครับ แต่ผมมีคำถามนิดหน่อย ทำไมถึง…”

เหล่าจาง “ผมเองก็ไม่รู้! คุณถามเสี่ยวเฉินดูสิ”

เหล่าเฉินหน้าดำ “ครั้งนี้ถึงตาคุณแล้ว คุณไปถามสิ ผมเพิ่งถามไปเอง ถ้าถามอีกก็ดูปัญญาอ่อนแล้ว”

เหล่าจางหน้าแดง บิดตัวอย่างเขินอาย “ผมถูกเขาตำหนิมาหลายครั้งแล้ว ไม่มีหน้าถามแล้วครับ…ยังไงซะ…ผมเป็นเถ้าแก่ของเขานะ!”

เหล่าเฉินย่นหน้า “ผมเป็นอาจารย์ของเขานะ!”

……

……

พวกเขาเดินออกจากห้องผ่าตัดด้วยกัน กลับไปยังห้องเปลี่ยนชุด

เฉินปิ่งเซิงบิดขี้เกียจ “เสี่ยวเฉิน ส่งเสื้อคลุมไปที่วอร์ดให้ผมหน่อยนะครับ เอาไปซักพร้อมกันพรุ่งนี้ ผมไม่ไปแล้ว”

เฉินชางพยักหน้า “ครับหัวหน้า”

เมื่อได้ยินอีกฝ่ายเรียกว่าหัวหน้า เฉินปิ่งเซิงพลันรู้สึกว่าความอึมครึมตลอดเช้าหายไปทันที ถอนใจอย่างสบายอารมณ์ รู้สึกอากาศบริสุทธิ์ขึ้นมาก ช่างมีความสุขจริงๆ

จางจื้อซินเห็นท่าทางเช่นนี้ก็รู้สึกไม่พอใจ “เสี่ยวเฉิน วันเสาร์อย่าลืมมานะครับ ถึงตอนนั้นผมจะให้คุณเป็นคนเย็บแผล ให้คุณจัดการผ่าตัดตาสองชั้นด้วยตัวเองหนึ่งเคส!”

เฉินชางได้ยินก็ดวงตาเป็นประกาย เขาอยากลองดูนานแล้ว นี่เป็นเรื่องดี!

เขารีบพูดออกไปว่า “ได้ครับ! ไม่มีปัญหาครับเถ้าแก่จาง!”

จางจื้อซินพยักหน้าอย่างพึงพอใจ “อืม คุณต้องทำให้ดีนะครับ ต่อไปผมจะให้คุณทำเอง”

เฉินชางได้ฟังคำพูดนี้ก็ยิ้มหวาน ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นประโยชน์กับเขามาก การผ่าตัดตาสองชั้นเคสหนึ่งทำเงินได้หนึ่งพันหยวน ไม่เหมือนการผ่าตัดไส้ติ่งเมื่อครู่นี้ อาจารย์หมอเจ้าของไข้อย่างจางจื้อซินยังได้ไม่ถึงหนึ่งร้อยหยวนด้วยซ้ำ

เฉินชางพูดว่า “เถ้าแก่จางใจกว้างจริงๆ!”

ตอนนี้เป็นเวลาประมาณหกโมงแล้ว เฉินชางยังไม่ได้กลับบ้าน เขาต้องรีบไปดูบันทึกผู้ป่วยเสียก่อน ดูว่าผู้ป่วยไม่เป็นอะไรแล้วจึงค่อยเลิกงานได้

เมื่อมาถึงห้องทำงานจึงเพิ่งนึกได้ว่าลืมเอา UK มาด้วย (เป็นที่เก็บข้อมูลคล้าย USB และ Flash Drive ซึ่งใช้สำหรับบันทึกข้อมูลในโรงพยาบาล) เขาลืมไว้ที่ตู้เสื้อผ้าในห้องเปลี่ยนเสื้อของห้องผ่าตัด

เขารีบร้อนลงไปเอา UK แล้วจึงไปเข้าห้องน้ำ